2020-08-21

Czok Bożena − Szkło artystyczne

od 29 sierpnia 2020, Jatkowisko II
Szkło×100, Jatki, Wrocław
Prezentacja technik szklarskich w ramach
Galerii autorskiej Bożeny Czok


oprac.©kkuzborska

2020-08-20

Terlikowska Elżbieta – O nieznanym imieniu, filmy

10 czerwca – 11 października 2020
Muzeum Teatru im. Henryka Tomaszewskiego
Wrocław, pl. Wolności 7a


Elżbieta Terlikowska oprowadza i opowiada o wystawie 15-17 maja 2020 podczas Wirtualnej Nocy Muzeów, Wrocław. Prezentuje ręcznie wyszywane ornaty, które przemienia w bogato zdobione prace, wysadzane kamieniami, zdobione kunsztownymi materiałami. Bogactwo tych dzieł ma przywodzić skojarzenie ze sztuką iberyjską. Ręcznie szyte ornaty są manifestacją rękodzielniczych umiejętności artystki, ukoronowaniem twórczej drogi autorki kostiumów i scenografii. Oczarowują widza kunsztem wykonania, ale wprowadzają również w stan melancholijny. Artystka wykorzystuje fragmenty dawnych szlachetnych materiałów, dając im nowe życie, ale to nie adamaszek, brokat, atłas, złote hafty czy kamienie szlachetne przykuwają naszą uwagę...

oprac.©kkuzborska

2020-08-19

Staszczak Michał – Historie niebyłe

Galeria Neon – ASP we Wrocławiu



Michał Staszczak – Absolwent Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu na Wydziale Malarstwa i Rzeźby (2005), pracownik naukowy uczelni.

W moich pracach rzeźbiarskich – uciekając od codzienności – wykorzystuję jej elementy i łączę w nowe światy – imaginaria. Kolekcjonuję próbki rzeczywistości i kompiluję ją na nowo w surrealistyczne asamblaże. Materiał, w którym pracuję, i moje podejście do estetycznego aspektu rzeźby czynią mnie bardziej tradycjonalistą. Jednak tematyka, którą podejmuję, nie jest raczej tradycyjnie kojarzona z rzeźbą z metalu. [...]

Odlewy moich prac są unikatowe – pojedyncze. W swojej pracy używam tzw. form traconych, które są jednorazowe. Ta metoda ‘nieodwracalności’ oznacza dla mnie, że zanim zdecyduję się na odlanie pracy muszę mieć poczucie, że praca jest skończona i jestem z niej w pełni zadowolony – fragment wypowiedzi artysty.

Członek ZPAP, członek Zarządu ZPAP w latach 2015-2019. Kurator, współorganizator i współzałożyciel Festiwalu Wysokich Temperatur na ASP Wrocław. Autor statuetek Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius i Statuetki Prezydenta Miasta Wrocławia.


2020-08-18

Rogala Maria – Malarstwo z naturą w tle


90 dzieł na 90-lecie
20 sierpnia – 27 września 2020
Galeria Sztuki Ring, Legnica, Rynek 12-14


Autoportret 1953, 81×61 cm


Miasteczko dolnośląskie 1996, 60×70 cm


Ogród II 2020, 40×40 cm


Malwy 2010, 70×50 cm

Artystka od wielu lat związana jest ze środowiskiem twórczym regionu Zagłębia Miedziowego. We wrześniu obchodzi 90-lecie urodzin i ten jubileusz uświetniła wystawą Galeria Sztuki Ring.

Obejrzymy 90 prac. Są to realistyczne obrazy, najczęściej pejzaże, martwa natura, kwiaty. Wśród nich są prace dotychczas nieprezentowane. Najstarszą jest autoportret Marii Rogali z 1953 roku, wykonany jako praca zaliczeniowa z zajęć malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, wizerunki córek, seria rysunków piórkiem, jak również gobeliny.

Artystka tworzy do dziś.

oprac.©kkuzborska

2020-08-17

Nolan Christopher − Tenet

Reżyseria i scenariusz: Christopher Nolan
premiera: 26 sierpnia 2020

akcja, dramat, sci-fi, thriller, 150'
Tenet był kręcony w siedmiu hrabstwach.

