Poverello. Święty Franciszek z Asyżu w rzeźbie, malarstwie...

1 października 2026 – 10 stycznia 2027
Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, Dziekania 1

Antoni Rząsa (1938-1980) Święty Franciszek, 1960-1961
drewno polichromowane, 174,5×40×6 cm

W 800. rocznicę śmierci św. Franciszka z Asyżu, Muzeum Archidiecezji Warszawskiej otwiera wystawę „Poverello”. To jednak coś więcej niż religijna opowieść o świętym – to spotkanie z Franciszkiem opowiedzianym przez sztukę, adresowane przede wszystkim do miłośników i pasjonatów malarstwa, rzeźby i grafiki. Kuratorzy zgromadzili na wystawie tak dużą i zróżnicowaną grupę wybitnych twórców, że „Poverello” ma szansę stać się jednym z ważniejszych wydarzeń artystycznych sezonu – niezależnie od tego, czy widz szuka duchowej refleksji, czy po prostu chce zobaczyć w jednym miejscu dzieła najznakomitszych polskich artystów kilku epok.

Na wystawie znajdują się prace Jana Matejki, Józefa Chełmońskiego, Jana Stanisławskiego, Jacka Malczewskiego, Antoniego Rząsy, Tadeusza Boruty, Jana Szczepkowskiego, Antoniego Michalaka, Jerzego Tchórzewskiego, Wiesława Szamborskiego, Józefa Wilkonia i wielu innych twórców reprezentujących zupełnie różne wrażliwości, techniki i epoki – od malarstwa akademickiego i młodopolskiego symbolizmu, przez sztukę powojenną, po współczesne interpretacje. Różnorodność – zestawienie dziewiętnastowiecznego realizmu z powojenną ekspresją i współczesną ilustracją – pokazuje, jak wielu artystów na przestrzeni wieków mierzyło się z postacią Franciszka, każdy po swojemu.

Ekspozycja opowiada o atmosferze Asyżu, która kształtowała świadomość młodego Giovanniego di Pietro di Bernardone, o odkrywaniu powołania i wyborze życiowej drogi, o umiłowaniu wszelkiego stworzenia towarzyszącym Franciszkowi przez całe życie, o poświęceniu drugiemu człowiekowi i umiłowaniu ubóstwa, wreszcie o wydarzeniach i cudach z jego życia oraz o transitus – przejściu z tego świata do wieczności. Wszystko to podane językiem sztuki: poprzez obrazy, rzeźby, grafiki, przedmioty rzemiosła artystycznego, medale, tkaniny i fotografie z siedmiu stuleci – od XIII do XXI wieku.

Honorowy patronat Arcybiskupa Metropolity Warszawskiego

* * *

Eksponaty pochodzą z ponad dwudziestu kolekcji muzealnych i klasztornych z całej Polski, w tym z Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego w Kielcach, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Zamku Królewskiego na Wawelu, Muzeum Śląska Opolskiego, Muzeum Mazowieckiego w Płocku, Muzeum Okręgowego w Toruniu, Muzeum Uniwersyteckiego w Toruniu, Muzeum Śląskiego w Katowicach oraz Muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, a także ze zbiorów klasztorów franciszkańskich, w tym: Klasztoru św. Franciszka w Krakowie i Klasztoru Franciszkanów w Gdyni, oraz z licznych kolekcji prywatnych.
Swój wkład wnosi również kolekcja własna
Muzeum Archidiecezji Warszawskiej.

oprac.©kkuzborska

Gostomski Zbigniew – Sztuka konceptualna

2 września – 1 grudnia 2011
Zaczyna się we Wrocławiu
Muzeum Wirtualne | Muzeum Współczesne Wrocław

Forma otwarta i nieskończona, 2011

148×103×9,8 cm, folia, pleksi, metal, druk cyfrowy na folii

Seria trzech lightboxów Zbigniewa Gostomskiego, która wykonana została na wystawę inaugurującą działalność Muzeum Współczesnego Wrocław Zaczyna się we Wrocławiu, stanowi kontynuację i podsumowanie dotychczasowych zainteresowań i doświadczeń artysty, które powracają w jego twórczości.

