Andrzej Dudek-Dürer – 39. Projekt Metafizyczno-Telepatyczny

39. Projekt Metafizyczno-Telepatyczny
w 549. rocznicę urodzin Albrechta Dürera
(21.05.1471 – 21.05.2020)

O artyście: dudek-duerer-andrzej

oprac.©kkuzborska

Mickoś Leszek (1944-2020) – odszedl od nas

Artysta zmarł 20 lipca 2020.

Opowieści linearne, 2010, 90×90, kredka na płótnie

Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych na Wydziale Ceramiki i Szkła we Wrocławiu (1962-1968). Dyplom w pracowni ceramicznego malarstwa architektonicznego uzyskał pod kierunkiem doc. Alfonsa Mazurkiewicz (1968). Z Państwową Wyższą Szkołą Sztuk Plastycznych – obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu – związany jest od 1972 roku. W 1995 roku uzyskał tytuł profesora.

Uroczystości pogrzebowe: 26 września 2020.

asp.wroc.pl

oprac.©kkuzborska

Dróżdż Stanisław (1939-2009) – Początekoniec

Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski

Kurator: Elżbieta Łubowicz

"Stanisław Dróżdż (1939-2009) to jeden z najwybitniejszych polskich artystów współczesnych, który przez ponad czterdzieści lat uprawiał swoją oryginalną i konsekwentną twórczość, rozwijaną na styku poezji i plastyki. Ideą wystawy jest ukazanie twórczości Dróżdża jako całościowego dzieła, rozwijanego według tej samej koncepcji przez całe życie.

Wystawa pokazuje ponad 40 dzieł – od pierwszych utworów poezji konkretnej powstałych w 1967 do ostatniej pracy z 2007. Ekspozycja prezentuje zarówno dzieła, w których podstawowym tworzywem jest język, jak i oparte na cyfrach i liczbach oraz prace operujące przedmiotami-znakami. Obejmuje wielkie, skomplikowane technicznie koncepcje na przykład słynne, Między oraz Alea iacta est, pracę złożoną z około 250 tysięcy kości do gry, przedstawiającą wszystkie możliwe 46 656 układy 6 kostek, reprezentującą Polskę na 50. Biennale w Wenecji (2003)".

Wystawa czynna do 7.02.2010

Dróżdż Stanisław (1939-2009) – Pojęciokształty

Artysta studiował, żył i tworzył we Wrocławiu. W maju minęła 81. rocznica Jego urodzin. Nie ma Go wśród nas już 11 lat. Był członkiem ZPAP – był wyjątkowym artystą. Otrzymał Nagrodę Specjalną za najlepszą wystawę Roku 2009

Samotność, 1967

strona artysty drozdz.art.pl

film prezentuje dzieła Stanisława Dróżdża w kolekcji MOCAK-u

oprac.©kkuzborska

Mity, symbole, abstrakcje – Tryptyk głogowski

2 lipca – 27 sierpnia 2020
Galeria Miejska we Wrocławiu, Kiełbaśnicza 28

Wystawa malarstwa Małgorzaty Maćkowiak, Romy Pilitsidis, Telemacha Pilitsidisa to nie tylko próba nakierowania rozważań odbiorcy dzieła na sferę doznań i wyobrażeń. To także próba przyjrzenia się temu, w jaki sposób kształtuje się, jakie tematy podejmuje i w którą stronę zmierza twórczość artystyczna rozwijająca się z dala od głównych ośrodków polskiej sztuki.

Źródło: galeriamiejska.pl

oprac.©kkuzborska

Pálmason Hlynur – Biały, biały dzień

W biały, biały dzień, gdy nieba nie można odróżnić od ziemi, 

zmarli mogą mówić do tych, którzy wciąż żyją

– głosi islandzkie powiedzenie.

kinonh.pl

W taki też dzień ginie żona Ingimundura, która spada w przepaść rozpędzonym samochodem. Owdowiały policjant próbuje zacząć wszystko od nowa: opiekuje się wnuczką, wykańcza dom dla córki, chodzi na terapię. Pewnego dnia żona jednak do niego przemówi. Mężczyzna przypadkiem odkrywa jej tajemnice, która po raz pierwszy od dawna wzbudzi w nim silne emocje. Gdy tama udawanego spokoju pęknie, nic nie powstrzyma przemocy. 

Reżyser niezapomnianych, ekstrawaganckich Zimowych braci swoim drugim filmem potwierdza, że jest jednym z najzdolniejszych młodych twórców ze Skandynawii. Biały, biały dzień – dojrzalszy, formalnie chłodny i zdystansowany, ale kipiący od tłumionych uczuć – to przenikliwy obraz zmagań z żałobą, a jednocześnie angażujące kino zemsty. Odtwórca głównej roli Ingvar E. Sigurðsson stworzył przekonujący portret wdowca żyjącego w potrzasku przeszłości, powoli osuwającego się w szaleństwo.

Bilska Monika – Tkackie wariacje

22 lipca – 21 sierpnia 2020
Galeria Tkacka Na Jatkach, Wrocław, Jatki 19-23

Wystawa Moniki Bilskiej nawiązuje do różnych technik splotu i stylów w sztuce współczesnej: land art, op art, makramę i indiańskie akcenty. Wśród prac pojawiają się klasyczne kilimy, gobeliny oraz mieszanka splotów według wzorów pierwotnych kultur. 

Łódź Kaliska – Prawdopodobnie najlepszy z możliwych światów

19 czerwca – 8 sierpnia 2020. Galeria Foto-Gen Ośrodka
Kultury i Sztuki we Wrocławiu, pl. bpa Nankiera 8

Szczegóły: okis.pl/lodz-kaliska

oprac.©kkuzborska

Huculak Łukasz − Heliotropie

26 czerwca – 30 sierpnia 2020
mia Art Gallery, pl. Solny 11

oprac.©kkuzborska

Heckert – Szkło 1866-1923

7 kwietnia – 2 sierpnia 2020
Muzeum Śląskie w Görlitz
2 sierpnia: wstęp wolny

kadr z filmu
Wystawa prezentuje prywatną kolekcję Eike Gelforta, obejmującą około 200 eksponatów szkła z Huty Heckerta, liczne arkusze z projektami, a także depozyty z Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze i wyroby Huty Julia w Piechowicach.

 

 Firma Heckert do 1923 roku była jednym z wiodących niemieckich producentów szkła artystycznego i dekoracyjnego. Odnosiła międzynarodowe sukcesy.
Założył ją w 1866 kupiec Fritz Heckert (1837-1887) w Piechowicach. Kunstglas-Industrie początkowo zajmowała się uszlachetnianiem szkła kupowanego w pobliskiej hucie Józefina w Szklarskiej Porębie, zdobiąc je kunsztownymi dekoracjami. Heckert osiągnął wkrótce znaczne sukcesy, sprzedając szkła nawiązujące do stylów historycznych. Bardzo dużą popularnością cieszyły się również wyroby w stylu staroniemieckim. Produkowane od 1880 – inspirowane sztuką orientalną szkła z serii Jodpur, iryzujące szkła typu Cypern czy szkła powłokowe – zachwycają bogactwem kolorów.
W okresie secesji bogaty asortyment znacznie poszerzono, zatrudniając znanych projektantów, np. Maxa Rade czy Ludwiga Sütterlina.

schlesisches-museum.de

oprac.©kkuzborska