John David Washington wciela się w rolę głównego bohatera. Uzbrojony tylko w jedno słowo: Tenet − przenika w mroczny świat międzynarodowych szpiegów, próbując ocalić świat. Nieodzowne jednak okazuje się skorzystanie ze zjawiska, wykraczającego poza czas realny, z inwersji.

Po drugiej stronie kamery w ekipie Nolana znaleźli się operator Hoyte van Hoytema, scenograf Nathan Crowley, montażystka Jennifer Lame, projektant kostiumów Jeffrey Kurland, specjalista od efektów wizualnych Andrew Jackson oraz nadzorujący efekty specjalne Scott Fisher. Muzykę skomponował Ludwig Göransson. 

Występują: John David Washington, Robert Pattinson, Elisabeth Debicki, Aaron Taylor-Johnson, Kenneth Branagh, Michael Caine

Źródło: youtu.be

oprac.©kkuzborska

2020-08-16

Olejarz Piotr − 6 Московский Конкурс Плаката

Sala Wystawowa, wrzesień 2020 
Moskiewski Związek Artystów 
Exhibition hall of Moscow Union of artists
Moskwa, ul. Kuznetsky Most 20, Rosja

Na konkurs zostały zakwalifikowane plakaty Piotra Olejarza – członka ZPAP, pracownika ASP.
Piotr Olejarz (ur. 1985, Częstochowa) zajmuje się grafiką użytkową, a najbliższą mu dziedziną projektowania graficznego jest plakat. W swoich pracach stara się badać możliwości, jakie daje przekazywanie idei, komunikatu przy pomocy języka graficznego. Obecnie jest asystentem w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Pracuje również w Operze Wrocławskiej jako specjalista ds. opracowań graficznych.

Swoje prace prezentował na wielu wystawach w kraju i za granicą, m.in. w Katowicach, Poznaniu oraz w Finlandii, Boliwii, Meksyku czy Rosji.

Organizator: plakat-msh.ru

oprac.©kkuzborska

2020-08-15

Rogala Maria – 90 dzieł na 90-lecie


Od 20 sierpnia 2020
Galeria Ring, Legnica, Rynek 12
O jubileuszowej wystawie


Maria Rogala (1930 Lwów) – absolwentka Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Wydział Włókienniczy, dyplom w Pracowni Malarstwa i Gobelinu u prof. S. Gałkowskiego (1956). Brała udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych. Laureatka wielu nagród.

Artystka uprawia malarstwo olejne, akrylowe i akwarele. Inspiracje czerpie ze sztuki okresu Młodej Polski, a także z malarstwa koloryzmu. Maluje najczęściej pejzaże, martwą naturę, kwiaty. Obrazy zachwycają interesującą kompozycją, ciekawymi tematami i kolorystyką.

Maria Rogala obchodzi we wrześniu jubileusz 90-lecia urodzin. Jest wieloletnią członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków Okręg Wrocławski.

Prace prezentowane na poprzednich wystawach Artystki

2020-08-14

Nowosielski Jerzy (1923-2011) − Portret z oknem

Obraz artysty pochodzi ze zbiorów
Kolekcji Sztuki XX i XXI wieku
Muzeum Sztuki w Łodzi
Portret z oknem 1957, malarstwo olejne, 120×79 cm


Artysta łączy w swoim malarstwie codzienną tematykę z poetyką malarstwa ikonowego, co tak wyodrębnia jego styl. Wykonywał również polichromie, witraże i mozaiki w świątyniach rzymsko- i grecko-katolickich oraz prawosławnych. W latach 1992-1997 została zrealizowana według jego projektu i z jego polichromiami cerkiew grecko-katolicka w Białym Borze. W 1996 wraz z żoną był inicjatorem powstania Fundacji Nowosielskich, przyznającej nagrody wyróżniającym się artystom.