Jednym z nich jest pytanie o formę otwartą i nieskończoność, w tej serii prac wyrażone przy pomocy układu zbudowanego z sześcianów na podstawie szeregu liczbowego zwanego „ciągiem Fibonacciego”. Formuła Fibonacciego związana jest ze złotym podziałem, któremu od starożytności przypisywano szczególne wartości estetyczne.

Praca Zbigniewa Gostomskiego w szczególny sposób organizowała przestrzeń pierwszej wystawy Zaczyna się we Wrocławiu, prezentowanej w Muzeum Współczesnym Wrocław w 2011 roku. Artysta ten często aranżuje swoje ekspozycje, podkreślając specyfikę przestrzeni wystawienniczej. Rysunek linii łamanej zmierzającej ku nieskończoności łączył się na wystawie z tytułowym neonem, wyznaczając kierunek biegu ekspozycji. Linia ta biegła jednakże w dwie strony, podkreślając nieskończoność figury koła, na planie którego zbudowany został schron, będący tymczasową siedzibą MWW.

Zbigniew Gostomski (1932-2017) był wybitnym polskim malarzem, artystą konceptualnym, fotografem oraz profesorem w Warszawie. Był również współzałożycielem Galerii Foksal. W swojej twórczości skupiał się m.in. na strukturach geometrycznych, powtarzalności oraz systemach matematyczno-logicznych, czego doskonałym przykładem jest motyw linii zmierzającej do nieskończoności.

Kurator: Lech Stangret

Źródło
muzeumwirtualne/obiekty

oprac.©kkuzborska

Kozicki Adam – Wojna wszystkich ze wszystkimi

12 września 2026 – 10 stycznia 2027
Muzeum Sztuki Nowoczesnej
Warszawa, Marszałkowska 103

Adam Kozicki zagląda w pulsujący, nerwowy rytm współczesnego internetu – przestrzeni, w której bez przerwy tlą się wojny kulturowe, a rozbite strumienie informacji kreują napięcia emocjonalne, zacierając granice między faktem, opinią i emocją. Artysta przygląda się sieci jako przestrzeni, w której zderzają się spory o wartości i tożsamość, ale także nasze pragnienia związane z tym, co społecznie dozwolone i akceptowane.

Punktem wyjścia dla wystawy są internetowe reality show i całodobowe transmisje, [...], w których uczestnicy, chcąc przyciągnąć widzów, celowo przekraczają przyjęte normy językowe i obyczajowe. Ich formuła opiera się na zamknięciu grupy osób w przestrzeni obserwowanej przez kamery przez 24 godziny na dobę. [...] 

Transmisja staje się jednocześnie reality show, performansem, eksperymentem społecznym i laboratorium relacji władzy. Kozicki nie traktuje jednak tych zjawisk jako egzotycznej ciekawostki. Nie ocenia ich również z poziomu moralnej wyższości. Pokazuje raczej świat, w którym granice między rzeczywistością a widowiskiem coraz bardziej się zacierają. [...]

Malowane przez niego portrety i klaustrofobiczne wnętrza przypominają scenografie pozbawione stabilnej narracji, a zamieszkujący je bohaterowie pozostają niejednoznaczni – są zlepkami tożsamości, które nieustannie mutują, przenikają się i rozpadają pod wpływem kolejnych projekcji. [...] W sugestywnych portretach twarze wydają się jednocześnie znajome i obce, jakby należały do wielu osób naraz, niczym awatary krążące między platformami i scenami. Obrazy te stają się zarazem rodzajem portretu emocjonalnego i społecznego, w którym artysta rozpoznaje doświadczenia własne oraz bliskich mu osób.

