Sztuka Wicekrólestwa Peru

v

Przedstawienia świętych, liczne sceny religijne, ale także malarstwo świeckie i przedmioty codziennego użytku to dzieła, którym ich twórcy nadali szczególny wyraz, bardzo odmienny od przybyłych wraz z konkwistą wzorców europejskich, inspirowanych przede wszystkim sztuką manierystów włoskich.
W ramach obchodów 95-lecia nawiązania stosunków dyplomatycznych między Polską a Peru odbyła się wystawa kolekcji w 2018 roku w Muzeum Narodowym w Warszawie oraz w Muzeum Narodowym we Wrocławiu.
Wicekrólestwo Peru nazywane też Wicekrólestwem Kastylii to kolonia hiszpańska założona w 1544 roku. Początkowo obejmowała wszystkie hiszpańskie zdobycze w Ameryce Południowej, z wyjątkiem wybrzeży dzisiejszej Wenezueli. Wyzysk Indian doprowadził w 1780 roku do wybuchu powstania. W 1821 gen. José de San Martin zajął Limę i ogłosił niepodległość Peru. Kolekcja jest efektem pięćdziesięcioletnich starań, ofiarności i pasji, a wchodzące w jej skład eksponaty pokazano w ponad stu wystawach na całym świecie.

81 dzieł – należących do dziedzictwa kulturowego Peru
© Colección Barbosa-Stern

film prezentujący dzieła
https://youtu.be/21x4ZKlvp6U

oprac.©kuzborska

Zamek Królewski w Warszawie – Dzieła wybrane

Dzieła wybrane, prezentowane w Zamku Królewskim

Bacciarelli Marcello – Michał Jerzy Wandalin Mniszech
z córką Elżbietą i pieskiem Kiopkiem

Bacciarelli Marcello – Stanisław August
w stroju koronacyjnym

Bernardo Bellotto – Widok Kapitolu
z Kościołem Santa Maria in Aracoeli

Bernardo Bellotto – Widok
Warszawy od strony Pragi

Jan Matejko – Rejtan. Upadek Polski

Jan Matejko – Konstytucja 3 Maja 1791

Melchior de Hondecoeter – Kogut,
kura z kurczętami i gołębiami

Rembrandt van Rijn – Uczony przy pulpicie

Rembrandt van Rijn – Dziewczyna w ramie obrazu

źródło: zamek-krolewski.pl

oprac.©kuzborska

Michał Marek – Na Sentinelu

Na Sentinelu jeszcze palą się ogniska

24 kwietnia – 29 maja 2026
Galeria na piętrze
Dzierżoniowski Ośrodek Kultury

I
To wystawa o potrzebie czuwania. O byciu tym, który widzi ogień, zanim stanie się światłem albo pożarem.
Na Sentinelu ogniska jeszcze nie wygasły.
To wystawa o pozostawaniu na granicy – tam, gdzie światło jeszcze się nie kończy, a cień nie daje już schronienia. Bo cień tylko z pozoru jest bezpieczny.
W rzeczywistości jest przestrzenią, w której dojrzewają idee: zarówno te, które budują, jak i te, które niszczą.
To wystawa o strażnikach. Nie tych, którzy pilnują świata, lecz tych, którzy czuwają nad tym, co w nas nieoczywiste, niewygodne, nieugaszone.
Bo najtrudniejsze czuwanie nie dotyczy innych. Dotyczy tego, co w nas jeszcze się tli.

II
Na Sentinelu ogniska jeszcze się palą.
To nie jest opowieść.
To jest miejsce.
Na uboczu.
Bez gwarancji sensu.
Nie wszystko tutaj chce być nazwane.
Nie wszystko powinno.
Malarstwo nie potrzebuje usprawiedliwień.
Wystarczy, że coś jeszcze się tli.