Ewa Gałązka (Cytata za: Abecadło, red. Jarosław Lubiak
Łódź: Muzeum Sztuki w Łodzi. 2010. s. nlb. [283)]


oprac.©kkuzborska

2020-08-13

Kolekcja osobista Anny i Pawła Banasiów

18 lipca – 30 października 2020

Wrocław, Traugutta 111-113

Fot. Wojciech Rogowicz
Na wystawie zaprezentowano prywatną kolekcję sztuki ludowej i nieprofesjonalnej, gromadzoną na przełomie lat 80. i 90. XX w. przez wrocławskiego historyka sztuki prof. dr. hab. Pawła Banasia oraz jego żonę Annę.
W zbiorach kolekcjonerów znalazły się prace takich twórców, jak m.in. Antoni Kamiński, Stanisław Korpa, Jan Janiak, Tadeusz Kacalak, Jadwiga Matusiak, Czesław Olma, Bolesław Parasion, Władysław Sałdyka, Wacław Suska, Roman Śledź i Józef Zganiacz.

Rzeźby ludowych artystów stały się podstawą do opowieści o osobistych wyborach i motywacjach autorów kolekcji oraz relacjach, jakie nawiązywali z twórcami z całej Polski. Narracja ekspozycji poprowadzona jest wokół kilku bohaterów – zarówno samych artystów i kolekcjonerów, ale również kolekcji jako autonomicznego dzieła, którego tożsamość tworzy się w wyniku zwielokrotnionego spotkania, porozumienia i towarzyszących im emocji.


oprac.©kkuzborska

2020-08-12

Tuchorska Justyna − Kostium Innego

Od 13 lipca 2020
Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta
CSU, Wrocław, Generała Romualda Traugutta 19/21


Projekt przygotowany został w Pracowni Projektowania Ubioru Kreacyjnego pod kierunkiem promotor prof. dr hab. Urszuli Smazy-Gralak oraz promotor pomocniczej, historyka ubioru, dr Małgorzaty Możdzyńskiej-Nawotki. Temat łączy w sobie twórcze podejście do idei upcyklingu tekstyliów − kolekcja wykonana została w całości z używanych materiałów − z badaniem pojęcia inności w kulturze zachodniej. Recenzentem części teoretycznej był mgr Krzysztof Kopka − Justyna Tuchorska.

foto i oprac.©kkuzborska

2020-08-11

Szkło artystyczne – Muzeum Karkonoskie

Początki kolekcji szkła artystycznego Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze wiążą się z powstaniem w 1880 roku Riesengebirgsverein (RGV) – Towarzystwa Karkonoskiego w Jeleniej Górze. Jego celem było, m.in. gromadzenie, dokumentowanie i ochrona przedmiotów historycznych i artystycznych, związanych z regionem Karkonoszy.

il. 35. Wazon z pokrywą, Śląsk, Szklarska Poręba, Huta Josephine
il. 36.Wazon, Śląsk, Szklarska Poręba, Huta Josephine i Piechowice, ok. 1890

W swych poszukiwaniach twórcy sięgali często do bardziej odległych czasów, czego przykładem mogą być niezwykłe szkła wzorowane na naczyniach starożytnych. Są to tzw. Cypern Glas, imitujące poprzez barwienie oraz iryzację lustrową wyroby z brązu (brąz Cypern) czy złota (złoty Cypern). Archaiczne formy wazonów z uchwytami, formowane ręcznie, a przez to niepowtarzalne czy urn z pokrywami, wzorowane były na odkrytych przez archeologów naczyniach rzymskich, eksponowanych, między innymi, w Kunstgewerbemuseum we Wrocławiu, czy British Museum w Londynie. Doskonałym przykładem obiektu ze szkła typu brąz Cypern na wystawie jest wazon z uchwytami, stylizowany na starorzymski, gdzie szkło o ciemnej, kobaltowo-niebieskiej barwie zostało pokryte delikatną iryzacją o zabarwieniu starego złota (il. 33).


il. 33. Wazon, Śląsk, Szklarska Poręba, Huta Josephine, 1880-1900, Brąz Cypern
il. 34. Wazon z pokrywą, Śląsk, Szklarska Poręba, Huta Josephine, ok. 1860-1865