Artysta maluje farbą olejną i tuszem akrylowym nanoszonym na płótno przy pomocy aerografu. Tworzy w ten sposób na powierzchni obrazu gęste faktury, przez co portretowana postać stapia się z tłem otaczającej ją przestrzeni domowej. Choć punktem odniesienia dla tych prac jest świat zdominowany przez obrazy generowane i dystrybuowane cyfrowo, Kozicki nie korzysta ze sztucznej inteligencji jako narzędzia budowania malarskiej kompozycji. Wszystkie przedstawienia powstają z wyobraźni zasilanej pamięcią obrazów, doświadczeń i emocji, by następnie materializować się w jednym z najbardziej tradycyjnych mediów sztuki.

Kurator: Natalia Sielewicz

Adam Kozicki ukończył Wydział Grafiki
oraz Wydział Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Laureat wielu prestiżowych nagród. Jego malarstwo stanowi
dokumentację problemów, z którymi mierzymy się jako społeczeństwo,
a zarazem formę sprzeciwu wobec zapominania ich
i wypierania ze zbiorowej pamięci. [...]
Artysta maluje tuszem akrylowym, nanoszonym
na płótno przy pomocy aerografu.

Źródło: artmuseum

oprac.©kkuzborska

Modesta Gorol – Anemochoria

17 lipca – 8 sierpnia 2026
wernisaż: 17 lipca 2026 roku, godz. 19.
Wrocław, Świdnicka 38a

Prezentowane grafiki wykonane są w technikach akwaforty i akwatinty, rozwijane poprzez malarskie interwencje, a także obrazy olejne oraz prace inspirowane muzyką. Wybrane realizacje również w technologii VR.
Modesta Gorol – twórczość artystki to poetycka, chwilami oniryczna eksploracja świata wyobraźni, w którym roślinne motywy, biologiczne formy i graficzna narracja splatają się w eksperymentalne kompozycje.
Artystka wizualna pracująca głównie w obszarze grafiki warsztatowej. Posługuje się technikami tj.: akwaforta, akwatinta i mezzotinta, łącząc je z malarstwem, akwarelą, dźwiękiem oraz technologiami VR. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu oraz Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu.

Więcej prac artystki: galeriam.com

oprac.©kuzborska

Wojciech Weiss – Portrety, autoportrety, akty, wnętrza

2 czerwca – 12 lipca 2026
Muzeum Narodowe w Poznaniu
Aleje Marcinkowskiego 9

Przekrój uprawianych przez artystę technik graficznych poprzez kolejne popularne w jego twórczości motywy: portrety, autoportrety, akty oraz wnętrza z ukazanymi w nich postaciami, czy przedmiotami codziennego użytku. 

Wojciech Weiss, Autoportret I, 1925, drzeworyt,
papier żeberkowy, nr inw. MNP G 29641

Artysta eksperymentuje w nich, analogicznie do malarstwa, ze światłem, przestrzenią, grając dosłownością i iluzją. Najwcześniejsze z prezentowanych prac powstały w początkach XX w., podczas podróży Weissa do Francji i Włoch. Widać w nich wyraźne wpływy twórczości obcych malarzy, np. Henri Toulouse-Lautreca, czy też sztuki dawnej, szczególnie renesansu. 

*-

Wojciech Weiss, Córka, 1943, drzeworyt, papier, MNP G 29697

Choć Weiss zapisał się w historii sztuki przede wszystkim jako wybitny malarz, grafika zajmowała równie istotne miejsce w jego twórczości. Stanowi ona ważną część kolekcji Gabinetu Rycin i Rysunków Muzeum Narodowego w Poznaniu. Obecnie znajduje się w niej 91 prac na papierze – grafik i rysunków. Aż 70 z nich to prace nabyte w ciągu ostatnich kilku lat (2022–2024) bezpośrednio od rodziny artysty.

mnp.art.pl/nieznane-grafiki-i-rysunki

oprac.©kkuzborska

Otwarte Pracownie Plastyczne im. Eugeniusza Gepperta

Stanielewicz Małgorzata – Hortus conclusus

Zamknięty ogród
6-27 maja 2026, wernisaż: 6 maja, godz. 18.
Międzynarodowe Centrum Sztuk Graficznych MSCG
Galeria Eksperyment, Kraków, Rynek Główny 29

foto©M.Stanielewicz

oprac.©kk

Warsztat i wyobraźnia | Grafika i szkło

22 września – 19 października 2023
Galeria Miejska we Wrocławiu, Kiełbaśnicza 28
Wernisaż: 21 września 2023, godz. 18.

