Kozicki Adam – Wojna wszystkich ze wszystkimi

12 września 2026 – 10 stycznia 2027
Muzeum Sztuki Nowoczesnej
Warszawa, Marszałkowska 103

Adam Kozicki zagląda w pulsujący, nerwowy rytm współczesnego internetu – przestrzeni, w której bez przerwy tlą się wojny kulturowe, a rozbite strumienie informacji kreują napięcia emocjonalne, zacierając granice między faktem, opinią i emocją. Artysta przygląda się sieci jako przestrzeni, w której zderzają się spory o wartości i tożsamość, ale także nasze pragnienia związane z tym, co społecznie dozwolone i akceptowane.

Punktem wyjścia dla wystawy są internetowe reality show i całodobowe transmisje, [...], w których uczestnicy, chcąc przyciągnąć widzów, celowo przekraczają przyjęte normy językowe i obyczajowe. Ich formuła opiera się na zamknięciu grupy osób w przestrzeni obserwowanej przez kamery przez 24 godziny na dobę. [...] Transmisja staje się jednocześnie reality show, performansem, eksperymentem społecznym i laboratorium relacji władzy. Kozicki nie traktuje jednak tych zjawisk jako egzotycznej ciekawostki. Nie ocenia ich również z poziomu moralnej wyższości. Pokazuje raczej świat, w którym granice między rzeczywistością a widowiskiem coraz bardziej się zacierają. [...]

Malowane przez niego portrety i klaustrofobiczne wnętrza przypominają scenografie pozbawione stabilnej narracji, a zamieszkujący je bohaterowie pozostają niejednoznaczni – są zlepkami tożsamości, które nieustannie mutują, przenikają się i rozpadają pod wpływem kolejnych projekcji. [...] W sugestywnych portretach twarze wydają się jednocześnie znajome i obce, jakby należały do wielu osób naraz, niczym awatary krążące między platformami i scenami. Obrazy te stają się zarazem rodzajem portretu emocjonalnego i społecznego, w którym artysta rozpoznaje doświadczenia własne oraz bliskich mu osób.

Artysta maluje farbą olejną i tuszem akrylowym nanoszonym na płótno przy pomocy aerografu. Tworzy w ten sposób na powierzchni obrazu gęste faktury, przez co portretowana postać stapia się z tłem otaczającej ją przestrzeni domowej. Choć punktem odniesienia dla tych prac jest świat zdominowany przez obrazy generowane i dystrybuowane cyfrowo, Kozicki nie korzysta ze sztucznej inteligencji jako narzędzia budowania malarskiej kompozycji. Wszystkie przedstawienia powstają z wyobraźni zasilanej pamięcią obrazów, doświadczeń i emocji, by następnie materializować się w jednym z najbardziej tradycyjnych mediów sztuki.

Kurator: Natalia Sielewicz

Adam Kozicki ukończył Wydział Grafiki
oraz Wydział Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Laureat wielu prestiżowych nagród. Jego malarstwo stanowi
dokumentację problemów, z którymi mierzymy się jako społeczeństwo,
a zarazem formę sprzeciwu wobec zapominania ich
i wypierania ze zbiorowej pamięci. [...]
Artysta maluje tuszem akrylowym, nanoszonym
na płótno przy pomocy aerografu.

Źródło: artmuseum

oprac.©kkuzborska

Poverello. Święty Franciszek z Asyżu

1 października 2026 – 10 stycznia 2027
Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, Dziekania 1

Antoni Rząsa (1938-1980) Święty Franciszek, 1960-1961
drewno polichromowane, 174,5×40×6 cm

W 800. rocznicę śmierci św. Franciszka z Asyżu, Muzeum Archidiecezji Warszawskiej otwiera wystawę „Poverello”. To jednak coś więcej niż religijna opowieść o świętym – to spotkanie z Franciszkiem opowiedzianym przez sztukę, adresowane przede wszystkim do miłośników i pasjonatów malarstwa, rzeźby i grafiki. Kuratorzy zgromadzili na wystawie tak dużą i zróżnicowaną grupę wybitnych twórców, że „Poverello” ma szansę stać się jednym z ważniejszych wydarzeń artystycznych sezonu – niezależnie od tego, czy widz szuka duchowej refleksji, czy po prostu chce zobaczyć w jednym miejscu dzieła najznakomitszych polskich artystów kilku epok.

Na wystawie znajdują się prace Jana Matejki, Józefa Chełmońskiego, Jana Stanisławskiego, Jacka Malczewskiego, Antoniego Rząsy, Tadeusza Boruty, Jana Szczepkowskiego, Antoniego Michalaka, Jerzego Tchórzewskiego, Wiesława Szamborskiego, Józefa Wilkonia i wielu innych twórców reprezentujących zupełnie różne wrażliwości, techniki i epoki – od malarstwa akademickiego i młodopolskiego symbolizmu, przez sztukę powojenną, po współczesne interpretacje. Różnorodność – zestawienie dziewiętnastowiecznego realizmu z powojenną ekspresją i współczesną ilustracją – pokazuje, jak wielu artystów na przestrzeni wieków mierzyło się z postacią Franciszka, każdy po swojemu.

Ekspozycja opowiada o atmosferze Asyżu, która kształtowała świadomość młodego Giovanniego di Pietro di Bernardone, o odkrywaniu powołania i wyborze życiowej drogi, o umiłowaniu wszelkiego stworzenia towarzyszącym Franciszkowi przez całe życie, o poświęceniu drugiemu człowiekowi i umiłowaniu ubóstwa, wreszcie o wydarzeniach i cudach z jego życia oraz o transitus – przejściu z tego świata do wieczności. Wszystko to podane językiem sztuki: poprzez obrazy, rzeźby, grafiki, przedmioty rzemiosła artystycznego, medale, tkaniny i fotografie z siedmiu stuleci – od XIII do XXI wieku.

Honorowy patronat Arcybiskupa Metropolity Warszawskiego

* * *

Eksponaty pochodzą z ponad dwudziestu kolekcji muzealnych i klasztornych z całej Polski, w tym z Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego w Kielcach, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Zamku Królewskiego na Wawelu, Muzeum Śląska Opolskiego, Muzeum Mazowieckiego w Płocku, Muzeum Okręgowego w Toruniu, Muzeum Uniwersyteckiego w Toruniu, Muzeum Śląskiego w Katowicach oraz Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, a także ze zbiorów klasztorów franciszkańskich,
w tym: Klasztoru św. Franciszka w Krakowie i Klasztoru Franciszkanów w Gdyni,
oraz z licznych kolekcji prywatnych.
Swój wkład wnosi również kolekcja własna
Muzeum Archidiecezji Warszawskiej.

oprac.©kkuzborska