27 marca 2026

Ziemba Pola – Malarstwo, ceramika


Studia w PWSSP/ASP we Wrocławiu.
Dyplom z wyróżnieniem z ceramiki w Pracowni
prof. Krystyny Cybińskiej, z malarstwa w Pracowni
prof. Józefa Hałasa (1986). Tworzy rzeźby ceramiczne,
ceramikę w architekturze i malarstwo.
Artystka jest członkinią Związku Polskich
Artystów Plastyków we Wrocławiu.


Paulina Ziemba prezentuje jedną z rzeźb



Martwa natura z żółtym konikiem, 1999, 60×70 cm



Martwa natura z różowym stolikiem, 2004, olej na płótnie, 55×80 cm



Martwa natura z błękitnym dzbanem, 2001, papier, 85×115 cm



Martwa natura z niebieskim stolikiem, olej na płótnie, 60×70 cm



Martwa natura z liśćmi, 2001, papier, 85×115 cm



Martwa natura z niebieskim dzbanem, 1999, 60×70 cm



Martwa natura z czerwonym konikiem, 2004, papier, 70×90 cm



Martwa natura z różowym konikiem, 2005, papier, 70×90 cm



Martwa natura z porcelanowym konikiem, 2004, papier, 70×90 cm



Martwa natura w czerwonym pokoju, 2002, papier, 70×90 cm



Zmierzch w Pałacu w Brzeźnie, 2025, olej na płótnie, 70×80 cm



Lato na Mazurach, 2021, akryl na płótnie, 50×70 cm



Lato w mieście, 2021, akryl na płótnie, 50×50 cm



Martwa natura z Korsyki, 2003, olej na płótnie, 60×80 cm



Droga do Scondoli, Korsyka, 2005, papier, 90×70 cm



Pejzaż z Livorno, Korsyka, 2005, papier, 90×70 cm



Wieczór w Berkowie, olej na płótnie, 50×60 cm



Noc w Berkowie, olej na płótnie, 60×70 cm



Japonia, 2017, akryl na płótnie, 20×30 cm



Bez tytułu, 2017, olej na płótnie, 20×30 cm



Rzeźby ceramiczne



Herosi utraceni, 2000, szamot angobowany, wys. 70



Herosi utraceni, 2000, szamot angobowany, wys. 70



Eurydyki, 2001, szamot angobowany, wys. 64



Eurydyki, 2001, szamot angobowany, wys. 64



Z cyklu: Pompejańskie kochanki, dł. 52 cm, szamot angobowany,
ręcznie formowany, złoto ceramiczne



Z cyklu: Pompejańskie kochanki, dł. 48 cm, szamot angobowany
ręcznie formowany, złoto ceramiczne



Mag, wys. 48 cm. Z cyklu: Orszak – dworacy.
Korpusy z szamotu ręcznie formowane. Angobowane i malowane farbami ceramicznymi.
Głowy i podstawy ze szkła ręcznie formowanego, piaskowane.
Realizowane w Studiu Borowski



Kurtyzana, wys. 48 cm. Z cyklu: Orszak – dworacy.
Korpusy z szamotu ręcznie formowane. Angobowane i malowane farbami ceramicznymi.
Głowy i podstawy ze szkła ręcznie formowanego, piaskowane.
Realizowane w Studiu Borowski



Dworacy – Faun, wys. 19 cm | Kot, wys. 26 cm. Korpusy z szamotu ręcznie formowane.
Angobowane i malowane farbami ceramicznymi.
Głowy i podstawy ze szkła ręcznie formowanego, piaskowane. Realizowane w Studiu Borowski



Koty z Ajaccio – rzeźby i kolumny ręcznie formowane, z szamotu, angobowane,
malowane tlenkiem miedzi, wysokość z kolumną – najwyższy 183 cm



Koty z Ajaccio – rzeźby i kolumny ręcznie formowane, z szamotu, angobowane,
malowane tlenkiem miedzi, wysokość z kolumną – najwyższy 183 cm



Z cyklu: Szklane parawany, 2000, porcelana i szkło, wys. 52



Z cyklu: Szklane parawany, 2000, porcelana i szkło, wys. 52



Obiekt ze szkła fusingowego, wym. 30×56 cm. Realizowany w Studio Borowski



Księżniczka Noemi, rzeźba mniejsza od naturalnej głowy, włosy naturalne


     
Plemię – rzeźby i kolumny z szamotu angobowanego
ręcznie formowane, malowane farbami ceramicznymi


   
Plemię – rzeźby i kolumny z szamotu angobowanego
ręcznie formowane, malowane farbami ceramicznymi



Z cyklu Krótka historia umarłej miłości, 2004
kamionka angobowana i szkło, obiekty 50×40



Godła i herby, 2009, wieża Sądu Okręgowego we Wrocławiu
klinkier szkliwiony i złocony, 220×220



