Jakubów Jerzy – Dzieła. Góry olbrzymie – Solastalgia

22 września – 30 listopada 2023

Prezentacja dzieł

Miejskie Muzeum Zabawek
Karpacz, Kolejowa 3

Góry dymią

Krajobraz

Lustro

Miejsce

Wieje

Wieje

Prace z cyklu: Diorama

oprac.©kkuzborska

Monika Aleksandrowicz & Lilianna Leń alias Lila Len – Remedium

11-25 września 2023. Galeria Za Szkłem
ASP Wrocław, pl. Polski 3/4, Wrocław

Monika Aleksandrowicz

Absolwentka Wydziału Malarstwa wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych (1999) oraz Filozofii na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego (2001). Obroniła doktorat z wyróżnieniem (2021). W jej dorobku artystycznym znajduje się ponad 70 wystaw zbiorowych, sympozja, poświęcone sztuce konceptualnej, oraz ekspozycje indywidualne, które organizowane i prezentowane były w kraju i za granicą. Obecnie pełni funkcję kierownika Katedry Mediacji Sztuki na Wydziale Rzeźby i Mediacji Sztuki Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu.

Cykl prac malarskich Interior, akryl na płótnie, 2023

Interior to terytorium trudno dostępne, oddalone od ważnych ośrodków i słabo zagospodarowane miejsce. Internet po wpisaniu hasła wskazuje między innymi takie przykłady jak: Outback – określenie rozległych, słabo zaludnionych, w przeważającej części pustynnych i półpustynnych obszarów w środkowej Australii, wnętrze Alaski czy pokryte osadami lodowca Zachodnie Równiny Wewnętrzne w Kanadzie. Słowo Interior w słownikowym tłumaczeniu z języka angielskiego oznacza wnętrze. Nasuwając skojarzenia z miejscem ekskluzywnym i dobrze zaprojektowanym. W języku hiszpańskim znajdujemy znacznie ciekawsze tłumaczenie – bo oprócz wnętrza, można znaleźć również konotacje ze środkiem, głębią, duszą i sumieniem. Malarstwo przedstawione na wystawie przyjęło formę abstrakcji. Nigdy nie przypuszczałam, że będzie mnie stać na upublicznienie tak szczerego i jednocześnie intymnego malarstwa. I o tym właśnie jest ta wystawa. O przestrzeniach duszy – z elementami wspólnymi i antagonizującymi się. Z nawarstwiającą się strukturą i formą. Wielokrotne nałożenie farb, ich zdzieranie, ponowne nakładanie kolejnych warstw to próba dojścia do wizualnej satysfakcji przy jednoczesnym snuciu opowieści o rozterkach, trudnych emocjach, niezdecydowaniu, zdecydowaniu, o miłości, troskach i złości. I o wszystkich skrywanych emocjach, o których najłatwiej mówi się przy pomocy malarstwa gestu, kompozycji wizualnej i barwie.

Lilianna Leń alias Lila Len
Fotografka, mediatorka i edukatorka. Działa w obszarze fotografii ulicznej, poszukującej i dokumentu subiektywnego. Lubi eksperymentować. Jako mediatorka sztuki interesuje się partycypacją odbiorczą, udziałem widza w zjawiskach kultury, w szczególności pośrednimi i bezpośrednimi skutkami aktywnego odbioru sztuki oraz metodami ewaluacji tych zjawisk. W ramach odbiorczych zainteresowań bada obszary partycypacji w sztuce osób ze szczególnymi potrzebami, z uwzględnieniem narzędzi komunikacji o sztuce, jak i samego doświadczania sztuki.

Źródło: asp.wroc

Gisges-Dalecka Aleksandra – Shades of Femininity

14. Festiwal ARTKreuzberg
Berlin, Prinzessinnenstraße 21-24

Performance Oli Gisges-Daleckiej
z udziałem świetnych modelek

Zdjęcia: Joanna Knasińska

oprac.©kkuzborska

Warsztat i wyobraźnia | Grafika i szkło

22 września – 19 października 2023
Galeria Miejska we Wrocławiu, Kiełbaśnicza 28
Wernisaż: 21 września 2023, godz. 18.

Prezentacja dzieł uznanych grafików warsztatowych
i szklarzy: Małgorzata Dajewska, Pati Dubiel,
Agata Gertchen, Anna Janusz-Strzyż, Agnieszka
Leśniak-Banasiak, Vinicius Libardoni, Christopher Nowicki,
Wojciech Peszko, Beata Stankiewicz-Szczerbik,
Przemysław Tyszkiewicz

Małgorzata Dajewska, Śmierć wody i piramida, szkło, 2023

Pati Dubiel, Cosa Nostra, szkło sodowe, szkło fusingowe, szlifowane,
cięte, piaskowane, technika własna, 52×57×17, 2007

