16 lipca 2022

Kozłowska Maja – Miejsca i ślady


1 lipca – 1 sierpnia 2022
Galeria Tkacka, Wrocław, Jatki

Artystka jest absolwentką UWr i ASP we Wrocławiu.


oprac.©kkuzborska

13 lipca 2022

Istota impresjonizmu. Rzeźby Rodina w Łazienkach Królewskich


15 lipca – 15 listopada 2022
Warszawa, Pałac na Wyspie, Muzeum Łazienki Królewskie


Ewa, fot. H.P. Klut


Mały tors męski, fot. H.P. Klut

Twórczość Auguste'a Rodina (1840-1917), wybitnego francuskiego artysty, prekursora nowoczesnego rzeźbiarstwa zwiastowała upadek akademickiej definicji sztuki i otworzyła rzeźbę europejską na nowe kierunki rozwoju. Wystawa w Muzeum Łazienki Królewskie przybliży filozofię, zgodnie z którą powstawały prace francuskiego artysty, oraz jego podejście do sztuki. Podczas gdy rzeźbiarze akademiccy kładli nacisk na idealizację przedstawianych postaci, Rodin sądził, że sztuka zbyt daleko odeszła od prawdziwego życia i wyzwań nowej epoki. Na potrzeby rzeźby zaadoptował więc formalne i stylistyczne zasady impresjonizmu, a jego twórczość zwiastowała modernizm. Impresjonizm, jaki znamy, jest najczęściej dyskutowany wokół malarstwa. Związek Rodina z tym kierunkiem w sztuce nie jest zatem bezpośredni i oczywisty z historycznego punktu widzenia, jednak jego prace na swój sposób ucieleśniają istotę impresjonizmu w jego podstawowych zasadach: ruchu, spontaniczności i świetle.

Rzeźby pozwolą zapoznać się z takimi aspektami jego twórczości, jak materiał, ruch czy stany emocjonalne człowieka, które były niezwykle istotne dla artysty. Redukował on elementy swoich prac do tych, które stanowią o istocie rzeczy. Celowo pozostawiał niedopracowane części kamiennego bloku, aby nadać swoim rzeźbom napięcie, a odbiorcy pozostawić pole do wyobraźni. Zamiłowanie do techniki non finito Rodin dzielił z tworzącym ponad trzy wieki wcześniej Michałem Aniołem. Złożone eksperymenty oraz łączenie tradycji z innowacyjnością sprawiły, że francuski rzeźbiarz był jednym z najbardziej zaawansowanych artystów pod względem techniki.

Historia rzeźb Auguste'a Rodina

Ewa, ok. 1881, marmur 
– to największa postać kobieca stworzona przez Rodina, zaprojektowana została do nigdy nieukończonych monumentalnych Wrót piekieł, symbolicznej wizji, zainspirowanej Boską komedią Dantego. Poza zawstydzonej nagiej kobiety przywodzi na myśl Wypędzenie z raju, które Michał Anioł namalował na sklepieniu Kaplicy Sykstyńskiej. Podczas pracy nad rzeźbą Rodin zauważył zmiany zachodzące w ciele modelki. Przed zakończeniem sesji okazało się, że jest ona w ciąży. Tłumaczyć to może m.in. niedokończoną powierzchnię niektórych miejsc, zwłaszcza brzucha. Brak podniesienia Ewy zmusza widza do dzielenia przestrzeni z figurą oraz podkreśla winę kobiety, co można interpretować jako uniwersalność jej grzechu. 

 Jean d'Aire, 1884/1886, brąz – w 1884 Rodin otrzymał zlecenie od miasta Calais na pomnik sześciu szlachetnych mieszczan, którzy w czasie wojny stuletniej (1337-1453) zdobyli się na akt ofiarnego patriotyzmu. Gdy miastu groziło zniszczenie, grupa obywateli zaoferowała się na zakładników do stracenia. Mieszczanie mieli wyjść za mury boso, w koszuli, z pętlą na szyi oraz kluczami do miasta w dłoniach. Tak właśnie przedstawiony został Jean d'Aire, który wycieńczony przez głód w trakcie oblężenia akceptuje swój los niemal ze stoickim spokojem. Intensywne spojrzenie zdradza jednak paraliż i wewnętrznie przeżywany lęk. Brak w tym przedstawieniu idealizacji, to zwykły człowiek w chwili zderzenia ze śmiercią.

Praca wzbudzała kontrowersje, ponieważ nie spełniała klasycznych wymogów rzeźby publicznej. Nie przedstawia bohaterów w glorii i chwale. Dla Rodina był to jednak pomnik heroiczny, heroizmem poświecenia siebie.

