Festiwal Sztuki Włókna

Józefowski Eugeniusz − Pogodny Zakład Nagród i Kar

Pogodny Zakład Nagród i Kar
Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu
plac Wolności 1
8 czerwca − 30 września 2020

foto: E. Józefowski

oprac.©kkuzborska

Jesinowicz-Nguyen Anna − Labirynt tkaczy

7 września – 20 października 2020
Klub Osiedlowy Zacisze-Zalesie-Szczytniki
Wrocław, Chopina 9a

Wystawa prezentuje rękodzieło artystyczne Anny Jesinowicz-Nguyen, członkini ZPAP. Artystka sztuki włókna zaprojektowała i wykonała na prostej ramie tkackiej. Tytułowy cykl Labirynt tkaczy dotyczy trzech tkanin: Ariadna, Atlantyda, Eurydyka i wykorzystuje motyw labiryntu, mitologicznej budowli będącej schronieniem dla Minotaura.

Jego konstrukcja dostosowana do techniki tkackiej, umieszczona została na tle iluzyjnej, nieokreślonej przestrzeni, bezpośrednio niedostępnej obserwatorowi. Nie sposób przecież dosięgnąć łuku tęczy, spenetrować dna oceanu, ani zbadać podziemi Hadesu.

Budowa Labiryntu tkaczy jest symbolicznym zamiennikiem Baszty tkaczy, wystawianej przez cech w obrębie murów obronnych średniowiecznego miasta. Przebiegała ona jednak bez użycia kamienia czy cegły i zaprawy murarskiej, a przy pomocy włóczki z wełny i lnianej osnowy. Pozostałe, towarzyszące wystawie gobeliny powstały w wyniku inspiracji autorki poezją oraz psychologią analityczną.

Więcej dzieł

Na zwiedzanie wystawy prosimy umawiać się indywidualnie
+48 506 692 666, +48 506 691 866

oprac.©kkuzborska

Szpakowska-Kujawska Anna – Nagroda, filmik

Uroczystość wręczenia Nagrody Roku
Fundator Nagrody: Prezydent Wrocławia
Galeria Na Solnym, Wrocław, pl. Solny 11

nagroda-roku-szpakowska-kujawska

Artyści i ich wystawy, zrealizowane w 2019 roku
Nominowane do Nagrody Roku

• Abel Adam, Deux ex Machina, Centrum Ceramiki Unikatowej Stara Kopalnia, Wałbrzych
• Dworski Mateusz, Miraże, Galeria Miejska, Wrocław
• Garnik Władysław, Póki co, Neon ASP, Wrocław
• Kapłański Jerzy, Malarz doceniony, Muzeum Miejskie Arsenał, Wrocław
• Kazimierczak Małgorzata, Labirynt idei ZDARZEŃ, Galeria Sztuki, Legnica
• Korenkiewicz Małgorzata, Malarstwo, Obornicki Ośrodek Kultury
• Leśkiewicz-Zgieb Jadwiga, Tkanina, Galeria Pod Plafonem, Dolnośląska Biblioteka Publiczna, Wrocław
• Lipska-Zworska Irena, Moje światy, Neon ASP, Wrocław
• Stankiewicz-Szczerbik Beata, Superpozycje, Muzeum Współczesne, Wrocław
• Szpakowska-Kujawska Anna, Rytmy, Mia Art Gallery, Wrocław
• Truss Krzysztof, Scriptorium. Etiudy na Głównym, Miejska Biblioteka Publiczna (Dworzec PKP), Wrocław
• Więckowski Ryszard, Między światłem a cieniem, Mia Art Gallery, Wrocław
  
  

oprac.©kkuzborska

Kapłański Jerzy – Wyróżnienie

Kapłański Jerzy – Malarz doceniony
Muzeum Miejskie Arsenał, Wrocław

Dyplom – Wyróżnienie za wystawę
Malarz doceniony Jerzemu Kapłańskiemu wręcza
prof. Kazimierz Pawlak
prezes ZPAP OW w pracowni Artysty

oprac.©kkuzborska

Abel Adam – Wyróżnienie Roku

Uroczystość wręczenia Nagrody Roku
oraz Wyróżnień
Galeria Na Solnym, Wrocław, pl. Solny 11

zpap/Abel Adam

oprac.©kkuzborska

Szpakowska-Kujawska Anna – Nagroda Roku

Uroczystość wręczenia Nagrody Roku
Fundator: Prezydent Wrocławia
5 września 2020
Mia Art Gallery, Wrocław, Plac Solny 11

A. Szpakowska-Kujawska – malarka i prof. Kazimierz Pawlak – prezes ZPAP

Anna Szpakowska-Kujawska i dr hab. Adam Abel prof. Akademii Sztuk Pięknych
im. E. Gepperta we Wrocławiu, gratulacje składa Adam Marciniak sekretarz Zarządu ZPAP,
z lewej prof. Kazimierz Pawlak prezes ZPAP

Anna Szpakowska-Kujawska, dr hab. Adam Abel

oraz prof. Kazimierz Pawlak – prezes i prof. Aleksander Zyśko – wiceprezes

Artysta Jerzy Kapłański z przyczyn niezależnych nie uczestniczył w uroczystości.

