27 maja – 27 czerwca 2022
Wernisaż: 27 maja 2022, godz. 19.
Galeria Centrum Kultury Zamek
Wrocław, Leśnica, pl. Świętojański 1
Vincent van Gogh: Chciałbym, żeby wymyślono coś, co by nas uspokoiło i co
by nas pocieszyło, tak byśmy przestali się czuć winni i nieszczęśliwi, i mogli
iść, nie błąkając się w samotności czy w nicości; i nie obawiając się każdego
kroku, i nie drżąc z lęku przed złem, jakie moglibyśmy bez naszej woli wyrządzić innym.
Arles, 28 września 1888, z listu do
brata Theo
To niezwykła podróż. Gdzieś od 2019 roku staram się
zrozumieć intensywniej niezwykłe dzieło, ale przede wszystkim staram się
zrozumieć człowieka, który za nim stoi – Vincenta van Gogha. Na dłużej zatrzymał mnie motyw siewcy. Nie potrafię
do końca wyjaśnić, dlaczego ten motyw, tylko fragment postaci, stał się tak
intensywny w moich malarskich i rysunkowych poszukiwaniach. Obrazy van Gogha z
1888 roku: Siewca I, Siewca z obrzeżami Arles w tle, Siewca II, Siewca III,
to skupienie nad relacją człowieka i wielkiej przestrzeni, relacją wydawałoby
się nierówną, ale przecież nie bez wpływu na nią. A gdyby ją zmienić?
Przybliżyć. Oddać całą uwagę dłoni z ukrytą zawartością. Może podświadomie
chciałem, żeby znalazło się w niej to jedyne, najważniejsze ziarno. Chyba – zwłaszcza dziś – tak bardzo każdemu z nas potrzebne. Można je
nazwać: nadzieja.
Michał
Marek (ur. 1980, Krosno). Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. Tadeusza
Brzozowskiego w Krośnie. Od 2000 roku studia na Akademii Sztuk Pięknych im.
Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. Dyplom z malarstwa w pracowni prof.
Aleksandra Dymitrowicza (2005). Od 2006 asystent prof. Janusza Jaroszewskiego w
Katedrze Malarstwa na ASP we Wrocławiu. Doktorat w 2013. Od 2014 zatrudniony na
stanowisku adiunkta. Malarz i rysownik. Twórca obrazów, rysunków i obiektów
malarskich, odwołujących się do szeroko rozumianej pamięci. Trzykrotnie
nominowany do Nagrody Roku ZPAP za najlepszą wystawę.
