Düreriozum – Wokół Albrechta Dürera

28 października – 11 listopada 2021
Dom Norymberski, Kraków, Skałeczna 2
Wernisaż: 28 października 2021, godz. 18-20

Artyści: Andrzej Dudek-Dürer, Magda Hueckel,
Bartek Jarmoliński, Paweł Łyjak, Magda Moskwa,
Marta Pabian, Maria Piątek, Monika Walter,
Małgorzata Wielek

Prace współczesnych artystów odnoszą się
do dwóch aspektów twórczości Albrechta Dürera:
obserwacji natury i wizjonerstwa. Odniesienia
do świata nadprzyrodzonego, do tego, co określamy
sferą duchową i co ukazane zostało przy pomocy
motywów z realnego świata, stały się głównym
wyznacznikiem zbudowania koncepcji wystawy.
Prace współczesnych artystów odnoszą się
do dwóch aspektów twórczości Albrechta
Dürera: obserwacji natury i wizjonerstwa.

Prace Dürera są tu odniesieniem i inspiracją do
ukazania tego, co niewidzialne. 

Koncepcja ta dotyczy również reinkarnacji i inkarnacji,
jaka cechuje osobę i twórczość Andrzeja Dudka-Dürera.

Artysta wierzy, że jest wcieleniem samego Dürera,
również ze względu na fizycznie podobieństwo do
niemieckiego twórcy. W swych pracach o charakterze
czysto konceptualnym Dudek-Dürer wykorzystuje
motywy z prac Albrechta Dürera, tworząc
tym samym pomost pomiędzy życiem minionym i tym,
które właśnie się toczy i którego doświadcza.


Kurator: Bartek Jarmoliński

dudek-durer-andrzej

oprac.©kkuzborska

Chojnowski Rafał – Malarstwo to farba

Oprowadzania kuratorskie
13 listopada 2021 od godz. 12.
15 i 16 listopada 2021 w godz. 13-18.

Finisaż wystawy: 17 listopada 2021, godz. 19.
Galeria Eklektik Art, Wrocław, ul. Czysta 4.

28 października – 17 listopada 2021
Wernisaż: 27 października 2021, godz. 19.
Galeria Eklektik Art, Wrocław, Czysta 4

Budynek ten, autorstwa znanego wrocławskiego
architekta Tadeusza Sawy-Borysławskiego,
wkrótce przestanie istnieć.
Ekspozycja będzie równocześnie formą
pożegnania z przestrzenią wystawienniczą.

Dom płonie, a ja gram na saksofonie

Malarz i projektant. Ukończył studia we Wrocławskiej
PWSSP (ob. ASP im. Eugeniusza Gepperta) na Wydziale
Malarstwa, w Pracowni prof. Andrzeja
Klimczaka-Dobrzanieckiego i prof. Konrada Jarodzkiego.
Studiował grafikę warsztatową w Camden School of Art
w Londynie. Mieszka i pracuje we Wrocławiu.
Jego prace znajdują się m.in. w kolekcjach: USA, Anglii,
Austrii, Polsce i Portugalii.

BAR ok

Muzyczny Wait

Splendor

Sekretne życie drzew

Koniec... Szczęśliwego Nowego Roku, 160×180

Wiesława Wilczyńska-Koper – kuratorka wystawy

oprac.©kkuzborska

Józefowski A. Eugeniusz – Oczekiwanie

Čekání na správnou chvíli | Oczekiwanie
27 września – 24 października 2021
Otrokovická BESEDA, Otrokovice, Czechy

Zdjęcia: Kamil Kolacek

Zdjęcia prac Artysty

oprac.©kkuzborska

Patuszyńska Monika – Genealogia

Genealogia | Genealogy
23 października – 14 listopada 2021
Wernisaż: 23 października 2021, godz. 14.
Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku
ul. Topolowa 1

Monika Patuszyńska – uzależniona od porcelany.

Twórczyni autorskiej metody odlewania z form

gipsowych. Zafascynowana przemijaniem i wszystkim,

co z upływem czasu się wiąże. Jej prace znajdują się

w kolekcjach muzealnych na całym świecie,

m.in. Museum of Modern Ceramic Art w Gifu w Japonii,

 Jingdezhen Ceramics Museum w Chinach, Mungyeong

 Ceramics Museum w Korei, Danmarks Keramikmuseum

 w Danii czy Musée de la Céramique w Vallauris

we Francji, prezentowane były na prawie 100

 wystawach, w tym ponad 10 indywidualnych.

Artystka jest członkinią
Związku Polskich Artystów Plastyków.

Jedna z wystaw artystki we Wrocławiu
Bastards & Orphans

oprac.©kkuzborska

Kuśmirowski Robert – Wpół do jutra

13 października 2021 – maj 2022

Cricoteka, Kraków, Nadwiślańska 2-4

Wystawa zbiorowa – realizowana przez Roberta
Kuśmirowskiego we współpracy z kuratorami Magdaleną
Ujmą-Gawlik i Kamilem Kuitkowskim – z udziałem artystów:
Marka Chlandy, Andrzeja Dudka-Dürera, Krzysztofa Leona
Dziemaszkiewicza, Jana Gryki, Mikołaja Smoczyńskiego,
Macieja Świeszewskiego i Daniela Zagórskiego.