Inspiracji poszukiwano nie tylko w historycznych stylach, ale także w odległych kulturach. Zamiłowanie do Orientu objawiało się, zarówno w formach naczyń, jak i w ich zdobieniach. Jednym z najpiękniejszych przykładów inspiracji sztuką Japonii jest wazon z pokrywą, na którego różowej powierzchni Franz Adolph namalował emaliami i złotem ptaki, siedzące na kwitnących gałęziach (il. 34). Podobny w charakterze jest wazon z czarnego szkła z dekoracją autorstwa Arthura Gerlacha. Dużą grupę szkieł „orientalnych” stanowią tzw. szkła typu Jodhpur, produkowane w Josephine oraz w Firmie Fritza Heckerta. Są to szkła, które swoją formą i bogatym, kolorowym zdobieniem nawiązują do miedzianych i mosiężnych naczyń indyjskich (Jodhpur – dzielnica Indii). Po prezentacji na Wystawie Światowej w Londynie w 1862 roku stały się niezwykle popularne, a ich produkcja trwała aż do lat dwudziestych XX wieku i wiąże się także z okresem secesyjnym w szkle. Szkła typu Jodhpur przyciągają wzrok nie tylko różnorodnymi formami, ale przede wszystkim barwnością i bogactwem ornamentu roślinnego, rytowanego, złoconego oraz malowanego transparentnie. Jednym z najcenniejszych „jodhpurów” w kolekcji Muzeum Karkonoskiego jest luksusowy wazon z pokrywą, z wyobrażeniem ptaka wśród niezwykłej roślinności (il. 35). Kolejnym przykładem odniesienia do innych kultur były wazony nawiązujące swą formą do lamp meczetowych, wytwarzane w obu zakładach – w Szklarskiej Porębie oraz w Piechowicach.

il. 37. Wazon, Francja, Nancy, Emile Gallé, ok. 1900
il. 38. Wazonik, Francja, Paryż, Gabriel Argy-Rousseau, ok. 1920-1925

Secesja – epoka stylistyczna przełomu XIX i XX wieku, zapoczątkowana przez angielski ruch Arts & Crafts, wywarła ogromny wpływ na stylistykę szkła artystycznego. Szklane wazony, często znacznych rozmiarów, stały się integralną częścią wyposażenia całościowo zaprojektowanych wnętrz mieszczańskich. Niezwykły wpływ na estetykę secesyjnych szkieł wywarły inspiracje japońskie, zwłaszcza w kwestii sposobu odczuwania i wyrażania zmian zachodzących w przyrodzie oraz dostrzegania w niej tego, co najpiękniejsze i najbardziej naturalne. Inne elementy wschodnie, to także asymetria, płynna, swobodna linia, dwuwymiarowość przedstawianych rzeczy, płaska plama barwna oraz amor vacui (umiłowanie pustki).


oprac.©kkuzborska

2020-08-10

Koneser – reż. G. Tornatore, muzyka: E. Morricone


14 sierpnia 2020, Kino Nowe Horyzonty 
specjalny pokaz Konesera w hołdzie
genialnemu kompozytorowi w ramach
Cinema Italia Oggi
Wrocław, Kazimierza Wielkiego 19a/21

Obsada: Geoffrey Rush, Jim Sturgess, Donald Sutherland

Zmarły 6 lipca maestro Ennio Morricone był prawdziwą legendą muzyki filmowej. Wśród reżyserów, z którymi współpracował najchętniej – obok Sergia Leone czy Piera Paola Pasoliniego – znajdował się Giuseppe Tornatore. Obaj twórcy spotkali się na planie takich filmów jak Cinema paradiso, Malena czy Koneser. Właśnie za muzykę do tego ostatniego, Morricone otrzymał – jedyną w swojej karierze – Europejską Nagrodę Filmową.

Koneser ze zdobywcą Oscara Geoffrey’em Rushem w roli głównej oraz muzyką skomponowaną przez Ennio Morricone zdobył sześć statuetek David di Donatello, prestiżowych nagród przyznawanych przez Włoską Akademię Filmową.

Fascynująca opowieść o ekscentrycznym geniuszu, znanym i cenionym na całym świecie ekspercie sztuki. Virgil wiedzie samotną egzystencję pośród otaczających go obrazów, rzeźb i luksusowych wnętrz. Jego ustabilizowane życie burzy pojawienie się młodej i pięknej kobiety.



