18 listopada 2026

Kolekcja Sztuki Współczesnej – Nabytki 2026



Pawilon Czterech Kopuł
22 listopada 2026 – 31 stycznia 2027
Wrocław, Wystawowa 1

Wystawa poświęcona jest najnowszym nabytkom do zbiorów sztuki współczesnej Muzeum Narodowego we Wrocławiu w ramach programu Narodowa Kolekcja Sztuki Współczesnej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Zakupiono dzieła Anny Baumgart, Andrzeja Dudka-Dürera, Karoliny Freino, Marii Jaremy, Krzysztofa Junga, Karola Radziszewskiego, Julity Wójcik i Liliany Zeic, które wzbogaciły kolekcję Muzeum.


Maria Jarema, Kompozycja nieskończona II, 1958



Sąsiadujący z Halą Stulecia Pawilon Czterech Kopuł jest innowacyjnym dziełem architekta Hansa Polziga, który powstał w latach 1912-1913. Do 1945 roku modernistyczny budynek służył jako miejsce wystaw i okolicznościowych wydarzeń, od 1953 roku zaś stał się siedzibą wrocławskiej Wytwórni Filmów Fabularnych. To właśnie tu kręcono kultowe filmy takie jak: ,,Sami swoi’’ Sylwestra Chęcińskiego czy ,,Popiół i diament’’ Andrzeja Wajdy.





oprac.©kkuzborska

15 listopada 2026

Yasin, Lepiorz, Magiera – Sen...



Sen, z którego zapominasz się obudzić
Wybrzeże Gdyńskie 4, Warszawa
12-25 listopada 2026

Lena Yasin – Jedność z krajobrazem


Między wiatrem a światłem, 50×50 cm



Kręgi rajskie VIII, 50×50 cm



Assol IV, 50×50 cm



Kręgi rajskie VI, 70×60 cm



Smak lata II, 70×60 cm



Smak lata III, 70×60 cm


Relacje między pejzażem a człowiekiem oraz towarzyszące im wrażenie pustki i wyciszenia. Nie jest to jednak pustka niepokojąca, lecz sprzyjająca kontemplacji, pozwalająca zatrzymać się i uważniej przyjrzeć otoczeniu, a nawet czerpać z niego energię. Krajobraz staje się tu przestrzenią osobistego doświadczenia, w której poczucie obcości ustępuje miejsca świadomości przynależności do świata.


Łukasz Lepiorz – Znajomy rytm


Wakacyjny ostracyzm | Zabierz mnie stąd


Oszczędna kolorystyka prac Łukasza Lepiorza stanowi formalną przeciwwagę dla baśniowych kompozycji Magiery. Artysta buduje je w jednostajnym rytmie, wyznaczanym przez powtarzalne motywy materiałowych leżaków plażowych oraz okien i balkonów bloków mieszkalnych.


Magdalena Magiera – Szczęśliwe powroty


Czas na zmiany, z cyklu Myland, 70×100 cm


Zatoka w Hopeland, 90×90 cm


Władca, Myland 39, 80×90 cm



Czasami pada deszcz, 90×80 cm


Wystawę otwierają pejzaże Magdaleny Magiery, której język malarski bliższy jest abstrakcji niż sztuce przedstawiającej. Najbardziej zredukowane formalnie kompozycje składają się z form przywodzących na myśl obłoki czy pianę. Odsyłają odbiorców do krain, które powstały w wyobraźni artystki i bazują na rzeczywistych miejscach, które nie są już dla niej osiągalne.

Teksty: Olga Zielińska

Źródło/szczegóły: artinhouse

13 listopada 2026

Pilawa Piotr – Malarstwo



2-30 listopada 2026
Miejska Galeria Sztuki MM, Chorzów, Sienkiewicza 3

Wystawa retrospektywna






































fragm. wystawy


Piotr Pilawa (1953-2025) – malarz, grafik, scenograf, ilustrator. Urodził się w Krakowie. Mieszkał w Rudzie Śląskiej. Ukończył Wydział Grafiki w Katowicach Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Współpracował przez wiele lat z Miejską Galerią Sztuki MM w Chorzowie, należał do Stowarzyszenia Chorzowskich Artystów Plastyków. Od 1997 roku współpracował z Krystianem Gałuszką, tworząc tandem artystyczny. Jego wkład w rozwój śląskiej kultury został uhonorowany tytułami Kamrata Rudzkiego i Hanysa. Nazwano go magiem śląskich podwórek.




oprac.©kkuzborska

12 listopada 2026

Paul Sérusier (1864-1927) – Malarstwo



Paul Sérusier – malarz francuski
współtwórca
nabizmu


Paul Sérusier: Talizman – sztandarowe dzieło nabizmu, 1888


Paul Sérusier był jednym z głównych założycieli i teoretyków francuskiej
grupy artystycznej Nabiści
(fr. Les Nabis od hebrajskiego – „prorocy”),
działającej w Paryżu w latach 90. XIX w. (ok. 1888-1900)
w nurcie postimpresjonizmu i symbolizmu