Andrzej Dudek-Dürer, Wpół do wczoraj. Żywa Rzeźba.
Wobec Apokalipsy dnia powszechnego, fot. Grzegorz Mart

Po śmierci Tadeusza Kantora, do najważniejszych zadań
„Cricoteki” należy upowszechnianie dzieła artysty, zarówno
w dziedzinie teatru jak i sztuk plastycznych.
Służy temu prowadzona na szeroką skalę organizacja
sesji naukowych, jak również działalność wystawiennicza.
Wystawy odbywają się w placówkach „Cricoteki”
oraz w Galerii Krzysztofory, organizowane są także
w wielu galeriach i muzeach w Polsce i za granicą.

Kuratorzy
Magdalena Ujma-Gawlik, Kamil Kuitkowski

Program towarzyszący wystawie
Wpół do jutra

Wykłady performatywne w przestrzeni wystawy

17 października, godz. 12.
Magdalena Ujma – Testowanie materialności

18 listopada, godz. 18.
Kamil Kuitkowski – Estetyka postapokalipsy

2 grudnia, godz. 18.
Magdalena Ujma, Kamil Kuitkowski – Co po instytucji?

Spotkanie warsztatowe z audiodeskrypcją

26 listopada, godz. 15-16.
Jak wygląda świat po zniszczeniu?
Prowadzenie: Barbara Pasterak i Olga Curzydło

28 października, godz. 18-19.30
Alfonso Garcia-Oliva – Jak harmonijnie przetrwać?

Źródło: cricoteka.pl

oprac.©kkuzborska

Biewald Jakub – Zapis wzrastania

13 października – 28 listopada 2021
Wrocław, Galeria Patio, Stary Ratusz

Jakub Biewald specjalizujący się w ceramice artystycznej
prezentuje tu swoją niezwykłą twórczość opartą na formach
wychodzących z wirującego ruchu koła garncarskiego.
Sam artysta wskazuje też na silną fascynację żywiołami.

Siły natury to żywioły: ziemia, woda, ogień, powietrze.
Wszystkie one są zawarte, jakby zaklęte w ceramice.
Masa ceramiczna reprezentuje ziemię i wodę, ogień
pojawia się podczas wypału, woda zaś całkowicie
odparowuje, ustępując miejsca powietrzu.

Formy weryfikowane są ostatecznie przez wypał w piecu,
bez możliwości cofnięcia ruchu, naniesienia poprawek.
Wymagają regularnej, spokojnej, cierpliwej pracy
o charakterze medytacyjnym, który ma dla mnie zawsze
duży wpływ na opracowywanie kolejnych pomysłów.
Wystawa jest wyborem rzeźb ceramicznych z cyklu
Zapis Wzrastania, który jest najnowszym zestawem
prac artysty. Rzeźby inspirowane żywiołami, pochodzące
wprost z natury, są kwintesencją tego, jak powstają,
tego, co jest potrzebne do tworzenia ceramiki. Prace te
oddają siły natury poprzez swoje dynamiczne formy,
w których, jak podkreśla sam autor, żywioły te są
zaklęte. Wybrane przeze mnie narzędzie – koło garncarskie,
umożliwia kształtowanie materii, tworzenie struktury
będącej zapisem naturalnych sił i procesów. Płynący
z koła hipnotyzujący ruch wirowy, pozwala wprawić się
w stan transu, gdzie proces twórczy zachodzi także
poza świadomością. Niemal jak derwisze, którzy
wprowadzają się w ekstatyczny trans, poprzez
wprawianie swojego ciała w ruch wirowy. Ruch ten
jest właściwie fundamentem w powstawaniu wszelkich
form. W atomach krążą elektrony. Wiruje Ziemia,
powietrze, woda.

W procesie twórczym poddałem siętej sile,
podążając za nią. Intuicja w tworzeniu form,
wraz z obserwacją i wsłuchiwaniem się w materię,
stanowi niezwykle ważny element mojej pracy z gliną.
Zaprzyjaźniłem się z materią ceramiczną […].
W moich rzeźbach ukształtowana została dotykiem
dłoni, warstwa po warstwie. Wertykalne odwrócenie
nawarstwień, bywa efektem działania potężnych
sił w naturze. Ukazuje zapis mocy natury,
nieustannego przeobrażania i nieprzerwanego ruchu

Jakub Biewald — absolwent kierunku Rzeźba,
o specjalizacji ceramika artystyczna, Wydziału Sztuk
Pięknych UMK w Toruniu. Dyplom z wyróżnieniem (2014).
Laureat Nagrody im. prof. Adolfa Ryszki dla najlepszego
studenta kierunku Rzeźba (2013). Tytuł doktora uzyskał
na Wydziale Ceramiki i Szkła ASP im. E. Gepperta
we Wrocławiu (2020). Obecnie pracuje jako laborant ASP
we Wrocławiu, a także na stanowisku asystenta
w Pracowni Podstaw Projektowania Ceramiki.

Uczestnik międzynarodowych wystaw, plenerów
i rezydencji artystycznych. Uprawia twórczość w zakresie
 rzeźby, ceramiki, rysunku, malarstwa i fotografii. Inicjator
corocznych plenerów rzeźbiarskich w Wąbrzeźnie.

Źródło: muzeum.miejskie

oprac.©kkuzborska