Prezentacja dzieł uznanych grafików warsztatowych
i szklarzy: Małgorzata Dajewska, Pati Dubiel,
Agata Gertchen, Anna Janusz-Strzyż, Agnieszka
Leśniak-Banasiak, Vinicius Libardoni, Christopher Nowicki,
Wojciech Peszko, Beata Stankiewicz-Szczerbik,
Przemysław Tyszkiewicz

Małgorzata Dajewska, Śmierć wody i piramida, szkło, 2023

Pati Dubiel, Cosa Nostra, szkło sodowe, szkło fusingowe, szlifowane,
cięte, piaskowane, technika własna, 52×57×17, 2007

Agata Gertchen, Macierzyństwo_25, 70×100, linoryt, 2022

Anna Janusz-Strzyż, Olicze oceanu I, sucha igła, 65×85, 2018

Agnieszka Leśniak-Banasiak, Geometry of Emptiness, 2021

Vinicius Libardoni, Rotunda PKO, akwaforta, akwatinta, 100×70, 2022

Christopher Nowicki, Maska gazowa, 34×27, mezzotinta, 2018

Wojciech Peszko, Widmo, szkło barwione, stapiane w formie, piaskowane, pate de verre, 30×34×35, 2017

Beata Stankiewicz-Szczerbik, Puls, rzeźba szklana, formy tracone, waterjet, fusing, na stelażu, 155×40×40

Przemysław Tyszkiewicz, Dziki łyk pierwotnej herbaty, akwaforta i akwatinta, 94×67, 2014

Źródło: galeriamiejska

Kurator: Mirosław Jasiński

oprac.©kkuzborska

Teper Joanna – Przestrzeń pamięci

6 września – 16 listopada 2023

Wałbrzyska Galeria Sztuki BWA

Słowackiego 26

Twórczość i inspiracje

---

W ceramicznym tworzywie, głównym medium moich działań, łączę kontekst przestrzeni z malarstwem i grafiką, interpretując i komentując otaczającą mnie czasoprzestrzeń. Kształty moich form postrzegam jako przestrzenne podobrazia, które zapełniam malarskimi zapiskami z osobistej podróży, jaką jest życie. Intymna skala ludzkiego ciała, zarys map wytyczających pewne terytoria, a nawet wykraczających poza granice naszego habitatu- to obszary, w których nieustannie znajduję inspiracje, doświadczam je, analizuję by potem tworzyć.

---

W minimalistycznych w formie obiektach znajduję przestrzenne układy, które dopełniam moimi malarsko-graficznymi historiami. Kreską, plamą, kształtem opisuję, a właściwie interpretuję otaczający mnie świat, zarówno ten w skali mikro, jak i ten w makro.

---

Od początku w ceramice skupiłam się na obszarze działań z technikami zdobniczymi. Eksploracje możliwości malarskich na powierzchni ceramicznej, z czasem poszerzyły techniki rysunkowe i graficzne, pozwalając moim pracom płynnie przekraczać granice pomiędzy ceramiką, malarstwem a grafiką.

---

Joanna Teper jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, Wydziału Ceramiki i Szkła. Prowadzi  Pracownię Technologii i Technik Ceramicznych w Malarstwie na Wydziale Ceramiki i Szkła w macierzystej uczelni. Brała udział w 88 wystawach zbiorowych w kraju i zagranicą oraz 7 indywidualnych. Finalistka 17 zagranicznych i 9 krajowych konkursów plastycznych. Zajmuje się ceramiką artystyczną, w której eksploruje ceramiczną powierzchnię, traktując ją jako przestrzeń malarskiej i graficznej ekspresji, malarstwem, projektowaniem biżuterii.

