Wołczuk Marian – Dzienniki barwne

16 grudnia 2023 – 13 stycznia 2024
mia art gallery | Galeria Na Solnym
Wrocław, pl. Solny 11

Nowy dzień jest jak zadanie na nowy obraz, a emerytura daje swobodę. Czas zwolnił, ale malarstwo prof. Mariana Wołczuka przyspieszyło. Kolory intensywne i kontrastowe, przy każdym obrazie można się zastanowić po który sięgnąć. Tubek z farbami jest wiele, połączeń jeszcze więcej. Paleta daje bezmiar możliwości. Czas nieco zwolnił, wiele obowiązków odeszło. Konieczne, choć nie przymusowe stało się malowanie. Można w nieskończoność próbować, a co więcej każda próba, to może być kolejny, gotowy obraz. Jutro też jest dzień i wolność, która pozwala sięgnąć po nowe barwne harmonie – inaczej kontrastować, inaczej synkopować, inaczej frazować, niuansowanie barw jest niezwykle wciągające. [...] malarstwo Wołczuka jest wielkim żywiołem, żywiołem wolności wyboru, a zarazem polem codziennych eksperymentów. Można patrzeć na obrazy wrocławskiego malarza jak na swoiście pomyślany barwny dziennik, powstający codziennie i codziennie się powiększający. [...] Obrazy malarza podążają za kolorystycznymi zestawieniami, tonacjami, niuansami, ale też kontrastami. Są jego żywiołem, inspiracją i tkanką tej sztuki. Wcześniej w jego obrazach było więcej struktury, mniej koloru; obecnie to barwy stały się ich strukturą, to one tu rządzą. Przybyły swoboda i rozmalowanie, a powstające obrazy łączy jednorodna i harmonijna metoda twórcza. Malowanie jak oddychanie: naturalne, codzienne, regularne, nieodmienne i chyba trzeba dodać: nieprzerwane, nieuniknione, niezastąpione: Bogusław Deptuła.

Profesor Marian Wołczuk (1942) ukończył malarstwo we wrocławskiej PWSSP/Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. Z uczelnią związany był do 2020 roku jako Prodziekan i Dziekan Wydziału Architektury Wnętrz i Wzornictwa Przemysłowego, przez 17 lat kierował Katedrą Kształcenia Ogólnoplastycznego. Uprawia malarstwo i rysunek. Odznaczony Złotą Odznaką Zasłużony dla Kultury Polskiej oraz Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

kuratorzy: Iwona Rosiak, Bogusław Deptuła

Źródło: miaartgallery

O artyście: zpap/wolczuk-marian

oprac.©kkuzborska

Impresje Kłodzkie – II. Plener Malarski ZPAP

II. Plener Malarski ZPAP

Gminny Ośrodek Kultury w Lewinie Kłodzkim

8 grudnia 2023 – 15 stycznia 2024

Zdjęcia: Krzysztof Kułacz-Karpiński

Nawrocki Łukasz – Gloria Artis, zaproszenie

Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis (łac. chwała sztuce) – polskie odznaczenie, nadawane przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego osobie lub instytucji wyróżniającej się w dziedzinie twórczości artystycznej, działalności kulturalnej lub ochronie kultury i dziedzictwa narodowego.

https://zpap.wroclaw.pl

Nawrocki Łukasz – Madonna Litta

10 grudnia 2023 – 15 lutego 2024
Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu, Plac Zamkowy 1

10 grudnia 2023 podczas wernisażu wręczono artyście medal Gloria Artis. Wicedyrektor muzeum Anna Stefaniuk-Techmańska
wygłosiła laudację na cześć artysty.

Wicewojewoda Opolski Tomasz Witkowski wręczył dr. Łukaszowi Nawrockiemu Brązowy Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

Uroczystość uświetnił Jakub Chwastyniak – uczeń klasy szóstej PSM II stopnia im. Ryszarda Bukowskiego we Wrocławiu, w klasie fortepianu Małgorzaty Jasińskiej, utworami: 

– Jan Sebastian Bach: Preludium i Fuga E-dur BWV 854
– Siergiej Rachmaninow: Preludium g-moll op. 23 nr 5
– Claude Debussy: Etiude pour les octaves
– Fryderyk Chopin: Ballada g-moll op. 23

Prowadzenie: Lilianna Borowska i prof. Krzysztof Rozpondek

Plakat

Nawrocki Łukasz – Gloria Artis

10 grudnia 2023, godz. 12. Sala Pinottiego

Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu

Brzeg, Plac Zamkowy 1

Nawrocki Łukasz – Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis

https://zpap.wroclaw.pl/nawrocki-lukasz

Domański Tomasz — Obraz | Nieobraz

Obrazy rzeźbiarskie
1-28 grudnia 2023
Galeria Miejska we Wrocławiu
Wernisaż: 30 listopad 2023

Tomasz Domański, 101 Niepodległej, 2019-2021, 240×270

fragment: dusze z żelazka, rzemień, drut

Rzeźbiarski sposób patrzenia na obraz oraz bezwzględne zawierzenie narracyjnej sile tworzywa sytuuje ten obszar twórczej działalności Domańskiego na styku takich zjawisk artystycznych, jak arte povera (sztuka uboga) oraz malarstwo materii Podobnie bowiem, jak w przypadku obu tych nurtów, w „obrazach nie obrazach” to właśnie materiał jest właściwym nośnikiem treści – samoistnym medium, które już w samej swojej symbolice lub skojarzeniowym uwikłaniu kształtuje specyfikę przekazu — Katarzyna Zahorska, kuratorka.