Źródło: kinonh.pl
oprac.©kkuzborska

2020-08-09

Gauguin Eugène Henri Paul (1848-1903) – Malarstwo

Eugène Henri Paul Gauguin – malarz francuski
Nave Nave Mahana, 1896, tytuł w języku Maorysów oznacza Pyszny Dzień
Grupa tajemniczych młodych dziewcząt wydaje się być zajęta zbieraniem owoców z gałęzi drzew. Ich stopy są mocno osadzone na czerwonej glebie, a niebo za nimi jest żółte. Ich bezruch i monumentalna postawa, ich stylizowane formy, rytm żywiołów we fryzie i gama kolorystyczna przywodzą na myśl antyczne lub „prymitywne” przedstawienia.
W swojej twórczości Gauguin przywołał egzotyczną i ponadczasową wizję wewnętrzną opartą na tym, co widział wokół siebie: między poetyckim idealizmem a melancholijną ciężkością – radość i smutek. Nieruchome, odległe, milczące, ze spuszczonymi oczami, z poważnymi twarzami, czy te postaci mogą stanowić odkrywczy obraz izolacji chorego wówczas artysty?
Był to pierwszy obraz Gauguina zakupiony przez francuskie muzeum – wówczas dość śmiała inicjatywa, ponieważ na początku XX wieku styl Gauguina nie zawsze był dobrze przyjmowany przez publiczność, a nawet przez koneserów. Dziś dzieło to jest jednym z arcydzieł w kolekcji malarstwa muzeum.
Jego babcią była bardzo znana we Francji socjalistka i pisarka Flora Tristan. Ojciec, Clovis Gauguin, był dziennikarzem w radykalnym piśmie "Le National". Po zamachu stanu Ludwika Napoleona Bonapartego rodzina Gauguina w obawie przed prześladowaniami wyemigrowała do Peru, skąd pochodziła rodzina matki malarza. Pod koniec podróży ojciec Paula Gauguina nagle zmarł. Byt rodzinie zapewnili bogaci krewni w Peru. Po 6 latach Gauguinowie wrócili do Paryża, jednak Paul nie znał dobrze francuskiego, miał trudności w szkole i marzył o podróżach. Zrealizował swoje marzenie niewiele lat później.
Jako siedemnastolatek zatrudnił się w marynarce handlowej. [...] poznał Pissarra, który udzielił mu cennych wskazówek. Poznał wiele sław malarskich epoki, ale akceptował tylko niektórych: Puvisa de Chavannes i Cézanne'a. Uczestniczył w plenerach w Pontoise.

Arearea, 1892

Na pierwszym planie znajduje się kilka motywów, które bez wątpienia zaobserwował, powracające w malarstwie tego okresu. Na środku obrazu siedzą dwie kobiety, drzewo przecinające płótno i czerwony pies. Niebo zniknęło. Strukturę kompozycji tworzy ciąg kolorowych płaszczyzn – zieleni, żółci, czerwieni. W wyimaginowanej scenie w tle kilka kobiet oddaje cześć posągowi. Gauguin powiększył mały posąg Maorysów do rozmiarów wielkiego Buddy i wynalazł święty rytuał. Wszystkie te elementy tworzą zaczarowany świat, pełen harmonii i melancholii, w którym człowiek żyje pod opieką bogów, w bujnym środowisku naturalnym, w archaicznej, wyidealizowanej Polinezji.
Arearea to jedna z kolekcji malarstwa Tahiti wystawionego w Paryżu w listopadzie 1893 roku. Gauguin chciał uzasadnić swoją egzotyczną podróż. Wystawa nie spotkała się jednak z entuzjastycznym przyjęciem, na jakie liczył artysta. Tytuły w języku tahitańskim irytowały wielu jego przyjaciół, a rudy pies wywołał wiele sarkazmu. Niemniej jednak Gauguin uważał Areareę za jeden ze swoich najlepszych obrazów, a w 1895 roku odkupił go dla siebie, zanim opuścił Europę na stałe.
Washerwomen, 1888
[...] ważną cechą malarstwa Gauguina jest odwaga zrywania z rutyną malarską, jaką stała się już stylistyka impresjonistyczna. W nowym malarstwie znika przymus stosowania prawideł perspektywy, światłocienia, określonego źródła światła w obrazie. Przedmiot staje się znakiem, a nie odwzorowaniem rzeczywistości. Wyraża ideę, z założenia jest dekoracyjny. Po raz kolejny sztuka nawiązuje do tradycji japońskich i sztuki prymitywistów. Twórczość tego okresu zapowiada i inicjuje nabizm oraz symbolizm. Najbardziej chyba reprezentatywnym dziełem Gauguina z czasów Pont-Aven jest Żółty Chrystus z 1888. [...]