---

Nagrody i wyróżnienia

---

2022 – Grand Prix w kategorii Design i nowe formy w ceramice na Międzynarodowym Konkursie ceramicznym: 92’Concurso Internacional Alfareria y Ceramica – La Rambla,2022, La Rambla, Hiszpania; nagroda miasta Höhr-Grenzhausen na Międzynarodowym Konkursie ceramicznym:  Schmuck & Knöpfe, Muzeum Ceramiki Westerwald, Höhr-Grenzhausen, Niemcy

2017 – Audience Favorite Prize Award and Honorable Mention for the best painted vase-16’th International Porcelain Overglaze Painting Symposium TOGETHER’2017, Latvia

2009 – Special Mention IV International Biennale of Ceramics Ciudad de Talavera, Talavera de La Reina, Spain

2007 –  First Award, III. Biennale Mosaic Contemporary San Nicolas ’2007, Argentina; Honourable Mention/Buying Prize, 5’th Ceramics Biennale Kapfemberg’2007  Kapfemberg, Austria

2000 – Honourable Mention, III Self-Portrait Triennale, Radom, Poland

---

Wybrane wystawy zbiorowe

---

2022 – Międzynarodowy Konkurs ceramiczny: 92’ Concurso Internacional Alfareria y Ceramica,  finalistka, La Rambla, Hiszpania

2021 – 15 th International Exhibition of Small Forms Porcelain Plants, Riga’s Porcelain museum,Ryga, Łotwa; XV International Biennial of Ceramic Art of Aveiro 

2021 – finalistka, Museum of Aveiro/Santa Joana, Aveiro, Portugalia

2019 – 13 th International Exhibition of Small Forms Porcelain Brain Fitness, Riga’s Porcelain museum,Ryga, Łotwa; XIV International Biennial of Ceramic Art of Aveiro

2019 – finalistka, Museum of Aveiro/Santa Joana, Aveiro, Portugalia

2018 – Para. Ceramics. Prints Exhibition of Ceramics and Graphic Arts from Wroclaw’s Academy of Fine Arts, Liberec, Republika Czeska
2017 – TOGETHER’2017 Exhibition of the 16’th International Porcelain Overglaze Painting Symposium TOGETHER’ 2017, Museum of Decorative Arts and Design in Riga, Łotwa

2016 – The First edition of the Ceramic Competition Ceramic & Colours Award, finalistka, Faenza, Włochy

The Fifth International Festival of Postmodern Ceramics Exhibition Ceramica Multiplex, finalistka, Varazdin, Chorwacja

---

Wystawy indywidualne

---

2018 – Spaces, Chorzów
2013 – Ceramika, Wrocław; Microcosmos, Bolesławiec

2010 - Between, Wrocław

2005 – Ceramika, Bolesławiec
2004 – Oddalenie, Wrocław
2003 – Terra Ultima, Kraków
2002 – Przypływy, Wrocław

Stanielewicz Małgorzata – Numinosum. Dwa miasta

7 października – 3 grudnia 2023
The 12th Kochi International Triennial Exhibition of Prints
Ino-cho Paper Museum
110-1 Saiwaichō, Ino, Agawa District
Kochi 781-2103, Japonia

Numinosum. Dwa miasta

Spośród zgłoszonych na wystawę 1400 prac wybrano 116. Organizatorzy: Triennale Grafiki Kochi zostało zorganizowane po raz pierwszy z myślą o powrocie do jednego z początków sztuk pięknych i ponownym przemyśleniu, co one tak naprawdę oznaczają we współczesnym świecie, gdzie stają się coraz bardziej różnorodne. Mamy także nadzieję przyczynić się do ewolucji sztuki drzeworytniczej. Ponieważ wystawa odbywa się w Kochi, światowej klasy producencie tradycyjnego japońskiego papieru, nadsyłane prace ograniczają się do tych, których głównym materiałem jest papier. Wystawa co trzy lata odkrywa przed nami nowe światy sztuki drzeworytniczej, pełne ciepła i bogactwa wyrazu.