Agata Gertchen, Macierzyństwo_25, 70×100, linoryt, 2022

Anna Janusz-Strzyż, Olicze oceanu I, sucha igła, 65×85, 2018

Agnieszka Leśniak-Banasiak, Geometry of Emptiness, 2021

Vinicius Libardoni, Rotunda PKO, akwaforta, akwatinta, 100×70, 2022

Christopher Nowicki, Maska gazowa, 34×27, mezzotinta, 2018

Wojciech Peszko, Widmo, szkło barwione, stapiane w formie, piaskowane, pate de verre, 30×34×35, 2017

Beata Stankiewicz-Szczerbik, Puls, rzeźba szklana, formy tracone, waterjet, fusing, na stelażu, 155×40×40

Przemysław Tyszkiewicz, Dziki łyk pierwotnej herbaty, akwaforta i akwatinta, 94×67, 2014

Źródło: galeriamiejska

Kurator: Mirosław Jasiński

oprac.©kkuzborska

Jakubów Jerzy – Góry olbrzymie. Solastalgia

22 września – 30 listopada 2023
Wernisaż: 22 września 2023, godz. 17.
Miejskie Muzeum Zabawek
Karpacz, Kolejowa 3

Zaproszenie na wystawę

oprac.©kkuzborska

Wieczorek Robert – Utkana pamięć

Wernisaż wystawy: 18 września 2023, godz. 16.
w ramach Międzynarodowego Festiwalu
50 lat Sztuki Włókna
Galeria Promocje ODK w Jeleniej Górze

Utkana pamięć jest cyklem tkanin
wykonanych tradycyjną techniką tkacką, bazującą na wątku i osnowie. W pracach wykorzystano wełnę kowarską, pochodzącą z nieistniejącej już fabryki dywanów jako jeden z elementów utkanej pamięci.

Główną ideą projektu jest pamięc historii o ludziach, którzy nigdy nie zostali pochowani zgodnie ze swoją tradycją i obyczajem. Tymi ludźmi są nie tylko Żydzi, ale też Polacy, Niemcy, Rosjanie, Ukraińcy itp., którzy w zawieruchach wojennych pochowani zostali tam, gdzie zginęli, często w miejscach, o których już dawno nie pamiętamy. Ważnym elementem cyklu jest istota pamięci. To nie tylko kamienne tablice, które upamiętniają innych, ale każda macewa ma na celu opowiedzieć historię danej osoby, kim była, czym się zajmowała, to zapis ludzkiej historii, która zaciera się wraz upływem czasu.

Macewa to symbol zniszczeń, których dokonał człowiek,
karmiony ideologią i propagandą – Robert Wieczorek.

oprac.©kkuzborska

Rykała Jacek – Malarstwo

14 września – 15 października 2023
Biuro Wystaw Artystycznych
Jana III Sobieskiego 18, Rzeszów

[…] Malowane przez Rykałę podwórka są bezludne, opustoszałe, nikt nie krząta się na nich, ani nie rozwiesza prania, obecność mieszkańców jest przywoływana jedynie przez znalezione przez artystę w wyburzanych domach zdjęcia i drobne przedmioty: metalowe haczyki, emaliowane numery, skorodowane łańcuchy, okucia i zasuwki. Wbudowane w obrazy okruchy odchodzącego świata przekształcają je w relikwiarze przeszłości, ale proces sakralizacji przebiega też w drugą stronę, wydobyte z mroków zapomnienia, uratowane przed zniszczeniem skrawki „tego-co-było” zyskują nowy wymiar, żyją własnym życiem, trwając wbrew zagładzie rzeczywistości, której były częścią. Takie animistyczne postrzeganie świata jest jednym z przejawów myślenia magicznego. Cudowność rzeczywistości jest dla Rykały wynikiem stadium przejściowego, procesów zmiany, graniczności i niejednoznaczności. 

Nadnaturalna atmosfera jego obrazów budowana jest bez oddalania się od natury, poprzez zacieranie granic między tym, co rzeczywiste i cudowne. Jej istotą jest element niejasności, napięcie wyrażające się w kontrastowych zestawieniach światła i cienia, tego, co ulotne, zjawiskowe i tego, co materialne, zanurzone w banalności życia.
Silny snop światła wydobywa z mroku tła najistotniejsze motywy, wskazując w ten sposób artystyczne i ideowe centrum obrazu: jaśniejące blaskiem bramy, tajemnicze przejścia, ławki i porzucone samochody […].

Violetta Sajkiewicz, Blask czarnego słońca
fragm. tekstu

Jacek Rykała – malarz, poeta, reżyser teatralny, dramaturg. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, Wydział Grafiki w Katowicach (1976). Jest profesorem zwyczajnym w Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach, prowadzi Pracownię Malarstwa. Zorganizował ponad 80 wystaw indywidualnych. W latach 1989-1996 jego prace były prezentowane na Targach Sztuki m.in. w Kolonii, Frankfurcie, Tokyo, Los Angeles, Londynie. Artysta otrzymał kilkadziesiąt nagród i wyróżnień, m.in został uhonorowany Złotym Medalem Gloria Artis (2020). Powstało kilka filmów o artyście, a Jego twórczość była omawiana w kilkuset artykułach – analizach i recenzjach.

