10 października – 15 listopada 2026
Wernisaż: 10 października 2026, godz. 18.
Platon Galeria Sztuki, Wrocław, Krupnicza 13
Wernisaż: 10 października 2026, godz. 18.
Platon Galeria Sztuki, Wrocław, Krupnicza 13
W świecie, który nieustannie czegoś od nas chce, zatrzymanie się jest aktem odwagi. Luksusem staje się cisza. To jedyny moment, w którym odnajdujemy przestrzeń do oddychania. Bo tylko w spokoju jesteśmy uważni i potrafimy dostrzec magię w najprostszych rzeczach, a tym samym odczuwać zachwyt, przyjemność i satysfakcję. W naszym kręgu kulturowym zdefiniujemy ten stan jako radość, zaś Japończycy sięgną po określenie yorokobi. Radość, ale nie ta głośna i kradnąca uwagę. To ta mała, cicha radość, którą czujemy gdy rano pijemy dobrą kawę, patrzymy na światło ześlizgujące się ze ścian, słuchamy ciszy. Yorokobi rodzi się z uwagi, z prostoty, z harmonii z naturą.
Wystawa Sylwii Szafert w Galerii Platon obejmie dwa kontrastujące, a zarazem dopełniające się cykle malarskie – pierwszy jasny, subtelny i pełen światła, inspirowany ulotną magią japońskiej codzienności, oraz drugi, bardziej surowy i refleksyjny odwołujący się do filozofii budo, dyscypliny i pracy nad sobą. Oba te cykle łączy poszukiwanie ciszy i uważności.
Praca nad tymi obrazami była dla mnie osobistym poszukiwaniem harmonii. Mój japoński świat podzieliłam na dwie części, odmienne w nastroju i sposobie malowania, ale wyrastające z tej samej fascynacji kulturą Japonii. Chciałabym, aby obrazy, które powstały nie narzucały się, ale zapraszały do zwolnienia biegu, do ciszy, w której usłyszycie szelest jedwabiu, szum pola ryżowego i ważki w deszczu. Byście zatęsknili razem ze mną za powiewem wachlarza, kamieniami z ogrodu zen i ukojeniem w cieniu świątyni – Sylwia Szafert.
Wystawa Sylwii Szafert w Galerii Platon obejmie dwa kontrastujące, a zarazem dopełniające się cykle malarskie – pierwszy jasny, subtelny i pełen światła, inspirowany ulotną magią japońskiej codzienności, oraz drugi, bardziej surowy i refleksyjny odwołujący się do filozofii budo, dyscypliny i pracy nad sobą. Oba te cykle łączy poszukiwanie ciszy i uważności.
Praca nad tymi obrazami była dla mnie osobistym poszukiwaniem harmonii. Mój japoński świat podzieliłam na dwie części, odmienne w nastroju i sposobie malowania, ale wyrastające z tej samej fascynacji kulturą Japonii. Chciałabym, aby obrazy, które powstały nie narzucały się, ale zapraszały do zwolnienia biegu, do ciszy, w której usłyszycie szelest jedwabiu, szum pola ryżowego i ważki w deszczu. Byście zatęsknili razem ze mną za powiewem wachlarza, kamieniami z ogrodu zen i ukojeniem w cieniu świątyni – Sylwia Szafert.