 

oprac.©kkuzborska

Stanielewicz Małgorzata – Miasta i ogrody

4 sierpnia – 5 września 2023
Wystawa linorytów
Galeria Sztuki Dom Karwacjanów
Muzeum Dwory Karwacjanów i Gładyszów
w Gorlicach

Miasta i ogrody to przestrzeń stworzona przez człowieka, praca koncepcyjna, która zmieniała formę w zależności od trendów i mód, na stałe związana z historią. O ile w przypadku miast natura najczęściej nie była partnerem w projektach i planach, bywała ich wrogiem i była unicestwiana, o tyle w przypadku ogrodów miała znaczenie równorzędne. Nawet wtedy gdy projektant ogrodu miał złudną nadzieję, że ją sobie podporządkuje. Cykl „Ogrody” to prace najnowsze, owoc żmudnej „dłubaniny” z ostatniego roku. 

„Miasta” to wybór grafik z ostatnich dwudziestu kilku lat. Potrzebuję do życia w równym stopniu jednego i drugiego - miasta jako miejsca pracy, dostępu do kultury, spotkań z ludźmi oraz ogrodu, zarówno tego przy moim domu, jak i tych, które odwiedzam podróżując. Ogrodów historycznych, botanicznych czy prywatnych udostępnianych od czasu do czasu przez swoich właścicieli. Ogród jest dla mnie schronieniem przed inwazją świata zewnętrznego, jest miejscem, w którym czuję, że jestem częścią natury. Jako ogrodnik, współdziałając z nią na równych prawach, w związku opartym na wzajemności, kształtuję ją ulegając zmysłom i poddając się intuicji.

Miasta to przestrzeń, która fascynuje mnie od dawna, przyciągają mnie miejsca zanurzone w przeszłości, których najlepszy czas już przeminął. Miasta na wpół obumarłe, nie poddane reanimacji konserwatorów, trwające na granicy powolnego rozpadu. To zapis śladów obecności człowieka, którego życie było tylko epizodem w historii miasta. Takie miasta znajduję na Południu. Wiele motywów dostarcza mi moje miasto Wrocław, miejsce z przeszłością, ale wciąż żywe.

Większość moich prac to efekt konfrontacji z przestrzenią, której doświadczam w podróży, to tam zbieram materiały.
Małgorzata Stanielewicz

Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, dyplom z grafiki warsztatowej. Regularnie prezentuje swoje prace na wystawach indywidualnych: 36 wystaw w Polsce, Czechach i Niemczech.

Dwaj Jeźdźcy Apokalipsy | Sztuka wobec zarazy i wojny

30 lipca – 31 sierpnia 2023
Pałac Hatzfeldów, Wrocław, Wita Stwosza 30
czwartki, piątki i soboty, w godz. 12-17.

Stanisław Tomalak, fragm. 584AB, fot. S. Tomalak

Artyści: Błażejewski Piotr, Dudek-Dürer Andrzej, Głuszek Andrzej, Głuszek Jerzy, Jankowska-John Barbara, Jędrzejewski Michał, Kaniowski Wojciech, Kortyka Stanisław, Kuczma Marian, Kutera Anna, Liszkowski Witold, Marchwicki Marek, Mikołajek Mariusz, Matoshniuk Olena, Motylski Janusz, Nitka Zdzisław, Nitka-Nikt Jolanta, Pietrek Tomasz, Pietrzak Michał, Promna-Pietrek Marlena, Pukocz Wojciech, Savchenko Vasy, Szczepaniak Krystyna, Szpakowska-Kujawska Anna, Tomalak Stanisław, Tynna Eugenia, Wójcik Igor,
Żelechower-Aleksiun Mira

Kurator: dr Andrzej Saj
Zdjęcia wystawy: prof. Kazimierz Pawlak

Zdjęcia z wernisażu: dr Michał Pietrzak, ASP

oprac.©kkuzborska

Dudek-Dürer Andrzej – Na niekończącej się drodze...?