Źródło: bwa.rzeszow

O sztuce artysty: jacekrykala.com

oprac.©kkuzborska

Teper Joanna – Przestrzeń pamięci

6 września – 16 listopada 2023

Wałbrzyska Galeria Sztuki BWA

Słowackiego 26

Twórczość i inspiracje

---

W ceramicznym tworzywie, głównym medium moich działań, łączę kontekst przestrzeni z malarstwem i grafiką, interpretując i komentując otaczającą mnie czasoprzestrzeń. Kształty moich form postrzegam jako przestrzenne podobrazia, które zapełniam malarskimi zapiskami z osobistej podróży, jaką jest życie. Intymna skala ludzkiego ciała, zarys map wytyczających pewne terytoria, a nawet wykraczających poza granice naszego habitatu- to obszary, w których nieustannie znajduję inspiracje, doświadczam je, analizuję by potem tworzyć.

---

W minimalistycznych w formie obiektach znajduję przestrzenne układy, które dopełniam moimi malarsko-graficznymi historiami. Kreską, plamą, kształtem opisuję, a właściwie interpretuję otaczający mnie świat, zarówno ten w skali mikro, jak i ten w makro.

---

Od początku w ceramice skupiłam się na obszarze działań z technikami zdobniczymi. Eksploracje możliwości malarskich na powierzchni ceramicznej, z czasem poszerzyły techniki rysunkowe i graficzne, pozwalając moim pracom płynnie przekraczać granice pomiędzy ceramiką, malarstwem a grafiką.

---

Joanna Teper jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, Wydziału Ceramiki i Szkła. Prowadzi  Pracownię Technologii i Technik Ceramicznych w Malarstwie na Wydziale Ceramiki i Szkła w macierzystej uczelni. Brała udział w 88 wystawach zbiorowych w kraju i zagranicą oraz 7 indywidualnych. Finalistka 17 zagranicznych i 9 krajowych konkursów plastycznych. Zajmuje się ceramiką artystyczną, w której eksploruje ceramiczną powierzchnię, traktując ją jako przestrzeń malarskiej i graficznej ekspresji, malarstwem, projektowaniem biżuterii.

---

Nagrody i wyróżnienia

---

2022 – Grand Prix w kategorii Design i nowe formy w ceramice na Międzynarodowym Konkursie ceramicznym: 92’Concurso Internacional Alfareria y Ceramica – La Rambla,2022, La Rambla, Hiszpania; nagroda miasta Höhr-Grenzhausen na Międzynarodowym Konkursie ceramicznym:  Schmuck & Knöpfe, Muzeum Ceramiki Westerwald, Höhr-Grenzhausen, Niemcy

2017 – Audience Favorite Prize Award and Honorable Mention for the best painted vase-16’th International Porcelain Overglaze Painting Symposium TOGETHER’2017, Latvia

2009 – Special Mention IV International Biennale of Ceramics Ciudad de Talavera, Talavera de La Reina, Spain

2007 –  First Award, III. Biennale Mosaic Contemporary San Nicolas ’2007, Argentina; Honourable Mention/Buying Prize, 5’th Ceramics Biennale Kapfemberg’2007  Kapfemberg, Austria

2000 – Honourable Mention, III Self-Portrait Triennale, Radom, Poland

---

Wybrane wystawy zbiorowe

---

2022 – Międzynarodowy Konkurs ceramiczny: 92’ Concurso Internacional Alfareria y Ceramica,  finalistka, La Rambla, Hiszpania

2021 – 15 th International Exhibition of Small Forms Porcelain Plants, Riga’s Porcelain museum,Ryga, Łotwa; XV International Biennial of Ceramic Art of Aveiro 

2021 – finalistka, Museum of Aveiro/Santa Joana, Aveiro, Portugalia

2019 – 13 th International Exhibition of Small Forms Porcelain Brain Fitness, Riga’s Porcelain museum,Ryga, Łotwa; XIV International Biennial of Ceramic Art of Aveiro

2019 – finalistka, Museum of Aveiro/Santa Joana, Aveiro, Portugalia

2018 – Para. Ceramics. Prints Exhibition of Ceramics and Graphic Arts from Wroclaw’s Academy of Fine Arts, Liberec, Republika Czeska
2017 – TOGETHER’2017 Exhibition of the 16’th International Porcelain Overglaze Painting Symposium TOGETHER’ 2017, Museum of Decorative Arts and Design in Riga, Łotwa

2016 – The First edition of the Ceramic Competition Ceramic & Colours Award, finalistka, Faenza, Włochy

The Fifth International Festival of Postmodern Ceramics Exhibition Ceramica Multiplex, finalistka, Varazdin, Chorwacja

---

Wystawy indywidualne

---

2018 – Spaces, Chorzów
2013 – Ceramika, Wrocław; Microcosmos, Bolesławiec

2010 - Between, Wrocław

2005 – Ceramika, Bolesławiec
2004 – Oddalenie, Wrocław
2003 – Terra Ultima, Kraków
2002 – Przypływy, Wrocław