Paluszak Zbigniew (1931-2013) – Malarstwo

Najważniejszą inspiracją dla malarza była natura, która przełożona
na język sztuki znajdowała odzwierciedlenie w podejmowanych
przez niego tematach cykli malarskich: „Drzewa”, „Spalona ziemia”,
„Requiem dla drzewa”, „Requiem dla ptaka”*1.

Cztery pory roku. Jesień, 2006, olej na płótnie, 120×120 cm

Requiem dla ptaka 1, 1990, olej na płótnie, 130×140 cm

Ważniejsze cykle malarskie

– Miasteczka, 1958-1960
– Klatki, 1960-1963
– Ikar, 1965-1990
– Wraki, 1968-1972
– Requiem dla drzewa, 1976
– Requiem dla ptaka, 1987

Cztery pory roku. Zima, 2009, olej na płótnie, 120×120 cm

Requiem dla drzewa 1, 1999, olej na płótnie, 90×100 cm

Artystę zaliczano do kolorystów, ale równie ważna w jego malarstwie była budująca formy kreska, precyzja konstrukcji i doskonałe opanowanie technologii tworzywa, którym posługiwał się tak biegle jak nieliczni ze współczesnych mu artystów – Anna Chmielarz. W jednym z wywiadów mówił: Drzewo jest dla mnie jedynym tematem, do którego ciągle wracam. Inne cykle obrazów wyczerpywały się po kilku realizacjach, czasem po paru latach […]. Drzewo to nie tylko bogactwo form i barw w naturze, to również temat funkcjonujący w wielu kulturach i mitach, np. w chrześcijaństwie artyści bardzo często łączyli Matkę Boską z drzewem lipowym, natomiast według jednego z afrykańskich mitów, człowiek pochodzi od drzewa (Cyt. za: Zbigniew Paluszak. Requiem dla drzewa, Powiatowa Galeria Sztuki Współczesnej w Ostrowie Wielkopolskim, marzec 2011).*2

Z. Paluszak, z kolekcji Bogdana Góreckiego, gwasz, papier, 70×100 cm

Fotoreportaż z wystawy
Requiem dla drzewa, 2011
Muzeum Miejskie, Stary Ratusz, Wrocław

2011 – Nagroda Roku

1986 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

1972 – Nagroda Artystyczna Prasy Dolnośląskiej

1969 – Złoty medal na Ogólnopolskim Konkursie Bielska Jesień

1968 – Nagroda i medal ZPAP na IV Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego

1967 – Złoty medal na wystawie Pejzaż w Polskim Malarstwie Współczesnym

*1, *2: cytaty pochodzą z tekstu
Zbigniew Paluszak. Barwy światła

Ślad spektaklu – Plakaty

Wrocławski plakat teatralny
1-28 sierpnia 2026
Galeria Pod Plafonem, Wrocław, Rynek 58

Dolnośląska Biblioteka Publiczna

Plakat teatralny staje się wizualnym prologiem, który buduje nastrój, zapowiada temat i wprowadza widza w świat dramatu jeszcze przed podniesieniem kurtyny, a zarazem pozostaje jego trwałym śladem,
gdy sam spektakl – z natury ulotny – znika ze sceny

Michał Kosma Jędrzejewski

Graficzny skrót, metafora, autorski komentarz do tekstu dramatycznego sprawiają, że plakat nie jest jedynie informacją o premierze, lecz odrębną wypowiedzią artystyczną.

Wiktor Sadowski

Wiktor Sadowski

Plakat teatralny wyrósł z tradycji polskiej szkoły plakatu – z jej
syntetycznego języka, symbolu i wyrazistego gestu twórczego.
Szczególną rangę osiągnął w latach 60. i 70. XX wieku,
a później był rozwijany przez kolejne pokolenia grafików.
Wśród prezentowanych prac znajdują się również plakaty towarzyszące Festiwalowi Polskich Sztuk Współczesnych – ważnemu wydarzeniu
w historii Teatru Polskiego we Wrocławiu, które przez lata
prezentowało najnowszą rodzimą dramaturgię.

Andrzej Pągowski

Pod Plafonem prezentowane są plakaty wybitnych artystów,
współpracujących z Teatrem Polskim we Wrocławiu m.in.: Jana Jaromira Aleksiuna, Daniela Mroza, Andrzeja Pągowskiego, Wiktora Sadowskiego, Franciszka Starowieyskiego czy Michała Jędrzejewskiego, tworząc
spotkanie teatru, sztuki i miejskiej przestrzeni Wrocławia.

dr Rafał Werszler, kurator galerii

Inne plakaty

Wrocławski plakat teatralny

Ćwikła Jacek – Plakat   |   Ćwikła Jacek – Plakaty

oprac.©kkuzborska

2. Biennale of Contemporary Keramics

Gdzie zaczyna się dzień
6 czerwca – 31 października 2026
Grecja, Wyspa Rodos | NEON Grants

Elif Uras, 2026, Universal Mother, 76,2×45,7×25,4 cm; 2. Gold Day, 75×37×37 cm
3. Rodio Orientali, 51×32×32 cm; 4. Seated Mosaic, 53×60×32 cm

Prace Elif Uras skupiają się na pracy kobiet w kontekście kultury historycznej i materialnej. Jej prezentacja łączy toczone na kole i ręcznie formowane dzieła ceramiczne z Nowego Jorku z odlewami z masy plastycznej wykonanymi w Izniku – historycznym centrum tureckiej ceramiki od czasów osmańskich. Jej zmysłowe naczynia łączą w sobie figuratywność z abstrakcją.