Fotografia i grafika z lat 1969-2021

14 czerwca – 31 lipca 2023
Galeria Patio 2, Łódź, Sterlinga 26, bud. K
Wernisaż: 14 czerwca 2023, godz. 18.

Sztuka butów, 1969-1979-982-? / Żywa rzeźba / 1969-1982
technika mieszana, fotografia, gniecenie, 50×70

Meta..., Podróż V ver. 3, 1987
 technika mieszana, inkografia, rysunek
zapis linii podróży do Niemiec, Anglii, 70×50

Apokalipsa w Singapurze… ver II, 1989, fotografia, 100×75

Cyfrowa Apokalipsa 00, 1998, technika mieszana, inkografia, 60×45

Yasunori Shiobara, Andrzej Dudek-Dürer, Trans Meeting Ii, Meta-Physical Line of..., performance
Kamakura-Tokyo, Japan 2004, technika mieszana, fotografia, inkografia,70×100

Andrzej Dudek-Dürer jest artystą sztuk wizualnych, ale ma na swym koncie twórczym także wydane płyty muzyczne. Interesuje go zgłębianie procesu artystycznego i duchowego zarazem. Wywodzi się on od tradycji dematerializacji sztuki i konceptualnego przełomu lat 60-70. XX wieku. Bardzo ważnym tego rodzaju doświadczeniem, aktualnym do dziś, jest tworzona przez niego „sztuka butów”. Ekspozycja koncentruje się na zagadnieniu drogi i wędrówki oraz przedstawieniu indywidualnej refleksji nad czasem, przemianą i przemijaniem. Artysta szuka odpowiedzi na pytanie, co będzie na końcu tej podróży? Pokazane zostaną prace tworzone od lat 70. XX wieku do dziś. Patrząc na prace artysty, nasuwa się pytanie: czy wyzwolenie z kręgu życia i śmierci jest możliwe?

Twórczość graficzna oraz fotograficzna Andrzeja Dudka-Dürera dotyczy jego życia, jego artystycznych przyjaźni, podróży rzeczywistych i mentalnych. Ważnym problemem jest reinkarnacja i proces fizycznej przemiany, także każdej materii, z którą się styka artysta i którą poddaje alchemicznej przemianie. Jednym z najważniejszych odniesień jest dla niego twórczość niemieckiego mistrza renesansu Albrechta Dürera, który m.in. w swej twórczości dał wyraz epoce końca (seria Apokalipsa), czekania na koniec dotychczasowego świata.

Dudek-Dürer stosuje rozszerzoną koncepcję fotografii i grafiki, odwołując się do tradycji sztuki abstrakcyjnej, performance i konceptualizmu. Jego postawa twórcza nie ma określonych granic, rozwijając się we własnym kierunku, gdzie punktem wyjścia jest medytacja, a celem stan metafizyczny, ukierunkowujący się na duchowość i doskonalenie.

Kurator: Krzysztof Jurecki

Andrzej Dudek-Dürer, Autoportret

Andrzej Dudek-Dürer w swojej interdyscyplinarnej twórczości posługuje się różnymi środkami wypowiedzi: fotografią, zapisami filmowymi, wideo, grafiką, słowem, dźwiękiem. Najważniejszym obszarem pracy artysty są jednak działania o charakterze performance. Reprezentuje jedną z najbardziej konsekwentnych i zarazem radykalnych postaw twórczych w polskiej sztuce – stawia znak równości pomiędzy sztuką i życiem. Złożoną postawę Dudka-Dürera cechuje synkretyzm religijny i duchowy. Prace artysty odwołują się do systemów religijno-filozoficznych Wschodu i Zachodu, jak również praktyk szamańskich. Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich przedstawicieli performance i sztuki poczty na świecie. Mieszka i pracuje we Wrocławiu – Michał Jachuła.