III
Na Sentinelu ogniska jeszcze nie wygasły.
Wystawa podejmuje problem granicy jako przestrzeni napięcia pomiędzy światłem a cieniem, obecnością a wycofaniem, bliskością a dystansem. Cień nie jest tu rozumiany jako strefa schronienia, lecz jako warunek ujawnienia – miejsce, w którym spotkanie staje się możliwe, choć nigdy nie osiąga pełnej stabilności.
W centrum tej wystawy nie ma przedstawienia, lecz relacja. Twarz nie funkcjonuje tu jako zamknięta forma, lecz jako wydarzenie: pojawia się i zaraz się rozmywa, opierając się próbom utrwalenia i jednoznacznego rozpoznania. W konsekwencji bliskość nie prowadzi do zjednoczenia, lecz odsłania dystans, którego nie da się całkowicie znieść.
W tym sensie czuwanie nie oznacza kontroli ani zabezpieczenia znaczeń. Jest raczej praktyką pozostawania przy tym, co nieprzejrzyste i nieostateczne – przy obecności, która wymyka się zawłaszczeniu i nie daje się w pełni nazwać.
Motyw ognia wyznacza tu graniczną figurę napięcia: nie jako symbol idei, lecz jako znak tego, co trwa w stanie nieustannego przejścia – pomiędzy pojawieniem się a zanikiem, pomiędzy bliskością a jej niemożliwością.
Wystawa proponuje zatem rozumienie podmiotowości nie jako stabilnej tożsamości, lecz jako praktyki czuwania: bycia przy tym, co się jeszcze tli – i co nie daje się ani wygasić, ani uchwycić bez reszty.

Notatki autora

***
Michał Marek – absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych
im. Tadeusza Brzozowskiego w Krośnie. Dyplom z malarstwa
w Akademi Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, w Pracowni prof. Aleksandra Dymitrowicza (2005).
Asystent prof. Janusza Jaroszewskiego w Katedrze Malarstwa
(2006-2022). Doktorat (2013), habilitacja (2025).
Prowadzi pracownię malarstwa na ASP we Wrocławiu (od 2023)
Więcej: asp.wroc.pl

oprac.©kk

Elżbieta Terlikowska (1947-2026) odeszła do gwiazd

Artystka odeszła 12 kwietnia 2026, zostawiając doskonałe dzieła malarsko-scenograficzne jako scenograf, kostiumolog.

Studiowała na Wydziale Projektowania Form Przemysłowych
 w PWSSP we Wrocławiu. 

Dyplom pod kierunkiem profesora Krzysztofa Meissnera
 uzyskała w 1974 roku. Obroniła również dyplom z malarstwa
 w pracowni profesora Józefa Hałasa.
 Uprawiała także grafiką użytkową i małą formą graficzną.
Otrzymała Nagrodę Roku ZPAP ex aequo
z prof. Wandą Gołkowską za najlepszą wystawę 2006 roku. 

Jako scenograf artystka zadebiutowała w 1986 roku,
projektując i kostiumy do Nowego Wyzwolenia 
wg Witkacego w reżyserii Jerzego Bielunasa
w Operze Wrocławskiej. Brała udział w licznych
wystawach indywidualnych oraz realizacjach
scenograficznych i telewizyjnych.

 

Cicha obecność, 2014

 

Wczorajszy wieczór, 2011

Wystawie towarzyszył katalog z tekstem Krzysztofa Kucharskiego: Ile dusz jest w jednej Lalce.

Więcej zdjęć: Wczorajszy wieczór

Decorum, 2004

Galeria Miejska, Wrocław

(...) Ponad 70 dotąd niepokazywanych kolaży, rysunków, obiektów. Ozdobnych w najmniejszym calu, zalotnych i nostalgicznych. Jej kompozycje utkane są z tysięcy kawałków folii, papierków, maźnięć farby, szwów i aplikacji. Te obrazy-kolaże, obrazy-poduszki, obrazy-suknie budują opowieść o potrzebie piękna i o niestałości świata. Samotne wizerunki Japonek, multiplikujące jedną twarz w wielu orientalnych ozdobach, równie odosobnione Europejki, zatopione w masie wzorzystych dekoracji, zdają się trwać w swej ekshibicji, wystawiają się na pokaz, jakby przed momentem zeszły z wybiegu, gdzie prezentowały najnowszą kolekcję mody, czy też z okładki kolorowego czasopisma.

