Dworski Jacek – Medalierstwo, rzeźba

Urodzony we Lwowie, 1937.
Studia w PWSSP Wrocław w latach 1956-1962.
Dyplom w pracowniach prof. Xawerego Dunikowskiego i doc. Apolinarego Czepielewskiego – z wyróżnieniem. Jako profesor zwyczajny Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu prowadzi Pracownię Medalierstwa i Małej Formy oraz Pracownię Odlewniczą. Zajmuje się medalierstwem, rzeźbą architektoniczną, małą formą rzeźbiarską i rysunkiem. 

Artysta uzyskał liczne nagrody oraz wyróżnienia w konkursach rzeźbiarskich (pomnikowych) i medalierskich w kraju i za granicą. Realizacje wielu medali nagrodowych (lanych), projektów monet dla NBP oraz projektów
medali bitych. 

Brał udział w Międzynarodowych Sympozjach
Małej Formy i Medalierstwa. Prace w muzeach
i kolekcjach w kraju i za granicą.

 Prace artysty                        zdjęcia dzieł:©kkuzborska 

Stanisław Dawski, 2005, jednostronny, brąz lany, 118 mm

Alfred Jahn, 1995, awers, dwustronny, lany 

 Alfred Jahn, 1995, rewers, dwustronny, lany

 Xawery Dunikowski, jednostronny, brąz lany

 Józef Gielniak, jednostronny, brąz lany

 Rok Mozartowski, Wratislavia Cantans, 1991

 Wysoka łąka, 1983, jednostronny, brąz lany, 174×174 mm

 Francis Bacon, 1999, brąz lany, patynowany, 200×315 mm

 Józef Gielniak, statuetka

Rysunki – Rodzina i Przyjaciele

Wystawy indywidualne 

1981 – Galeria Spojrzenia, Wrocław 

1991 – Salon Sztuki Współczesnej, Wrocław Udział w wystawach zagranicznych 

1966 – Międzynarodowa Wystawa Rzeźby w Ceramice, Peruggia 

1975-1976 – Polnische Geegenwartskunt, Stuttgard, Hanower, Düsseldorf 

1977 – Fi Dem, wystawa międzynarodowa, Budapeszt 

1979 – Fi Dem, wystawa międzynarodowa, Lizbona 

1983 – Fi Dem, wystawa międzynarodowa, Florencja 

Udział w wystawach krajowych 

1946-1990, Zachęta, Warszawa 

1990 – Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych we Wrocławiu 

1990 – Ujęcia: Ewa Panufnik-Dworska, Jacek Dworski, BWA Awangarda, Wrocław 

1992 – Kontynuacje, wystawa Okręgowa ZPAP, Wrocław 

1997 – Świat Sztuki Ewy i Jacka Dworskich, Muzeum Medalierskie, Wrocław 

Ważniejsze realizacje – płaskorzeźby

1974 – Teatr im. J. Kochanowskiego w Opolu 

1980 – Laboratorium Wody we Wrocławiu 
1979-1980 – Sanatorium w Lądku Zdroju, statuetki 

1981-1999 – Międzynarodowy Festiwal Muzyki Warszawska Jesień, Orfeusz 
1990-2000 – Wratislavia Cantans, Szermierz 

Zbigniew Makarewicz 
Okno z deszczem [1]

 

Właściwie to nie ma żadnego powodu, aby tak szczególnie wyróżniać tę niewielką plakietkę Jacka Dworskiego,
która tyle właśnie przedstawia: że jest okno, a za tym łukiem okna – co widać dzięki odemknięciu połowy okiennicy 
– że deszcze padają. 

Tak jakby zamyślenie nad tą właśnie wrocławską jesienią
Anno Domini 1996. Właściwie to ani okna, ani deszczu na plakiecie nie ma. Jest parę wgłębień płaszczyzny, parę prostych prostopadłych kresek i nieco kresek do nich skośnie ustawionych i kilkanaście kropek. 

Jeszcze ów łuk sklepiający plakietkę. Kilkanaście plakietek obejmuje zwykle jakiś bardzo realistyczny motyw, aby
ukazać coś, co jest bardzo formalną grą z mistrzowskim opanowaniem przestrzennego skrótu, z takim operowaniem nacięcia powierzchni, zadrapaniem lub wgnieceniem, które nieuchronnie prowadzą do odczucia przestrzennych kategorii. 

