Buczyńska Teresa – Malarstwo, rysunek, miniatury

3 grudnia 2022, Galeria Trzebnicka, Trzebnica
Wernisaż wystawy odbył się w pierwszą rocznicę otwarcia galerii,
o czym wspomniał burmistrz Marek Długozima,
otwierając wystawę Teresy Buczyńskiej,
na której swoje prace prezentowali również
córka artystki Anna Polonia Zyndwalewicz oraz Artur Lobus.

Dzieła prezentowane na wystawie

1988

1989

1989

1994

1994

2008

2015

2016.03.03

2022.08.07

Plakat wystawy

Zdjęcia z wernisażu pochodzą ze strony
organizatora: Gminy Trzebnica

Nie/Doskonały Błąd

1 grudnia 2022 – 12 lutego 2023

Muzeum Współczesne Wrocław Plac Strzegomski 2a

75-lecie Okręgu Dolnośląskiego Związku

Polskich Artystów Fotografików (1947-2022)

Artyści: Teresa Anniuk-Gulak, Agnieszka Antosiewicz-Mas, Patrycja Basińska, Jaga Bjeńkova, Jan Bortkiewicz, Marek Bułaj, Czesław Chwiszczuk, Zdzisław Dados, Aleksandra Dekorne, Sławoj Dubiel, Andrzej Dudek-Dürer, Alek Figura, Tomasz Fronckiewicz, Grzegorz Gajos, Ewa Gnus, Barbara Górniak, Antoni A. Gruner, Waldemar Grzelak, Zenon Harasym, Kazimierz Helebrandt, Mariusz Hertmann, Roman Hlawacz, Daria Ilow, Paweł Janczaruk, Tomasz Jodłowski, Szymon Kaczmarczyk, Sebastian Kaliński, Piotr Komorowski, Ryszard Kopczynski, Grzegorz Kosmala, Krzysztof Kowalski, Piotr Kucia, Krzysztof Kuczyński, Stanisław Kulawiak, Jacek Bogusław Lalak, Katarzyna Laskus, Lila Len, Adam Lesisz, Józef Ligęza, Marek Liksztet, Jarosław Majcher, Halina Marduła, Ewa Martyniszyn, Marek Maruszak, Stanisław Michalski, Tomasz Mielech, Sławomir Mielnik, Krzysztof Miller, Janusz Moniatowicz, Janusz Musiał, Piotr Maciej Nowak, Mateusz Palka, Michał Pietrzak, Przemek Piwowar, Magda Podsiadły, Wojciech Potocki Neprosti, Tadeusz Piotr Prociak, Wacław Ropiecki, Andrzej Rutyna, Krzysztof Saj, Grzegorz Sawa-Borysławski, Maciej Stawiński, Maciej Stobierski, Rafał K. Warzecha, Marek Wesołowski, Aneta Więcek-Zabłotna, Marcin Wiktorski, Jerzy Wojtowicz, Iwona Wojtycza-Fronckiewicz, Waldemar Zieliński

Kurator: Andrzej Dudek-Dürer

Wicekurator: Marek Bułaj

Obrazy do opowiadania

26 listopada 2022 – 26 lutego 2023

Muzeum Etnograficzne
Wrocław, Traugutta 111-113

Obraz do opowiadania to dzieło, które ma fabułę zamkniętą zwykle w jednej scenie. Jego narracja jest zatem bardzo skondensowana. Patrząc na niego, widz musi dopowiedzieć sobie, co zdarzyło się, zanim doszło do przedstawionego wydarzenia, bądź uruchomić wyobraźnię, by ujrzeć następstwa i konsekwencje ukazanej sceny.

Wystawa organizowana we współpracy z Muzeum Komiksu w Krakowie i Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego

Kuratorka wystawy: Olga Budzan

Bigosińska Art Irena – Modern color

3-29 grudnia 2022, Piwnica Świdnicka

wernisaż: 3 grudnia 2022

Rynek-Ratusz, Wrocław

Oprawa muzyczna: Paweł Wenderski

Irena Bigosińska jest członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków. Magister filologii rosyjskiej. Ukończyła Studia Podyplomowe na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu na Wydziale Malarstwa i Rzeźby. 

W czasie działalności twórczej (2012-2022) zorganizowała 14 wystaw indywidualnych. Uczestniczyła w 44. wystawach zbiorowych, plenerach malarskich i konkursach, w których była nagradzana. Prace artystki są pracami sygnowanymi, z certyfikatem autentyczności i w pojedynczych egzemplarzach. Mają zawsze wyrazistą koncepcję kolorystyczną, spójną odrębność, oryginalność i rozpoznawalność. Malarski warsztat artystyczny i unikalna wyobraźnia autorki sprawiają, że emanują ekspresją a ich śmiała, intensywna gama kolorystyczna działa energetycznie i optymistycznie. Wyłaniający się z nich malarski świat poza strefą widzialną kryje w sobie swobodę i fantazję, niedopowiedzenia i szczyptę magii. Prace zawsze zawierają ukryte symbole, które mają przynosić szczęście. Artystka prowokuje widza do własnej interpretacji dzieła. Daje mu pozytywną energię i pobudza wrażliwość estetyczną. 