W 1888 przez okres dziewięciu tygodni Gauguin mieszkał wraz z Vincentem van Goghiem w Arles w Prowansji. Pracowali tam intensywnie w plenerze, spotykając się wieczorami, by porównywać swoje prace i dyskutować. Ich odmienne charaktery powodowały częste kłótnie, 23 grudnia, po kolejnej z nich, van Gogh zagroził przyjacielowi brzytwą, a następnie obciął sobie kawałek ucha. Po tej kłótni Gauguin powrócił do Paryża. [...]


oprac.©kkuzborska

2020-08-08

Międzynarodowe Targi Sztuki Canwas

Międzynarodowe Targi Sztuki Canwas
The Line Gallery, Londyn
3 września 2020 – 15 stycznia 2021

CANVAS zapewnia artystom i wystawcom wyjątkową okazję do zaprezentowania swoich prac międzynarodowej publiczności złożonej z profesjonalistów, takich jak kuratorzy, galerzyści, kolekcjonerzy, redaktorzy i wydawcy, którzy chcą pozyskiwać, publikować i zachęcać najlepsze talenty sztuki współczesnej.



Źródło: itsliquid.com

2020-08-07

Kamiński Gabriel Leonard – Bladym świtem

          Sławomirowi Mrożkowi

Dzisiaj bladym świtem zmarł
Sławomir Mrożek.
Mówiono, że odszedł,
jak mój ojczym od mojej matki,
jak moja matka z naszego domu,
jak moja żona we śnie,
jak wszyscy, którzy muszą odejść,
z ważnych powodów lub bez,
aby udać się za granicę,
za lepszą pracą lub lepszą śmiercią,
na koszt podatnika albo
samego Stwórcy.

Nad ranem piętnastego sierpnia
w wieku osiemdziesięciu trzech lat
zmarł w Nicei Sławomir M.
dramaturg, pisarz, rysownik;
nie wiemy, czy odszedł we śnie,
czy przywitał dzień, czy niebo było spokojne,
a morze wzburzone,
nie pisano nic o temperaturze wody
i czy Nicea wiedziała, że dożywa w niej
swoich ostatnich dni
najsłynniejszy europejski
dramatopisarz; niepokorny ironista
piętnujący absurdy,
który dawno już przeciął
swoje związki z krajem
bólu i trwogi, budującym
pomniki umarłym za ich za życia,
przenoszący niepokornych
z krypty do krypty.

2013

-----------------------
Artysta urodził się 29 czerwca 1930 roku w Borzęcinie, zmarł 15 sierpnia 2013 roku w Nicei.

2020-08-06

Wyspiański-Malczewski-Konieczny – Wesele

Wesele Stanisława Wyspiańskiego (1869-1907)

Kreacja zbiorowa
Opieka artystyczna: Włodzimierz Staniewski
Występują: Studenci Akademii Praktyk Teatralnych „Gardzienice”: Julia Lewandowska, Piotr Zwolski, Magdalena Pamuła, Martyna Konewka, Agnieszka Horniczan, Aleksandra Zawłocka, Adrianna Kołpak, Mateusz Przygodziński, Karolina Głogowska, Karolina Skrzyńska, Tomasz Lipka, Agnieszka Kocińska, Lena Witkowska, Sylwia Cybulska, Magdalena Gładysiewicz oraz Aktorzy Teatru „Gardzience”.

W Scenach z Wesela wykorzystano pieśń
do słów Stanisława Wyspiańskiego z muzyką Zygmunta Koniecznego
Niech nikt nad grobem mi nie płacze.


