Ogorzelec Ludwika – Wystawa podziemna

8 kwietnia – 2 października 2022
Muzeum Śląskie w Katowicach
ul. T. Dobrowolskiego 1

Chciałabym, aby moja rzeźba była jak ulotne zjawisko wywodzące się ze światów biologii, maszyn i przyrządów. Z rozumienia rzeźby jako bryły ciężkiej, oglądanej z zewnątrz, wykonanej z materiałów trwałych, zostawiam sobie linię – mówiącą właściwościami materii, z jakich pochodzi (…); biorąc znaczenia ze światów biologii, maszyn i przyrządów, analizuję problem sensu i absurdu. Szukam momentu równowagi. Efektem moich poszukiwań są lekkie, delikatne struktury – przedmioty, łączące owe znaczenia na zasadzie zgodności w nową jakość – Ludwika Ogorzelec

oprac.©kkuzborska

Krawczyk Jerzy (1921-1969) – Gra o wszystko

7 kwietnia – 19 czerwca 2022
Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki
Warszawa, pl. Małachowskiego 3

Jerzy Krawczyk urodził się w Łodzi 24 sierpnia 1921 roku. Edukację artystyczną rozpoczął w Szkole Rysunku i Malarstwa prowadzonej przez Szczepana Andrzejewskiego. W 1938 roku dzięki stypendium Zarządu Miejskiego w Łodzi wyjechał do Wiednia, aby kontynuować naukę. W okresie okupacji przebywał w niewoli w Dortmundzie. W 1947 roku rozpoczął pracę jako rysownik w Zakładzie Anatomii Prawidłowej Akademii Medycznej w Łodzi, gdzie zatrudniony był do końca życia. Zmarł tragicznie w 1969 roku. Wrażliwy na ikonosferę codzienności Krawczyk w prekursorski sposób podejmował temat konsumeryzmu, nadmiaru obrazów i informacji, a także autotematyczny wątek „sztuki o sztuce”. Reprezentował krytyczne podejście do współczesnej mu rzeczywistości i do samego siebie, a w odniesieniu do sztuki — do kategorii oryginalności i nowatorstwa. W jego obrazach rozpoznajemy tematy egzystencjalne, namysł nad śmiercią i przepełnione humorem intelektualne konstrukcje — odmalowane z warsztatową biegłością, przepełnione miłością do malarstwa. Artysta żonglował stylistykami i językami wizualnymi — od kolażu po trompe l'oeil, do swoich obrazów olejnych wplatał również fragmenty tekstów. Liczne jego dzieła są świadectwem czerpania motywów z własnych obrazów, ich przemalowywania bądź malowania na nowo, przepracowywania kompozycji i udoskonalania konceptu.

Gruby Jurek

kurator: Michał Jachuła
współpraca: Muzeum Sztuki w Łodzi

zacheta/jerzy-krawczyk

oprac.©kkuzborska

Mitka Małgorzata – Osobno

Galeria BB, Wrocław, Jatki 3-6
28 marca – 13 kwietnia 2022
Finisaż: 11 kwietnia 2022, godz. 18.

Wystawa zorganizowana w ramach
8. European Glass Festival 2022 – Play with Glass

Małgorzata Mitka uzyskała dyplom na Wydziale Ceramiki i Szkła Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu,
szkło artystyczne u prof. Małgorzaty Dajewskiej,
szkło użytkowe u prof. Kazimierza Pawlaka,
aneks z grafiki u prof. Małgorzaty Warlikowskiej (2016).

Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2016) oraz Prezydenta Wrocławia (2015). Wystawy indywidualne, m.in.: Karty pamięci, Galeria BB, Europejski Festiwal Szkła we Wrocławiu (2016). Udział w około 15. wystawach zbiorowych w Polsce, Czechach oraz Niemczech.W realizowanych projektach szkła użytkowego artystka zwraca głównie uwagę na jego prostotę i funkcjonalność. Tworzy także obiekty unikatowe ze szkła sodowego i optycznego, poszukując inspiracji w otaczającej ją przyrodzie. Zawodowo związana z firmą Atlas Fox Dekorator, dla której projektuje m.in. wzory tynków dekoracyjnych.

oprac.©kkuzborska

Nowodworski Ignacy – Skaza

1-16 kwietnia 2022
Wernisaż: 1 kwietnia 2022, godz. 19.
Wrocław, Świdnicka 38a

Do wnętrza, 2021, buk, h 65 cm
Inside, 2021, beech, h 65 cm

Ignacy Nowodworski (1980) pochodzi z Gdańska. Absolwent Instytutu Sztuki Uniwersytetu Opolskiego; dyplom z wyróżnieniem (2005). Rzeźbiarz, asystent w Pracowni Rzeźby macierzystej uczelni w Opolu. Tytuł doktora otrzymał na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu (2018).

I. Nowodworski: Skaza to słaba strona, defekt, niedoskonałość czyniąca coś mniej wartościowym. Czasem ten niedostatek jest wręcz brakiem, a czasem nadmiarem – ciałem obcym, nieprzystającym elementem, intruzem wkradającym się w nasze życie. Moja wystawa poświęcona właśnie tym rozważaniom, wśród pęknięć drewna, na powierzchniach strukturalnych żeliwnych odlewów, w przestrzeni zamkniętej w spawanych ażurowych konstrukcjach szukam śladu człowieka. Być może ten defekt jest pozorny, lub dzięki niemu postrzegamy pełniej, prawdziwiej i głębiej.

Więcej: galeriam.com

oprac.©kkuzborska