Obrazy znajdują się w prywatnych kolekcjach w Rosji, Turcji, Anglii, Irlandii, Niemczech i Polsce.

75 lat ZPAP we Wrocławiu

Teller Tadeusz (1929-2022) odszedł od nas

Tadeusz Teller – wrocławski architekt i artysta, naukowiec i filozof – sformułował teorię poznawczą, w której odwołuje się do Einsteina, Plancka, także do odkryć Heisenberga i Schrodingera – kamieni milowych nowoczesnej nauki.

Artysta na tle własnej rzeźby Orzeł

Urodził się na Kresach, w Sosnkowicach na Polesiu. Beztroskie dzieciństwo nie trwało jednak długo. Razem z matką został na 6 lat wywieziony na Syberię. W 1947 roku przyjechał do Wrocławia. Matka już nie żyła. Wcześniej dowiedział się o stryju Władysławie Ziętku, który mieszkał przy Beniowskiego. Jak stanął w drzwiach, stryj go nie poznał. Ubiór nie świadczył o nim dobrze. 

Przed studiami pracował w biurze projektów Pafawagu. Rysunki techniczne produkowanych w fabryce detali, wykonane przez inżynierów, przekształcał w przestrzenne. Pomagały robotnikom uzmysłowić sobie ich formę. 

W 1961 roku ukończył studia architektoniczne na Politechnice Wrocławskiej, cztery lata później – plastyczne w ASP. Artysta rzeźbiarz należał do ZPAP, był członkiem grupy twórczej Alfa, założonej w 1966 roku we Wrocławiu.

Pracował nad ingenezą od 40 lat. W 1994 roku opublikował w Wydawnictwie Uniwersytetu Wrocławskiego książkę Człowiek, kosmos i kanon piękna. Zawarł w niej teorię, która wyjaśnia zasady działania i budowę Wszechświata. Po raz pierwszy użył w niej terminu "kwanty piękna". Jeden z recenzentów jeszcze przed opublikowaniem poprosił go o wymyślenie innego terminu. Żeby za bardzo nie mieszać, bo są przecież kwanty energii – uzasadniał recenzent. Teller na jego oczach skreślił ołówkiem zakwestionowany termin, ale po przyjściu do domu wygumkował ołówek. W wydawnictwie ukazały się kwanty piękna. Teraz to pojęcie weszło do obiegu nauki światowej.

– To one określają strukturę kryształu jako pierwszego i najważniejszego układu atomów. Każdego płatka śniegu, DNA każdej rośliny i każdego zwierzęcia – relacjonował. – Chciałbym, aby jak najwięcej ludzi dowiedziało się, że jest to polskie odkrycie – mówił. – A w tej chwili zabierają się do tego badacze zagraniczni. Wiem o trzech takich, którzy "zabrali" niektóre moje fragmenty i przedstawiają jako swoje – dodaje.

Najpoważniejszy z nich – Peter Atkins, profesor z Oksfordu – opublikował w 2003 roku książkę Palec Galileusza, dając podtytuł Dziesięć wielkich idei nauki. W rozdziale o symetrii brytyjski profesor używa terminu "kwanty piękna". Dziewięć lat po Tellerze.

– Po ukończeniu studiów u Xawerego Dunikowskiego chciałem wiedzieć, co to jest tak naprawdę piękno. W którym miejscu się zaczyna – opowiadał Teller.

I musiał zejść głęboko, aż do atomów. Był przekonany, że atomy są mikrokomputerami o "nieprzekraczalnej doskonałości oprogramowania". – Ludzkość nigdy nie przeskoczy tej miniaturyzacji – przekonywał. Są skonstruowane z superstrun, najmniejszej cząstki energii. A te w ciągłym napięciu tworzą podstawy istnienia kosmosu. Atom wysyła fotonami informacje z prędkością 10 do 24 potęgi logonów (słów) na sekundę, człowiek w tym czasie wypowiada zaledwie trzy słowa... Fotony DNA tworzą mozaikę życia. Tak jest na przykład z DNA ptaka – poszczególne atomy układają się w charakterystyczny sposób, tworząc bardzo precyzyjnie kolor na piórze. Pojedyncze pióra tworzą skomplikowane układy barwne.

Zaczęło się jak w przeboju Armstronga

What a Wonderful World | Co za wspaniały świat.

Więcej: gazetawroclawska