 Cały artykuł: Teksty 

 Zobacz: Jubileusze 2012

Paluszak Zbigniew (1931-2013) – Malarstwo

Najważniejszą inspiracją dla malarza była natura, która przełożona
na język sztuki znajdowała odzwierciedlenie w podejmowanych
przez niego tematach cykli malarskich: „Drzewa”, „Spalona ziemia”,
„Requiem dla drzewa”, „Requiem dla ptaka”*1.

Cztery pory roku. Jesień, 2006, olej na płótnie, 120×120 cm

Requiem dla ptaka 1, 1990, olej na płótnie, 130×140 cm

Ważniejsze cykle malarskie

– Miasteczka, 1958-1960
– Klatki, 1960-1963
– Ikar, 1965-1990
– Wraki, 1968-1972
– Requiem dla drzewa, 1976
– Requiem dla ptaka, 1987

Cztery pory roku. Zima, 2009, olej na płótnie, 120×120 cm

Requiem dla drzewa 1, 1999, olej na płótnie, 90×100 cm

Artystę zaliczano do kolorystów, ale równie ważna w jego malarstwie była budująca formy kreska, precyzja konstrukcji i doskonałe opanowanie technologii tworzywa, którym posługiwał się tak biegle jak nieliczni ze współczesnych mu artystów – Anna Chmielarz. W jednym z wywiadów mówił: Drzewo jest dla mnie jedynym tematem, do którego ciągle wracam. Inne cykle obrazów wyczerpywały się po kilku realizacjach, czasem po paru latach […]. Drzewo to nie tylko bogactwo form i barw w naturze, to również temat funkcjonujący w wielu kulturach i mitach, np. w chrześcijaństwie artyści bardzo często łączyli Matkę Boską z drzewem lipowym, natomiast według jednego z afrykańskich mitów, człowiek pochodzi od drzewa (Cyt. za: Zbigniew Paluszak. Requiem dla drzewa, Powiatowa Galeria Sztuki Współczesnej w Ostrowie Wielkopolskim, marzec 2011).*2

Z. Paluszak, z kolekcji Bogdana Góreckiego, gwasz, papier, 70×100 cm

Fotoreportaż z wystawy
Requiem dla drzewa, 2011
Muzeum Miejskie, Stary Ratusz, Wrocław

2011 – Nagroda Roku

1986 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

1972 – Nagroda Artystyczna Prasy Dolnośląskiej

1969 – Złoty medal na Ogólnopolskim Konkursie Bielska Jesień

1968 – Nagroda i medal ZPAP na IV Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego

1967 – Złoty medal na wystawie Pejzaż w Polskim Malarstwie Współczesnym

*1, *2: cytaty pochodzą z tekstu
Zbigniew Paluszak. Barwy światła

Ślad spektaklu – Plakaty

Wrocławski plakat teatralny
1-28 sierpnia 2026
Galeria Pod Plafonem, Wrocław, Rynek 58

Dolnośląska Biblioteka Publiczna

Plakat teatralny staje się wizualnym prologiem, który buduje nastrój, zapowiada temat i wprowadza widza w świat dramatu jeszcze przed podniesieniem kurtyny, a zarazem pozostaje jego trwałym śladem,
gdy sam spektakl – z natury ulotny – znika ze sceny

Michał Kosma Jędrzejewski

Graficzny skrót, metafora, autorski komentarz do tekstu dramatycznego sprawiają, że plakat nie jest jedynie informacją o premierze, lecz odrębną wypowiedzią artystyczną.

Wiktor Sadowski

Wiktor Sadowski

Plakat teatralny wyrósł z tradycji polskiej szkoły plakatu – z jej
syntetycznego języka, symbolu i wyrazistego gestu twórczego.
Szczególną rangę osiągnął w latach 60. i 70. XX wieku,
a później był rozwijany przez kolejne pokolenia grafików.
Wśród prezentowanych prac znajdują się również plakaty towarzyszące Festiwalowi Polskich Sztuk Współczesnych – ważnemu wydarzeniu
w historii Teatru Polskiego we Wrocławiu, które przez lata
prezentowało najnowszą rodzimą dramaturgię.