Panneau bretońskie z dziećmi, 1894, Muzeum Narodowe w Warszawie



Melancholia, ok. 1891, Musée d’Orsay



Breton Wrestling | Zapasy Bretończyków, ok.1893-1894, Musée d'Orsay



Praczki nad rzeką Laïta, 1892



Bretonka siedząca nad brzegiem morza, 1895
Muzeum Narodowe w Warszawie



Biała krowa, ok. 1895, Muzeum Narodowe w Warszawie



Zaklęcie | Święty gaj, ok. 1891-1892
Musée des Beaux-Arts w Quimper, Bretania



Zjadacze węży, 1894, Muzeum Narodowe w Warszawie



Sen ziemi, ok. 1894, Muzeum Narodowe w Warszawie



Rola Sérusiera w powstaniu ruchu

W 1888 roku w bretońskim Pont-Aven Sérusier spotkał Paula Gauguina i pod jego bezpośrednim kierunkiem namalował na wieczku pudełka po cygarach niewielki pejzaż znany jako Talizman / Le Talisman. 

Obraz ten, o czystych, niemieszanych plamach barwnych i uproszczonych formach, stał się manifestem nowej estetyki i impulsem do zawiązania grupy Nabistów, do której należeli m.in. Pierre Bonnard, Édouard Vuillard, Maurice Denis i Félix Vallotton.  

Cechy stylu nabistycznego w twórczości Sérusiera
  • Syntetyzm i uproszczenie formy: odrzucenie realistycznego naśladowania natury i iluzji trójwymiarowej przestrzeni na rzecz płaskich, zgeometryzowanych kształtów, często obwiedzionych wyraźnym konturem (wpływ cloisonizmu)
  • Autonomia i symbolika koloru: stosowanie nasyconych, nierealistycznych barw (np. intensywnie żółta trawa w Zapasach Bretończyków czy czerwone pola w Praczkach nad rzeką Laïta), które miały wyrażać emocje, duchowość i wewnętrzną harmonię, a nie rzeczywisty wygląd przedmiotów
  • Dekoracyjność i płaskość kompozycji: wysoko prowadzona linia horyzontu, brak klasycznej perspektywy zbieżnej oraz rytmiczny układ plam (inspiracja japońskimi drzeworytami ukiyo-e i sztuką średniowieczną) 
  • Tematyka bretońska i mistycyzm: częste przedstawianie prostego życia mieszkańców Bretanii, traktowanego jako przestrzeń nieskażona cywilizacją, bliska naturze i sacrum 
  • W późniejszym okresie Sérusier silnie związał swoją twórczość z teozofią, matematycznymi proporcjami (złotym podziałem) i sztuką sakralną

oprac.©kkuzborska

11 listopada 2026

Magiera Magdalena – Malarstwo



Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu
kierunek: wzornictwo w zakresie projektowania form przemysłowych
Tworzy interesujące cykle 
Myland i Hopeland


Tutaj zawsze możesz zostać, 2026, 60×50 cm



Wspomnienie, 2026, 100×120 cm



Czas na zmiany, 2026, 70×100 cm



Czasami pada deszcz, 2026, 90×80 cm



Miejsce stworzone z marzeń, 2026, 70×70 cm

05 listopada 2026

Trojanowska Barbara – Przemytnicy snów



1-29 listopada 2026, Galeria Pod Plafonem
Dolnośląska Biblioteka Publiczna im. T. Mikulskiego
Wrocław, Rynek 58






Barbara Trojanowska pochodzi z Wrocławia. Swoją wizję artystyczną od lat realizuje w pracowniach poza Wrocławiem. Uprawia malarstwo akrylowe i olejne, łącząc szacunek do tradycyjnego warsztatu z nowoczesną wrażliwością estetyczną. W jej stylu widoczne są elementy surrealizmu, realizmu magicznego oraz pop-artu.

















Prace artystki, bogate w motywy fauny i flory, stanowią głębokie studium ludzkiej natury, emocji oraz podświadomości. Jej twórczość była prezentowana podczas kilkunastu wystaw indywidualnych oraz kilkudziesięciu zbiorowych w prestiżowych galeriach i muzeach, np. w Muzeum Narodowym w Warszawie.














Najnowsza wystawa Barbary Trojanowskiej to zaproszenie do soczystego, dzikiego ogrodu wyobraźni. W gęstej trawie autorka ukryła przedziwne stworki. Obrazy pulsują nasyconymi barwami, wśród których przelatują trzmiele i motyle. Część tych płócien oddycha jeszcze klimatem projektu Re-Eden, jednak prawdziwymi bohaterami ekspozycji są surrealistyczne ślimaki. Te z natury powolne stworzenia, zyskują w świecie Trojanowskiej niesamowitą dynamikę – latają balonami, realizują swoje marzenia i drwią z anatomii.
















Pod tą baśniową formą kryje się jednak głęboka i uniwersalna opowieść o ludzkiej naturze, pokonywaniu własnych ograniczeń oraz pragnieniu wolności, które drzemie w każdym z nas.


dr Rafał Werszler, kurator wystaw

oprac.©kkuzborska