Mały tors męski, lata 80. XIX wieku, brąz – wieloletni sekretarz Rodina, Rainer Maria Rilke, gdy pierwszy raz wszedł do pracowni francuskiego mistrza, zaskoczony był mnogością rzeźbionych fragmentów ludzkiego ciała różnej wielkości. Na pierwszy rzut oka, prawie nic nie było skończoną całością, jednak im bliżej się temu wszystkiemu przypatrywał, tym bardziej zaczynał czuć, że owe rzeźby byłyby mniej kompletne, gdyby były całe. Prace przedstawiające fragmenty ludzkiego ciała, które na wielką skalę tworzył Rodin, po raz pierwszy zaprezentowane zostały w 1889 na wspólnej wystawie z Claude Monetem, w Galerie Georges Petit w Paryżu. W filozofii Rodina dostrzec można duży wpływ Michała Anioła. Artysta w rozmowie z Paulem Gsellem w 1911  tłumaczył: Michał Anioł sam mówił, że tylko te prace, które sturlane ze szczytu góry bez zniszczenia niczego, są dobre. W jego opinii, cokolwiek łamanego przy takim upadku jest zbyteczne.

oprac.©kkuzborska

12 lipca 2022

Konkurs na pomnik prof. J. Kałużnego


Miasto Bydgoszcz ogłasza konkurs
na opracowanie projektu i wykonanie rzeźby – instalacji artystycznej poświęconejprof. Józefowi Kałużnemu, wybitnemu okuliście.

Prof. dr hab. n.med. Józef Kałużny był pionierem zastosowania laserów do leczenia chorób siatkówki oka. W swojej karierze naukowej pełnił funkcję rektora Akademii Medycznej w Bydgoszczy (1990–1995) i prezesa Polskiego Towarzystwa Okulistycznego (1998-2004). Rzeźba stanie na skwerze im. profesora w centrum Bydgoszczy.




Wszelkich dodatkowych informacji na temat 
Konkursu udziela Plastyk Miasta Bydgoszczy
Marek Iwiński, tel. 52 58 58 177


oprac.©kkuzborska

11 lipca 2022

Plener Sokołowsko 2022


30 czerwca – 10 lipca 2022, Sokołowsko

Artyści, uczestnicy pleneru
Hołuj Tomasz
Jakubów Jerzy
Jankowska-John Barbara
Kopeć-Szypłakowska Agnieszka
Kulpa Katarzyna
Makowski Krzysztof
Mikołajek Mariusz
Nitka Jolanta
Pietrzak Michał
Zyśko Aleksander

fot. Agnieszka Kopeć-Szypłakowska

fot. A. Zyśko

Plener w Sokołowsku we współpracy z Fundacją Sztuki Współczesnej In Situ skupia artystów o wielu kierunkach zainteresowań i działań plastycznych. Głównym hasłem jest land-art, ale powstają też prace malarskie, fotograficzne, rzeźby oraz działania typu performance. Uczestnicy w kolejnych dniach prezentują swój dorobek twórczy, a po prezentacji prowadzone są dyskusje.

Artyści zwiedzili – powstające w remontowanym gmachu byłego Sanatorium – Muzeum prac Bożenny Biskupskiej z Fundacji In Situ, a także zabytkowy obiekt o wyjątkowych walorach architektonicznych i olbrzymiej kubaturze.
fot. A. Zyśko


fot. A. Zyśko


Organizator: ZPAP Okręg Wrocławski
Kurator pleneru: prof. Aleksander Zyśko


10 lipca 2022

2. Przegląd Twórczości Artystów Wałbrzyskiego ZPAP


29 czerwca – 1 września 2022
Wałbrzyska Galeria Sztuki – BWA
Wałbrzych, Piotra Wysockiego 29

Wałbrzyski Oddział ZPAP, Okręg Wrocławski 
ArtyściPaulina Brzezińska, Paweł Jach, Krzysztof Jędrzejec, Jarosław Kasprowiak, Piotr Micek, Stanisław Możdżeń, Jan Pałka, Marzena Prokopowicz, Piotr Puterko, Małgorzata Rzempowska-Skóra, Janina Sakowicz, Ilona Sapka, Jagoda Stączek, Grzegorz Sypko.


Artyści prezentują najnowsze dzieła, a różnorodność eksponowanych działań i dyscyplin sztuki czyni tę wystawę atrakcyjną dla zwiedzających. 

Zdjęcia: Aleks Budziak, WGS BWA

Więcej: bwa.walbrzych.pl




08 lipca 2022

Pietrzak Michał – Granice Czasu


21 czerwca – 4 lipca 2022
Finisaż: 13 lipca 2022, godz. 18.
Sala Widowiskowa, Wrocław, Niemcewicza 2

Praca doktorska Granice Czasu. Między zapisem fotograficznym a filmowym podejmuje zagadnienie metodologii rejestracji czasu, w kontekście sposobu jego formalnego zapisu w obrazie fotograficznym i jego wpływie na ostateczne dzieło plastyczne. W tym celu zbadane zostało zagadnienie pojemności czasoprzestrzennej obiektu wizualnego.

Wynikiem tych badań oraz działań artystycznych jest autorska metoda budowy wielowarstwowej obrazu zwielokrotnionego umiejscowionego na granicy zapisu fotograficznego i filmowego, według autorskiej koncepcji punktu zwielokrotnionego.

Praca doktorska z dziedziny sztuki w dyscyplinie sztuki plastyczne i konserwacja dzieł sztuki. Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu Wydział Grafiki i Sztuki Mediów. Artysta jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków

Promotor: dr hab. Czesław Chwiszczuk, prof. ASP
Szczegóły: 
asp.wroc