2020-08-05

Robakowski Józef – Galeria Wymiany. Organica

14 sierpnia – 20 września 2020
Muzeum Sztuki w Łodzi, Gdańska 43, 1 piętro
Galeria Wymiany. Organica
Zapisy mechaniczno-biologiczne (1958-2020)
Józef Robakowski – kurator wystawy i twórca Galerii Wymiany. Urodzony w 1939 roku w Poznaniu artysta, historyk sztuki, profesor akademicki. Studiował zabytkoznawstwo i historię sztuki na Uniwersytecie Toruńskim i sztukę operatorską w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi, gdzie od 1970 do 2018 roku był wykładowcą, prowadząc m.in. Pracownię Działań Multimedialnych. 

Jego praktyka artystyczna koncentruje się wokół filmu, fotografii i innych mediów wizualnych. Od końca lat 50. zajmuje się fotografią, eksperymentując z technologiami zapisu fotograficznego, tworzy obiekty i instalacje fotograficzne.

oprac.©kkuzborska

2020-08-04

La Strada – reż. Federico Fellini, 1954


21 sierpnia 2020, Kino Nowe Horyzonty
Wrocław, Kazimierza Wielkiego 19a/21

Aktorzy: Anthony Quinn, Giulietta Masina
Richard Basehart, Aldo Silvani, Marcella Rovere

Przełomowy film Federica Felliniego, który uzyskał
światowy rozgłos, Oscar dla Najlepszego Filmu
 Nieanglojęzycznego, i przyczynił się do rozwoju
 charakterystycznego stylu reżysera. Zawieszona
pomiędzy neorealistyczną prostotą a barokowym
rozmachem La strada opowiada historię cyrkowca
Zampana (Anthony Quinn) i podróżującej z nim
po kraju Gelsominy (Giulietta Masina).

Prymitywny mężczyzna robi wszystko,
by zdominować swoją towarzyszkę i nie podejrzewa,
że kobieta okaże się najważniejszą osobą,
jaką spotkał w życiu. 


Seans zorganizowany dla uczczenia, przypadających
na 2020 rok, setnych urodzin Federica Felliniego.

2020-08-03

Kowalski Antoni – Malarstwo

Drzewo żywota – Narodziny Piotr, 2016, olej, 130×97

Artysta ukończył studia na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie – filia w Katowicach. Dyplom z medalem w Pracowni Projektowania Graficznego prof. Tomasza Jury i Pracowni Malarstwa prof. Jerzego Dudy-Gracza w 1982 roku. W latach 1994-2000 wykładowca Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie. W 2009 otrzymał tytuł profesora sztuk plastycznych. Obecnie prof. zwyczajny w Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach.


Modlitwa II, 1989, olej płótno, 116×89


Trzeciego dnia, 1988, olej płótno, 85×65, z cyklu Chwile, 1986-1988


Ślepcy, 1984, olej płyta, 98×65, z cyklu Całuny, 1982-1990


Eden – Tajemnica, 2019, olej, 130×97


Eden – Kręte ścieżki II, 2020, olej, 130×97


Eden – Zimne poranki, 2020, olej, 100×70


oprac.©kkuzborska

2020-08-02

Champollion Jean-Francois – Nieprzeciętnie zdolny lingwista

27 września 1822 Jean-Francois Champollion poinformował świat o odczytaniu egipskich hieroglifów wyrytych na kamieniu z Rosetty. Miał wtedy 32 lata.
Nikt wcześniej nie potrafił ich odczytać.


A☮ineko, praca własna
Hiéroglyphes, temple de Komombo

Champollion urodził się 23 grudnia 1790. Był wybitnie zdolny. Znał 16 języków, m.in.: greka, łacina, hebrajski, arabski, syryjski, koptyjski. Rozpoczął też naukę starochińskiego. Być może, ta rozległa wiedza z dziedziny lingwistyki pomogła mu później w odszyfrowaniu znaków starożytnych Egipcjan. Egiptem był zafascynowany od dzieciństwa, głównie dzięki bratu, który interesował się odkryciami w tym rejonie świata. Od momentu narodzin towarzyszyła mu legenda człowieka genialnego.

oprac.©kkuzborska