Paluszak Zbigniew (1931-2013) – Malarstwo

Najważniejszą inspiracją dla malarza była natura, która przełożona
na język sztuki znajdowała odzwierciedlenie w podejmowanych
przez niego tematach cykli malarskich: „Drzewa”, „Spalona ziemia”,
„Requiem dla drzewa”, „Requiem dla ptaka”*1.

Cztery pory roku. Jesień, 2006, olej na płótnie, 120×120 cm

Requiem dla ptaka 1, 1990, olej na płótnie, 130×140 cm

Ważniejsze cykle malarskie

– Miasteczka, 1958-1960
– Klatki, 1960-1963
– Ikar, 1965-1990
– Wraki, 1968-1972
– Requiem dla drzewa, 1976
– Requiem dla ptaka, 1987

Cztery pory roku. Zima, 2009, olej na płótnie, 120×120 cm

Requiem dla drzewa 1, 1999, olej na płótnie, 90×100 cm

Artystę zaliczano do kolorystów, ale równie ważna w jego malarstwie była budująca formy kreska, precyzja konstrukcji i doskonałe opanowanie technologii tworzywa, którym posługiwał się tak biegle jak nieliczni ze współczesnych mu artystów – Anna Chmielarz. W jednym z wywiadów mówił: Drzewo jest dla mnie jedynym tematem, do którego ciągle wracam. Inne cykle obrazów wyczerpywały się po kilku realizacjach, czasem po paru latach […]. Drzewo to nie tylko bogactwo form i barw w naturze, to również temat funkcjonujący w wielu kulturach i mitach, np. w chrześcijaństwie artyści bardzo często łączyli Matkę Boską z drzewem lipowym, natomiast według jednego z afrykańskich mitów, człowiek pochodzi od drzewa (Cyt. za: Zbigniew Paluszak. Requiem dla drzewa, Powiatowa Galeria Sztuki Współczesnej w Ostrowie Wielkopolskim, marzec 2011).*2

Z. Paluszak, z kolekcji Bogdana Góreckiego, gwasz, papier, 70×100 cm

Fotoreportaż z wystawy
Requiem dla drzewa, 2011
Muzeum Miejskie, Stary Ratusz, Wrocław

2011 – Nagroda Roku

1986 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

1972 – Nagroda Artystyczna Prasy Dolnośląskiej

1969 – Złoty medal na Ogólnopolskim Konkursie Bielska Jesień

1968 – Nagroda i medal ZPAP na IV Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego

1967 – Złoty medal na wystawie Pejzaż w Polskim Malarstwie Współczesnym

*1, *2: cytaty pochodzą z tekstu
Zbigniew Paluszak. Barwy światła

Ślad spektaklu – Plakaty

Wrocławski plakat teatralny
1-28 sierpnia 2026
Galeria Pod Plafonem, Wrocław, Rynek 58

Dolnośląska Biblioteka Publiczna

Plakat teatralny staje się wizualnym prologiem, który buduje nastrój, zapowiada temat i wprowadza widza w świat dramatu jeszcze przed podniesieniem kurtyny, a zarazem pozostaje jego trwałym śladem,
gdy sam spektakl – z natury ulotny – znika ze sceny

Michał Kosma Jędrzejewski

Graficzny skrót, metafora, autorski komentarz do tekstu dramatycznego sprawiają, że plakat nie jest jedynie informacją o premierze, lecz odrębną wypowiedzią artystyczną.

Wiktor Sadowski

Wiktor Sadowski

Plakat teatralny wyrósł z tradycji polskiej szkoły plakatu – z jej
syntetycznego języka, symbolu i wyrazistego gestu twórczego.
Szczególną rangę osiągnął w latach 60. i 70. XX wieku,
a później był rozwijany przez kolejne pokolenia grafików.
Wśród prezentowanych prac znajdują się również plakaty towarzyszące Festiwalowi Polskich Sztuk Współczesnych – ważnemu wydarzeniu
w historii Teatru Polskiego we Wrocławiu, które przez lata
prezentowało najnowszą rodzimą dramaturgię.

Andrzej Pągowski

Pod Plafonem prezentowane są plakaty wybitnych artystów,
współpracujących z Teatrem Polskim we Wrocławiu m.in.: Jana Jaromira Aleksiuna, Daniela Mroza, Andrzeja Pągowskiego, Wiktora Sadowskiego, Franciszka Starowieyskiego czy Michała Jędrzejewskiego, tworząc
spotkanie teatru, sztuki i miejskiej przestrzeni Wrocławia.

dr Rafał Werszler, kurator galerii

Inne plakaty

Wrocławski plakat teatralny

Ćwikła Jacek – Plakat   |   Ćwikła Jacek – Plakaty

oprac.©kkuzborska