Ludzie z czterech stron świata, 2009, rzeźby głów na elewację
DT Renoma we Wrocławiu, klinkier szkliwiony i złocony



Z cyklu: Okruchy pamięci, 2014, klinkier angobowany, 120×100



Z cyklu: Żywioły, 2014, klinkier angobowany i szkło, 120×100


Albumy dzieł





Biogram artystyczny

Nagrody, wybór
  • 2002 – Wyróżnienie: Salon Plastyczny Egeria, Ostrów Wlkp.
  • 1987 – Wyróżnienie: VII. Ceramiczne Warsztaty Twórcze '87
  • 1986, 1987 – Stypendium MKiS dla Młodych Twórców
  • 1984, 1985, 1986 – Stypendium MKiS za wyniki w nauce

Wystawy indywidualne
  • 2025 – Wystawa w ramach cyklu: W Witrynie, Kontynuacja,
    ZPAP, Pałac Hatzfeldów, Wrocław –
    relacja filmowa
  • 2010 – Rzeźba portretowa, Galeria Miejska, Chorzów
  • 2007 – Melancholia, Galeria Forum, Wrocław
  • 2004 – Notatki z podróży, Zamek Kliczków
  • 2004 – Notatki z podróży, Muzeum Ceramiki, Bolesławiec
  • 2001 – Wystawa w ramach festiwalu Wratislavia Cantans, Wrocław
  • 2000 – Galeria Na Solnym, Wrocław
  • 1999, 1998 – Autorka akcji artystycznej i pomnika Tympanony: symbol trwania, Bolesławiec
  • 1999 – Podróże mojej wyobraźni, Muzeum Okręgowe, Jelenia Góra; Muzeum Ceramiki, Bolesławiec
  • 1991 – Pejzaż wewnętrzny, Modern Art Galery, Paryż, Francja
  • 1994, 1993, 1988 – Galeria Abakus, Wrocław
  • 1987 – Galeria Opus, Wrocław

Udział w wystawach zbiorowych, wybór
  • 2026 – Porcelana jeszcze inaczej, Fundacja CeramikFest, BULVARY, Wrocław
               

  • 2022 – Po Sztuce, 75-lecie ZPAP Okręgu Wrocławskiego, Pałac Hatzfeldów, Wrocław
  • 2021 – Kobieta spełniona, Galeria MM, Chorzów
  • 2020 – Salon Genius Loci, Jelenia Góra
  • 2018 – A my po ESK... ZPAP Okręg Wrocławski, Arsenał, Wrocław
  • 2015 – Malarstwo, Toyama Art. Center, Toyama, Japonia
  • 2014 – Szepty i Hałasy, Galeria Platon, Wrocław
  • 2014 – 50 lat plenerów ceramicznych w Bolesławcu, Bolesławiec
  • 2011 – 100 lat ZPAP, Wrocław
  • 2009 – Renoma: Reflectins from Wrocław, w ramach Polska!Year, Londyn
  • 2007 – 40 najlepszych obrazów na 40-lecie Muzeum, Muzeum Okręgowe, Głogów
  • 2006 – Festiwal Ognia, Arrasate-Mondragón, Hiszpania
  • 2006 – Na styku kultur, malarstwo, Borneo, Penang, Kuala Lumpur, Malezja
  • 2003 – Malarstwo, Uniwersytet we Frankfurcie n. Odrą, Niemcy
  • 2003 – Kontrast światła, plener malarski, Korsyka, Francja
  • 2002 – Egeria ’2002, Ostrów Wlkp.
  • 2002 – Porcelana inaczej, wystawa i Międzynarodowe Sympozjum Ceramiczne, Ratusz, Wrocław
  • 2001 – Kontynuacje, wystawa ZPAP, Wrocław
  • 2001 – Galerie Rooyart, Venray, Oostrum, Holandia
  • 2000 – L'Eurofeu Au Pays de Liege, Liege, Belgia
  • 1998 – Małe jest piękne, Instytut Kultury Polskiej, Berlin, Niemcy
  • 1992 – Kontynuacje '92, wystawa ZPAP, Wrocław
  • 1988 – Interart '88, Międzynarodowe Targi Sztuki, Poznań
  • 1988 – Arsenał '88, Warszawa
  • 1987 – Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko
  • 1987 – Plenery '87 – interdyscyplinarna wystawa poplenerowa, Wrocław
  • 1987 – Galeria Opus, Wrocław
  • 1986 – Dyplom '86 – wystawa nagrodzonych dyplomów, Łódź