Tomasz Domański studiował w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, dyplom z rzeźby (1993). Doktorat, którego tematem była rzeźba efemeryczna jako monument relatywny (2003). Jest autorem rzeźb, instalacji, obiektów, performansów, rysunków i fotografii. Pracuje przeważnie z naturalnymi materiałami: wodą, lodem, ogniem, drewnem, słomą, popiołem, metalem, wykorzystując właściwe im procesy. Tworzy filmy i animacje jako integralne elementy wielu realizacji. W latach 1995–1996 studiował na Banaras Hindu University w Waranasi. Pięciokrotny stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz wielu fundacji i instytucji, m.in. dwukrotnie Pollock-Krasner z Nowego Jorku, Laurenz Foundation z Bazylei, dwukrotnie Montag Stiftung z Bonn, CEC ArtsLink z Nowego Jorku, dwukrotnie UNESCO-Aschberg z Paryża, KulturKontakt z Wiednia, Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej z Berlina, Adolpha i Esthery Gottliebów z Nowego Jorku. W 1997 roku nominowany do Paszportu „Polityki”. W tym samym roku reprezentował Polskę na IX Triennale Sztuki w New Delhi. Prace w kolekcjach Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, Muzeum Narodowego, Muzeum Współczesnego we Wrocławiu oraz Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.

Źródło: galeriamiejska

oprac.©kkuzborska

Panahi Jafar — Niedźwiedzie nie istnieją

Niedźwiedzie nie istnieją
czyli bareizmy wiecznie żywe

Od 1 grudnia 2023 Nowe Horyzonty

w ponad 40 polskich kinach 

Zdobywca Nagrody Specjalnej Jury
na festiwalu w Wenecji 

Jafar Panahi, brawurowo i ze swadą, poruszając się po dobrze sobie znanym pograniczu fikcji i dokumentu, opowiada o reżyserze (w tej roli Panahi), który zaszywa się na prowincji, by stąd nadzorować projekt do którego zdjęcia powstają w pobliskiej Turcji. Wierzy, że z dala od Teheranu zdoła schronić się przed czujnym okiem władzy, ale to życzeniowe myślenie nie wytrzymuje jednak konfrontacji z rzeczywistością. 

Atmosfera wokół jego zaangażowanego politycznie melodramatu staje się coraz bardziej napięta, na domiar złego niepokój udziela się także mieszkańcom goszczącej reżysera wioski. Na zakurzonych uliczkach groza spotyka absurd, a najlepszą bronią przed tytułowymi niedźwiedziami – których nikt nie widział, lecz wszyscy się ich boją – okazuje się czarny humor. 

Jafar Panahi, do niedawna więzień reżimu, podejmuje trudne tematy z lekkością i swadą artysty, który doświadczając opresji, pozostaje wewnętrznie wolny.

Niedźwiedzie nie istnieją
fragment filmu

Nowosielski Jerzy (1923-2011) – Stulecie urodzin artysty

17 listopada 2023 – 4 lutego 2024

Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki

Ekspozycją Zachęta świętuje setną rocznicę urodzin artysty i zakończenie 2023 roku, ustanowionego przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Rokiem Jerzego Nowosielskiego.

Jerzy Nowosielski, malarstwo,olej, płótno, kadr z wystawy

Jerzy Nowosielski, Wschód słońca w Bieszczadach

1963, olej, płótno, 100×92

Wystawa przygotowana z okazji setnej rocznicy urodzin artysty prezentuje cztery wątki z jego twórczości: pejzaż, ciało, abstrakcję i ikonę. Pejzaże komponowane z płaskich, geometrycznych form, malowane z różnych perspektyw, przywodzą na myśl ujęcia filmowe. Drugi temat, ciało, nie jest tu obiektem estetycznej kontemplacji, ale staje się niemal geometryczną formą, jest uproszczone, zrytmizowane i anonimowe — artysta dążył do ukazania ciała uświęconego, wyabstrahowanego z ziemskiej rzeczywistości. Trzeci wątek, abstrakcja, w twórczości tego malarza odnosi się przede wszystkim do bytu najwyższego, do transcendencji, której emanację stanowi światło, także światło wiedzy i olśnienie. I wreszcie ikona — Jerzy Nowosielski poprzez nowoczesne „ikonowe” postrzeganie rzeczywistości wprowadził jedną uniwersalną normę, zarówno dla wczesnych przedstawień motywów świeckich, jak i późniejszych — religijnych. Nowatorskie spojrzenie na kanoniczność tematów religijnych dało możliwość przywrócenia tej tematyce jej pierwotnego znaczenia.

Źródło: zacheta.art.pl

Dworek w stylu prowansalskim

7-pokojowy, prezentacja filmowa

Szczegóły

Powierzchnia

325,11 m²

Ogrzewanie

pompa ciepła

Powierzchnia działki

4400 m²

Stan wykończenia

do zamieszkania

Rodzaj zabudowy

dworek/pałac

Rok budowy

2003