Anne Kwasner, Naiad Drift, 2026, 24×40×27 cm



Myrsini Alexandridi, Promise, 2025, 75×60×2,5 cm



Darien Arikoski-Johnson, Nomadic Assemblage, 2025, 30,5×30×23 cm



Mauro Fariñas, Confabulation III (Amphora), 2025, 53×31×23 cm



Ben Noam Wolf, Memory Maps – Rhodes, 2023-2026

Biennale Ceramiki Współczesnej | organizacja Big Blue Dot
ma zdecentralizowany i nomadyczny charakter. Odbywa się za każdym razem na innej wyspie, czerpiąc inspirację z unikalnego charakteru każdego miejsca, w tym jego archeologicznej przeszłości, mitów i historii. Wydarzenie obejmuje wystawę główną oraz zróżnicowany program performansów, projektów i warsztatów, wspierając zaangażowanie artystów i lokalną społeczność.

Źródło: Artyści i ich dzieła

oprac.©kkuzborska

Andy Warhol – Od linii do legendy

7 sierpnia – 27 września 2026
Górny Pałac Sztuki
Plac Szczepański 4, Kraków


Andy Warhol Fot. PAP/CAF-Archiwum

100 dzieł Andy’ego Warhola, w tym rysunki, okładki, filmy i plakaty są opowieścią o narodzinach języka, który zmienił sposób patrzenia na obraz, sławę, produkt, ciało i media. Obiekty ukazują rozwój artysty – od rysunku, przez druk, okładki winylowych płyt, po film i eksperymenty z mediami cyfrowymi. Część prac jest pokazywana w Polsce po raz pierwszy. Jego sztuka celebrowała amerykańską obsesję konsumpcjonizmu, a jednocześnie była jej satyrą. Warhol mówił, że jest z innej planety.

Andy Warhol zatarł granice między tzw. sztuką wysoką a kulturą komercyjną, odcisnął piętno nie tylko na sztuce współczesnej, ale także na świecie marketingu i reklamy oraz samej koncepcji sławy. Jego sztuka zarówno celebrowała amerykańską obsesję konsumpcjonizmu, jak i była jej satyrą. Do dziś jest komentarzem na temat masowych mediów, kapitalizmu i sztucznej natury celebrytów. Pozostawił po sobie dziedzictwo, z którego czerpią tacy artyści, jak Jeff Koons, Damien Hirst i Takashi Murakami.

Ekspozycja ma ukazywać nie tyle światową ikonę, ile drogę, jaką przebył Warhol, budując swój język, wizerunek i legendę. Wystawą organizatorzy chcą przypomnieć jego prace z czasów, gdy był rysownikiem i ilustratorem, a także jak kształtował się jego charakterystyczny styl oraz w jaki sposób zacierał on granice między sztuką, reklamą, modą i kulturą masową.

Zuzanna Piwek (PAP)
Źródło: https://dzieje.pl

oprac.© kuzborska

Xanthe Somers i Yacout Hamdouch – Ceramika

Xanthe Somers i Yacout Hamdouch

James Barnor at October Gallery, London
July 2 – August 15, 2026

October Gallery continues its season of Contemporary African Art, with a stimulating exhibition that pairs new works by Zimbabwean ceramicist, Xanthe Somers, with colourful paintings by Moroccan artist Yacout Hamdouch, who is exhibiting her work for the first time in the UK. In our second gallery space, a Spotlight on selected photographic works by internationally renowned photographer, James Barnor, complements this vital and energetic exhibition.

Read more: Xanthe Somers

Informed by postcolonial insights, Somers introduces a new series, Carer, Cleaner, Mother, Maker, as she continues to explore her underlying themes: the work of women, the exploitation of cheap labour and the impact of eco-racist practices throughout the Global South. Her practice is situated within the political and historical context of an area in Zimbabwe deeply affected by the colonial construction of the dam that created the world’s largest artificial lake, Lake Kariba.

Somers weaves together three age-old disciplines – clay pottery, basket-making and textiles – to create a novel visual language. Each of these distinct traditions has long served as a powerful medium for storytelling. Yet, despite being shaped and refined by generations of women, the stories they carry have too often been overlooked. In these new works, Somers not only reimagines these crafts but also amplifies the voices and narratives woven within them. Inspired by weaving in Zimbabwe, her telling forms are hand coiled then disrupted by puncturing and deforming, before she revitalises them through the addition of meticulously painted details.

She comments, ‘I think weaving in general is a visceral way to speak about the domestic. These vessels while referencing grass basketry, also depict blankets, kitchen cloths and other humble textiles that quietly signal care within the home. Weaving becomes a wider metaphor for social cohesion, or lack thereof. While this tension is acutely felt in Zimbabwe, it resonates globally, where women’s work continues to be systematically undervalued.’

Yacout Hamdouch presents works from two recent series, Poetic Landscapes and Fertile Rainbows. Poetic Landscapes reflect on memory’s ability to capture moments suspended in time, which, even if rare and fleeting, can be both powerful and profound. In these works, Hamdouch traces the process by which what she calls ‘mirages’ develop.

Memory sculpts the mirage, which transforms into a landscape that becomes a window allowing us to frame in review those precious, transient moments. In Fertile Rainbows, the artist invites us to consider the complexity of human emotions that bind us all together, by uniting line, layer, form These subtly graded works evoke something indefinable, ambiguous and even elusive that offer us the outlines of a map upon which we might locate ourselves.

October Gallery
24 Old Gloucester Street, London WC1N 3AL, United Kingdom

Źródło: Ceramics Now

oprac.©kkuzborska