Ważniejsze realizacje
  • 2021-2022 – 32 rzeźby w atriach Domu Towarowego Renoma, Wrocław
  • 2012 – 4 herby ceramiczne do hali Dworca Kolejowego PKP, Świdnica
  • 2011 – Fryz w renesansowym kościele, Bystrzyca Świdnicka
  • 2008-2009 – Kompozycje ceramiczne: 2 Godła Polski i 2 Herby Wrocławia na wieży budynku Sądu Okręgowego, Wrocław
  • 2008-2009 – 80 rzeźb na elewacji historycznego budynku Domu Towarowego Renoma, Wrocław
  • 2003-2004 – Centrum Rekreacji Redeco, Wrocław
  • 2001 – Salon V-Motors (Volvo), Wrocław
  • 1999 – Pomnik Tympanony – symbol trwania, dar miastu Bolesławiec
  • 1998 – Hall i apartamenty Hotelu Exbud, Wrocław

Uczestniczka plenerów i sympozjów ceramicznych, malarskich, wybór
  • Międzynarodowe Plenery Ceramiczno-Rzeźbiarskie, Bolesławiec
  • Międzynarodowe Sympozja Ceramiczne Porcelana Inaczej
  • Międzynarodowe Plenery Malarskie Gardens: Korsyka, Borneo, Penang, Kuala Lumpur, Japonia

Filmy

Prace w zbiorach polskich, m.in.:
  • Muzeum Narodowe we Wrocławiu
  • Zakład Narodowy im. Ossolińskich we Wrocławiu
  • Muzeum Ceramiki w Bolesławcu
  • Muzeum Okręgowe Jelenia Góra
  • Muzeum Głogów
  • Muzeum Porcelany w Wałbrzychu

Prace w zbiorach światowych, m.in.:
  • National Galery, Malezja
  • Takaoke, Japonia


Kontakt: polaziemba@gmail.com


oprac.©kk



Etykiety: , ,

El Greco – Ukrzyżowanie, 1597

Czas Wielkiego Postu przedwielkanocnego 2026

El Greco / Dominikos Theotokopulos


El Greco, Ukrzyżowanie, 1597


El Greco Tożsamość i pochodzenie 
El Greco (właśc. Domenikos Theotokopulos) urodził się w 1541 roku na Krecie (w Kandii lub Fodele), która należała wówczas do Republiki Weneckiej. Choć wywodził się z kręgu kultury bizantyjskiej i prawosławnej, większość życia spędził w Hiszpanii, stając się jednym z najważniejszych twórców tamtejszego renesansu i manieryzmu. Jego wyznanie pozostaje kwestią sporną wśród badaczy (między prawosławiem a katolicyzmem), choć jego dzieła uznaje się za filar sztuki kontrreformacyjnej. 

Okres włoski (ok. 1567–1577)
W młodości wyjechał do Wenecji, gdzie prawdopodobnie kształcił się w pracowni Tycjana. Inspirował się także twórczością Tintoretta i Bassana, od których przejął swobodę kompozycji i skłonność do wydłużania postaci. Około 1570 roku przeniósł się do Rzymu. Dzięki protekcji miniaturyzisty Giulia Clovia trafił na dwór kardynała Alessandra Farnese. W Rzymie studiował dzieła Michała Anioła i Rafaela, jednak jego bezkompromisowe opinie (m.in. krytyka Sądu Ostatecznego) doprowadziły do konfliktów ze środowiskiem artystycznym i prawdopodobnie przyspieszyły decyzję o wyjeździe.
 
Okres hiszpański i życie w Toledo (1577–1614) 
W 1577 roku El Greco osiadł w Toledo. Początkowo liczył na karierę na dworze króla Filipa II, jednak jego wizja Męczeństwa św. Maurycego nie zyskała uznania monarchy, co zamknęło mu drogę do pracy przy Escorialu. Artysta pozostał więc w Toledo, gdzie stał się cenionym malarzem lokalnej elity intelektualnej i duchownej. 

Życie prywatne 
Związał się z szlachcianką Jerónimą de las Cuevas, z którą miał syna Jorge Manuela. Syn został jego współpracownikiem, malarzem i architektem. El Greco prowadził dom o wysokim standardzie, posiadał bogatą bibliotekę i przyjaźnił się z najwybitniejszymi humanistami epoki (m.in. Antoniem de Covarrubias). 

Twórczość
Jego styl ewoluował w stronę skrajnego indywidualizmu. Cechuje go nadmierne wydłużenie sylwetek, nienaturalne światło i żywa, ekspresyjna kolorystyka. Do jego szczytowych osiągnięć należą: Obnażenie z szat, Pogrzeb hrabiego Orgaza, Widok Toledo oraz liczne cykle apostołów i wizje mistyczne.

Śmierć i pośmiertna sława 
Zmarł 7 kwietnia 1614 roku w Toledo. Przez niemal 300 lat jego twórczość była zapomniana lub wyszydzana (uważano go za obłąkanego, a jego styl przypisywano wadzie wzroku). Został odkryty na nowo dopiero pod koniec XIX i na początku XX wieku. Stał się inspiracją dla niemieckich ekspresjonistów oraz nowoczesnych artystów, którzy docenili w jego pracach uduchowienie, dynamizm i odwagę w deformowaniu rzeczywistości dla celów wyższej ekspresji artystycznej.


Etykiety: ,