Fragment tekstu, autor (–), "GW", 29.09.2004

Artystkę uhonorowano wieloma prestiżowymi nagrodami
z zakresu plastyki i scenografii w kraju i za granicą, m.in.

• Stypendium Rządu Włoskiego (Akademia Sztuk Pięknych), Wenecja
• Nagroda i stypendium W. Cwenarskiego, Wrocław
• Nagroda na 10. Festiwalu Malarstwa Współczesnego, Szczecin
• I i II nagroda na Konkursie Malarskim im. Spychalskiego, Poznań
• Nagroda Dziennikarzy w Westfalii za najciekawszą ekspozycję roku, Hannover
• Złote Maski – jedna w Rosji (spektakl Don Huan, Sankt Petersburg), dwie w Katowicach
• Złota Pacynka, spektakl teatralny dla młodzieży
• Nagroda za kostiumy, Quadriennale, Praga
• Nagroda Miasta Wrocławia za całokształt twórczości 

Więcej

Terlikowska Elżbieta

E.Terlikowska: Samotnosc-pudru

Zdjęcia i opracowanie © kkuzborska

Ziemba Pola – Ceramika, malarstwo...

Studia w PWSSP/ASP we Wrocławiu.
Dyplom z wyróżnieniem z ceramiki w Pracowni
prof. Krystyny Cybińskiej, z malarstwa w Pracowni
prof. Józefa Hałasa (1986). Tworzy rzeźby ceramiczne,
ceramikę w architekturze i malarstwo.
Artystka jest członkinią Związku Polskich
Artystów Plastyków we Wrocławiu.

Paulina Ziemba prezentuje jedną z rzeźb

Martwa natura z żółtym konikiem, 1999, 60×70 cm

Martwa natura z różowym stolikiem, 2004, olej na płótnie, 55×80 cm

Martwa natura z błękitnym dzbanem, 2001, papier, 85×115 cm

Martwa natura z niebieskim stolikiem, olej na płótnie, 60×70 cm

Martwa natura z liśćmi, 2001, papier, 85×115 cm

Martwa natura z niebieskim dzbanem, 1999, 60×70 cm

Martwa natura z czerwonym konikiem, 2004, papier, 70×90 cm

Martwa natura z różowym konikiem, 2005, papier, 70×90 cm

Martwa natura z porcelanowym konikiem, 2004, papier, 70×90 cm

Martwa natura w czerwonym pokoju, 2002, papier, 70×90 cm

Zmierzch w Pałacu w Brzeźnie, 2025, olej na płótnie, 70×80 cm

Lato na Mazurach, 2021, akryl na płótnie, 50×70 cm

Lato w mieście, 2021, akryl na płótnie, 50×50 cm

Martwa natura z Korsyki, 2003, olej na płótnie, 60×80 cm

Droga do Scondoli, Korsyka, 2005, papier, 90×70 cm

Pejzaż z Livorno, Korsyka, 2005, papier, 90×70 cm

Wieczór w Berkowie, olej na płótnie, 50×60 cm

Noc w Berkowie, olej na płótnie, 60×70 cm

Japonia, 2017, akryl na płótnie, 20×30 cm

Bez tytułu, 2017, olej na płótnie, 20×30 cm

Rzeźby ceramiczne

Herosi utraceni, 2000, szamot angobowany, wys. 70

Herosi utraceni, 2000, szamot angobowany, wys. 70

Eurydyki, 2001, szamot angobowany, wys. 64

Eurydyki, 2001, szamot angobowany, wys. 64

Z cyklu: Pompejańskie kochanki, dł. 52 cm, szamot angobowany,
ręcznie formowany, złoto ceramiczne

Z cyklu: Pompejańskie kochanki, dł. 48 cm, szamot angobowany
ręcznie formowany, złoto ceramiczne

Mag, wys. 48 cm. Z cyklu: Orszak – dworacy.
Korpusy z szamotu ręcznie formowane. Angobowane i malowane farbami ceramicznymi.
Głowy i podstawy ze szkła ręcznie formowanego, piaskowane.
Realizowane w Studiu Borowski