Andrzej Pągowski

Pod Plafonem prezentowane są plakaty wybitnych artystów,
współpracujących z Teatrem Polskim we Wrocławiu m.in.: Jana Jaromira Aleksiuna, Daniela Mroza, Andrzeja Pągowskiego, Wiktora Sadowskiego, Franciszka Starowieyskiego czy Michała Jędrzejewskiego, tworząc
spotkanie teatru, sztuki i miejskiej przestrzeni Wrocławia.

dr Rafał Werszler, kurator galerii

Inne plakaty

Wrocławski plakat teatralny

Ćwikła Jacek – Plakat   |   Ćwikła Jacek – Plakaty

oprac.©kkuzborska

2. Biennale of Contemporary Keramics

Gdzie zaczyna się dzień
6 czerwca – 31 października 2026
Grecja, Wyspa Rodos | NEON Grants

Elif Uras, 2026, Universal Mother, 76,2×45,7×25,4 cm; 2. Gold Day, 75×37×37 cm
3. Rodio Orientali, 51×32×32 cm; 4. Seated Mosaic, 53×60×32 cm

Prace Elif Uras skupiają się na pracy kobiet w kontekście kultury historycznej i materialnej. Jej prezentacja łączy toczone na kole i ręcznie formowane dzieła ceramiczne z Nowego Jorku z odlewami z masy plastycznej wykonanymi w Izniku – historycznym centrum tureckiej ceramiki od czasów osmańskich. Jej zmysłowe naczynia łączą w sobie figuratywność z abstrakcją.

Anne Kwasner, Naiad Drift, 2026, 24×40×27 cm



Myrsini Alexandridi, Promise, 2025, 75×60×2,5 cm



Darien Arikoski-Johnson, Nomadic Assemblage, 2025, 30,5×30×23 cm



Mauro Fariñas, Confabulation III (Amphora), 2025, 53×31×23 cm



Ben Noam Wolf, Memory Maps – Rhodes, 2023-2026

Biennale Ceramiki Współczesnej | organizacja Big Blue Dot
ma zdecentralizowany i nomadyczny charakter. Odbywa się za każdym razem na innej wyspie, czerpiąc inspirację z unikalnego charakteru każdego miejsca, w tym jego archeologicznej przeszłości, mitów i historii. Wydarzenie obejmuje wystawę główną oraz zróżnicowany program performansów, projektów i warsztatów, wspierając zaangażowanie artystów i lokalną społeczność.

Źródło: Artyści i ich dzieła

oprac.©kkuzborska

Andy Warhol – Od linii do legendy

7 sierpnia – 27 września 2026
Górny Pałac Sztuki
Plac Szczepański 4, Kraków


Andy Warhol Fot. PAP/CAF-Archiwum

100 dzieł Andy’ego Warhola, w tym rysunki, okładki, filmy i plakaty są opowieścią o narodzinach języka, który zmienił sposób patrzenia na obraz, sławę, produkt, ciało i media. Obiekty ukazują rozwój artysty – od rysunku, przez druk, okładki winylowych płyt, po film i eksperymenty z mediami cyfrowymi. Część prac jest pokazywana w Polsce po raz pierwszy. Jego sztuka celebrowała amerykańską obsesję konsumpcjonizmu, a jednocześnie była jej satyrą. Warhol mówił, że jest z innej planety.

Andy Warhol zatarł granice między tzw. sztuką wysoką a kulturą komercyjną, odcisnął piętno nie tylko na sztuce współczesnej, ale także na świecie marketingu i reklamy oraz samej koncepcji sławy. Jego sztuka zarówno celebrowała amerykańską obsesję konsumpcjonizmu, jak i była jej satyrą. Do dziś jest komentarzem na temat masowych mediów, kapitalizmu i sztucznej natury celebrytów. Pozostawił po sobie dziedzictwo, z którego czerpią tacy artyści, jak Jeff Koons, Damien Hirst i Takashi Murakami.

Ekspozycja ma ukazywać nie tyle światową ikonę, ile drogę, jaką przebył Warhol, budując swój język, wizerunek i legendę. Wystawą organizatorzy chcą przypomnieć jego prace z czasów, gdy był rysownikiem i ilustratorem, a także jak kształtował się jego charakterystyczny styl oraz w jaki sposób zacierał on granice między sztuką, reklamą, modą i kulturą masową.

Zuzanna Piwek (PAP)
Źródło: https://dzieje.pl

oprac.© kuzborska