Nagroda Roku – nagroda finansowa oraz statuetka i dyplom uznania – przyznawana jest przez Zarząd Związku Polskich Artystów Plastyków Okręg Wrocławski artyście, którego indywidualna wystawa została uznana za najlepszą spośród wszystkich wystaw, zorganizowanych przez członków ZPAP w poprzednim roku kalendarzowym.

Odpowiednio, artyści dwóch wystaw, które otrzymały kolejne najwyższe oceny podczas głosowania, otrzymują równorzędne Wyróżnienia finansowe oraz dyplomy uznania. 

oprac.©kkuzborska

Rogala Maria – 90 dzieł na 90 lat, filmy

90 dzieł na 90 lat
Galeria Sztuki Ring, Legnica, Rynek 12-14

Justyna Teodorowicz – dyrektorka Galerii
opowiada o Artystce, prezentując Jej dzieła.

Oprowadzanie po wystawie

Więcej: o artystce

oprac.©kkuzborska

Szkło. Męskie rysy

13 września − 6 grudnia 2020
Muzeum Sztuk Użytkowych
Oddział Muzeum Narodowego w Poznaniu
Góra Przemysła 1, Poznań

Czesław Roszkowski, Transformacja, 2008

Artyści: Jerzy Chodurski, Andrzej Kucharski, Marcin Litwa, Wojciech Olech, Paweł Palewicz, Kazimierz Pawlak, Wojciech Peszko, Czesław Roszkowski, Stanisław Sobota, Witold Śliwiński, Konrad Tomaszewski, Tomasz Urbanowicz, Ryszard Więckowski, Adam Włodarczyk, Maciej Zaborski.

prof. Jerzy Chodurski, Anioł orli, 1999

Marcin Litwa, Szklany kilim, 2015

Kazimierz Pawlak, Smoczy las, 1993

Stanisław Sobota, Geoline, 2017

Tomasz Urbanowicz, Kaukaz, 2012

Na wystawie prezentowane jest współczesne szkło artystyczne: 42 prace 15 artystów. Wystawę zrealizowało Muzeum Sztuk Użytkowych, Oddział Muzeum Narodowego w Poznaniu we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. Uczelnia od siedemdziesięciu lat, jako jedyna wyższa szkoła artystyczna w Polsce, kształci w dziedzinie szkła artystycznego.

Kuratorzy: Magdalena Weber-Faulhaber, prof. Kazimierz Pawlak

mnp.art.pl

oprac.©kkuzborska

Zamorski Ryszard Waldemar (1940-2008) ‒ Rzeźba

Wszystko, co tworzył, dyktowały mu jego prywatne relacje ze światem, własne, przewrotne, zdystansowane poczucie humoru podważające prawdziwość nazbyt uwierającej zasadności.

Więcej: zamorski/rzezby

Gebhard Zofia – Kiedy tam przychodzę… 

W miejscu między domem a ogrodem, małym ogrodem, bo dalej jest duży ogród, a jeszcze dalej pola, skąd przedostają się do ogrodu sarny, lisy, co tam jeszcze, więc w tym miejscu granicznym, miejscu przejścia, które zawęża się między domem a garażem i pracownią, gdzie wąska ścieżka, wyłożona kostką, jak uliczka we włoskim miasteczku prowadzi w lewo do domu, a w prawo, schodkami, na taras nad garażem i pracownią, w tym miejscu – miejscu pomiędzy – stoi – samuraj czy anioł? A raczej jego szczątki. Tak wyblakłe, wytarte deszczem i wiatrem, mrozem i upałem, słońcem i księżycem są deseczki, z których zrobił go kiedyś Waldek. Ta rzeźba to kwintesencja jego myślenia o sztuce i świecie, rozumianych jako natura – może to kiedyś był rycerz, może jakiś święty, może anioł, archanioł, a może – jak chce moja wyobraźnia – samuraj. Dzisiaj to wyblakła od erozji postać bardziej kloszarda niż stróża zamczyska, bardziej zjawa, duch rzeźby niż ona sama. Drewno powoli zmienia się w powietrze, ale jeszcze można się domyślić, jak rzeźbiarz dopasowywał te precyzyjnie wybrane i dobrane elementy, żeby zamieniły się w „postać schodzącą po schodach”, jak z obrazu Duchampa.

cdn. zamorski/teksty

oprac.©kkuzborska