Źródło: culture.pl

oprac.©kkuzborska

Vladimír Boudník (1924-1968) – Dzieła z lat 1947-1968

25 maja – 20 czerwca 2023
Galeria Miejska we Wrocławiu
Kiełbaśnicza 28

Lucanus Cervus, akwaforta, 11,2×9, 1955

Retrospektywna wystawa dzieł Vladimira Boudnika – czeskiego awangardowego grafika i malarza, którego niezwykłe życie i niekonwencjonalna postawa twórcza zainspirowała Bohumila Hrabala do napisania powieści „Czuły barbarzyńca” to pierwsza od ponad 60 lat indywidualna ekspozycja prac tego legendarnego artysty w Polsce.

Anulowany portret, akwaforta, 15,3×24,3, 1948

Bez tytułu, lakiery nitro, grafika strukturalna, 20×38, 1962

Klucz cybernetyczny, technika mieszana, 62,5×44, 1966

Odkupiciel i ludzkość, linoryt, 24×16, 1947

Ośmiornica, grafika symetryczna, 42×56,5, 1966

Ślady materiałów, grafika aktywna, kolaż, 40×55, 1956

fragm.

fragm.

W swojej książce Hrabal opisał przyjaciela słowami: Vladimir, mistrz zmysłowej imaginacji, wiecznie półżywy, jedną nogą stojący w grobie, zawsze jedynie po to, ażeby mógł zmartwychwstać, odmłodzić się, znów zebrać siły i przebić głową mur. Boudnik był artystą o nieograniczonej wyobraźni i niezwykłej kreacyjnej sile. Zasłynął przede wszystkim jako jeden z głównych prekursorów ruchu eksplozjonistycznego, którego idea polegała na tworzeniu w oparciu o swobodne skojarzenia myślowe. Istotą pracy w tym nurcie była umiejętność przywoływania kształtów i kolorów odpowiadających wspomnieniom konkretnych miejsc, które kolejno artysta przetwarzał w oparciu o subiektywne doświadczenia i refleksje. Boudnik znany był z używania w swojej sztuce niestandardowych materiałów artystycznych, takich jak metalowe wióry, opiłki, kawałki, tekstylia czy blacha. Do tych formalnych eksperymentów inspirowała go długoletnia praca w zakładach przemysłowych i metalowych. Pełna poszukiwań i niekonwencjonalnych rozwiązań twórczość Boudnika świadczy więc o tym, jak silnie jego życie zintegrowane było ze sztuką. W Galerii Miejskiej pokazane zostały zróżnicowane dzieła czeskiego artysty, pochodzące z 1947-1968. Obok realizowanych w rozmaitych technikach grafik na ekspozycji pojawiły się również kolaże, malarstwo oraz dokumentacja fotograficzna happeningów Boudnika z przełomu lat 40. i 50. XX wieku. Dopełnieniem wystawy są związane z twórcą archiwalia. Wśród nich m.in. listy z rysunkowymi notatkami, samizdaty, katalogi z unikatowymi grafikami, a nawet oryginał słynnego manifestu eksplozjonizmu.

Kuratorzy: Mirosław Jasiński, Jan Placak

Źródło: galeriamiejska

oprac.©kkuzborska

Impresje kłodzkie: wernisaż

20 stycznia – 10 lutego 2023
Atrium Biblioteki pod Atlantami, Wałbrzych, Rynek 9

Wystawa odbywa się pod Honorowym Patronatem
Prezydenta Wałbrzycha

Artyści Pleneru Malarskiego i wystawy – członkowie ZPAP:
Anna Babicka, Ewa Barska, Piotr Butkiewicz, Janusz Krzysztof Jędrzejec, Jolanta Kasińska, Anna Kutera, Anna Larina-Dzimira, Jan Pałka, Edyta Purzycka, Janina Sakowicz

Wernisaż: 20 stycznia 2023, zdjęcia

Kurator wystawy: Jolanta Kasińska

Zdjęcia: Anna Kutera i Galeria Atrium

 

 

oprac.©kkuzborska