Kurtyzana, wys. 48 cm. Z cyklu: Orszak – dworacy.
Korpusy z szamotu ręcznie formowane. Angobowane i malowane farbami ceramicznymi.
Głowy i podstawy ze szkła ręcznie formowanego, piaskowane.
Realizowane w Studiu Borowski

Dworacy – Faun, wys. 19 cm | Kot, wys. 26 cm. Korpusy z szamotu ręcznie formowane.
Angobowane i malowane farbami ceramicznymi.
Głowy i podstawy ze szkła ręcznie formowanego, piaskowane. Realizowane w Studiu Borowski

Koty z Ajaccio – rzeźby i kolumny ręcznie formowane, z szamotu, angobowane,
malowane tlenkiem miedzi, wysokość z kolumną – najwyższy 183 cm

Koty z Ajaccio – rzeźby i kolumny ręcznie formowane, z szamotu, angobowane,
malowane tlenkiem miedzi, wysokość z kolumną – najwyższy 183 cm

Z cyklu: Szklane parawany, 2000, porcelana i szkło, wys. 52

Z cyklu: Szklane parawany, 2000, porcelana i szkło, wys. 52

Obiekt ze szkła fusingowego, wym. 30×56 cm. Realizowany w Studio Borowski

Księżniczka Noemi, rzeźba mniejsza od naturalnej głowy, włosy naturalne

     
Plemię – rzeźby i kolumny z szamotu angobowanego
ręcznie formowane, malowane farbami ceramicznymi

   
Plemię – rzeźby i kolumny z szamotu angobowanego
ręcznie formowane, malowane farbami ceramicznymi

Z cyklu Krótka historia umarłej miłości, 2004
kamionka angobowana i szkło, obiekty 50×40

Godła i herby, 2009, wieża Sądu Okręgowego we Wrocławiu
klinkier szkliwiony i złocony, 220×220

Ludzie z czterech stron świata, 2009, rzeźby głów na elewację
DT Renoma we Wrocławiu, klinkier szkliwiony i złocony

Z cyklu: Okruchy pamięci, 2014, klinkier angobowany, 120×100

Z cyklu: Żywioły, 2014, klinkier angobowany i szkło, 120×100

Albumy dzieł

Malarstwo

Rzeźba

Ceramika

Realizacje

Biogram artystyczny

Nagrody, wybór

• 2002 – Wyróżnienie: Salon Plastyczny Egeria, Ostrów Wlkp.
• 1987 – Wyróżnienie: VII. Ceramiczne Warsztaty Twórcze '87
• 1986, 1987 – Stypendium MKiS dla Młodych Twórców
• 1984, 1985, 1986 – Stypendium MKiS za wyniki w nauce

Wystawy indywidualne

• 2025 – Wystawa w ramach cyklu: W Witrynie, Kontynuacja,
  ZPAP, Pałac Hatzfeldów, Wrocław – relacja filmowa
• 2010 – Rzeźba portretowa, Galeria Miejska, Chorzów
• 2007 – Melancholia, Galeria Forum, Wrocław
• 2004 – Notatki z podróży, Zamek Kliczków
• 2004 – Notatki z podróży, Muzeum Ceramiki, Bolesławiec
• 2001 – Wystawa w ramach festiwalu Wratislavia Cantans, Wrocław
• 2000 – Galeria Na Solnym, Wrocław
• 1999, 1998 – Autorka akcji artystycznej i pomnika Tympanony: symbol trwania, Bolesławiec
• 1999 – Podróże mojej wyobraźni, Muzeum Okręgowe, Jelenia Góra; Muzeum Ceramiki, Bolesławiec
• 1991 – Pejzaż wewnętrzny, Modern Art Galery, Paryż, Francja
• 1994, 1993, 1988 – Galeria Abakus, Wrocław
• 1987 – Galeria Opus, Wrocław

Udział w wystawach zbiorowych, wybór

• 2026 – Porcelana jeszcze inaczej, Fundacja CeramikFest, BULVARY, Wrocław

               

• 2022 – Po Sztuce, 75-lecie ZPAP Okręgu Wrocławskiego, Pałac Hatzfeldów, Wrocław
• 2021 – Kobieta spełniona, Galeria MM, Chorzów
• 2020 – Salon Genius Loci, Jelenia Góra
• 2018 – A my po ESK... ZPAP Okręg Wrocławski, Arsenał, Wrocław
• 2015 – Malarstwo, Toyama Art. Center, Toyama, Japonia
• 2014 – Szepty i Hałasy, Galeria Platon, Wrocław
• 2014 – 50 lat plenerów ceramicznych w Bolesławcu, Bolesławiec
• 2011 – 100 lat ZPAP, Wrocław
• 2009 – Renoma: Reflectins from Wrocław, w ramach Polska!Year, Londyn
• 2007 – 40 najlepszych obrazów na 40-lecie Muzeum, Muzeum Okręgowe, Głogów
• 2006 – Festiwal Ognia, Arrasate-Mondragón, Hiszpania
• 2006 – Na styku kultur, malarstwo, Borneo, Penang, Kuala Lumpur, Malezja
• 2003 – Malarstwo, Uniwersytet we Frankfurcie n. Odrą, Niemcy
• 2003 – Kontrast światła, plener malarski, Korsyka, Francja
• 2002 – Egeria ’2002, Ostrów Wlkp.
• 2002 – Porcelana inaczej, wystawa i Międzynarodowe Sympozjum Ceramiczne, Ratusz, Wrocław
• 2001 – Kontynuacje, wystawa ZPAP, Wrocław
• 2001 – Galerie Rooyart, Venray, Oostrum, Holandia
• 2000 – L'Eurofeu Au Pays de Liege, Liege, Belgia
• 1998 – Małe jest piękne, Instytut Kultury Polskiej, Berlin, Niemcy
• 1992 – Kontynuacje '92, wystawa ZPAP, Wrocław
• 1988 – Interart '88, Międzynarodowe Targi Sztuki, Poznań
• 1988 – Arsenał '88, Warszawa
• 1987 – Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko
• 1987 – Plenery '87 – interdyscyplinarna wystawa poplenerowa, Wrocław
• 1987 – Galeria Opus, Wrocław
• 1986 – Dyplom '86 – wystawa nagrodzonych dyplomów, Łódź

Ważniejsze realizacje

• 2021-2022 – 32 rzeźby w atriach Domu Towarowego Renoma, Wrocław
• 2012 – 4 herby ceramiczne do hali Dworca Kolejowego PKP, Świdnica
• 2011 – Fryz w renesansowym kościele, Bystrzyca Świdnicka
• 2008-2009 – Kompozycje ceramiczne: 2 Godła Polski i 2 Herby Wrocławia na wieży budynku Sądu Okręgowego, Wrocław
• 2008-2009 – 80 rzeźb na elewacji historycznego budynku Domu Towarowego Renoma, Wrocław
• 2003-2004 – Centrum Rekreacji Redeco, Wrocław
• 2001 – Salon V-Motors (Volvo), Wrocław
• 1999 – Pomnik Tympanony – symbol trwania, dar miastu Bolesławiec
• 1998 – Hall i apartamenty Hotelu Exbud, Wrocław

Uczestniczka plenerów i sympozjów ceramicznych, malarskich, wybór

• Międzynarodowe Plenery Ceramiczno-Rzeźbiarskie, Bolesławiec
• Międzynarodowe Sympozja Ceramiczne Porcelana Inaczej
• Międzynarodowe Plenery Malarskie Gardens: Korsyka, Borneo, Penang, Kuala Lumpur, Japonia

Filmy

• 2001 – Podróże mojej wyobraźni, TVP SA, film dokumentalny
• 2022 – Twarze Renomy, Globalworth, film

Prace w zbiorach polskich, m.in.:

• Muzeum Narodowe we Wrocławiu
• Zakład Narodowy im. Ossolińskich we Wrocławiu
• Muzeum Ceramiki w Bolesławcu
• Muzeum Okręgowe Jelenia Góra
• Muzeum Głogów
• Muzeum Porcelany w Wałbrzychu

Prace w zbiorach światowych, m.in.:

• National Galery, Malezja
• Takaoke, Japonia

Kontakt: polaziemba@gmail.com

Więcej

https://artpolaziemba.blogspot.com

oprac.©kk