Matoshniuk Olena | Granice

4-14 lipca 2023
Wrocław, Bulvary, Krupa Art Foundation
Księcia Witolda 11-31, lok. 27
Wernisaż: 4 lipca 2023, godz. 18.

Rozpondek Krzysztof – Termofile

1 lipca – 4 sierpnia 2023
Galeria W sam raz, Bolesławiecki Ośrodek Kultury
– Międzynarodowe Centrum Ceramiki
pl. marsz. J. Piłsudskiego 1

Prace prezentowane na wystawie to trójwymiarowe kompozycje, wykonane z różnorodnych mas ceramicznych. Powstały z potrzeby poszukiwania harmonii między istotą tworzywa, sposobem budowania, barwienia i wypalania, a tym samym – między bryłą i jej powierzchnią. Stanowią wyraz fascynacji materiałem i procesem towarzyszącym jego obróbce. Glina i jej właściwości, nieograniczone bogactwo struktur oraz podatność na kształtowanie były inspiracją do zastosowania przedstawianych rozwiązań formalnych. Realizacje to mniej lub bardziej syntetyczne elementy o mocno unerwionej tkance. W zasadzie są kompozycjami abstrakcyjnymi. Jednocześnie stanowią wynik obserwacji natury i są wyrazem szacunku dla panującej w niej logiki. W podobny sposób odnoszą się do zjawisk z obszaru kultury i techniki. Trzonem kolekcji są najnowsze dokonania z cyklu Termofile. O ich ostatecznym wyrazie, podobnie jak w przypadku większości eksponatów, rozstrzyga metoda wypału, wykorzystująca nie tylko wysokie zakresy temperatur, ale przede wszystkim bezpośredni kontakt ceramicznego czerepu z żywym ogniem.

Zdjęcia i tekst: prof. Krzysztof Rozpondek
Wydział Ceramiki i Szkła
Pracownia Podstaw Projektowania
i Kształtowania Ceramiki ASP Wrocław

oprac.©kkuzborska

Malicka-Zamorska Anna – Chmura | Żółta łódź podwodna

Pawilon Czterech Kopuł 

Muzeum Narodowe we Wrocławiu
2 lipca 2023, godz. 16.  Wystawowa 1 

Spotkanie z Anną Malicką-Zamorską, uznaną artystką w zakresie ceramiki unikatowej. Artystka jest absolwentką wrocławskiej ASP, dyplom pod kierunkiem prof. Julii Kotarbińskiej. Członkini ZPAP. 

Praca Chmura | Żółta łódź podwodna
Anny Malickiej-Zamorskiej prezentowana jest
w ramach cyklu Dzieło miesiąca.

oprac.©kkuzborska

Dwaj Jeźdźcy Apokalipsy | Sztuka wobec zarazy i wojny

Pałac Hatzfeldów, Wrocław, Wita Stwosza 30

lipiec – sierpień 2023

czwartki, piątki i soboty, w godz. 12-17.

Artyści

Błażejewski Piotr, Dudek-Dürer Andrzej, Głuszek Andrzej, Głuszek Jerzy, Jankowska-John Barbara, Jędrzejewski Michał, Kaniowski Wojciech, Kortyka Stanisław, Kuczma Marian, Kutera Anna, Liszkowski Witold, Marchwicki Marek, Mikołajek Mariusz, Matoshniuk Olena, Motylski Janusz, Nitka Zdzisław, Nitka-Nikt Jolanta, Pietrek Tomasz, Pietrzak Michał, Promna-Pietrek Marlena, Pukocz Wojciech, Savchenko Vasy, Szczepaniak Krystyna, Szpakowska-Kujawska Anna, Tomalak Stanisław, Tynna Eugenia, Wójcik Igor, Żelechower-Aleksiuna Mira

Film z wernisażu
Źródło: Fakty TVP3 Wrocław

Kurator: dr Andrzej Saj

Zdjęcia: prof. K. Pawlak

oprac.©kkuzborska

Dwaj Jeźdźcy Apokalipsy

Sztuka wobec zarazy i wojny

Wernisaż wystawy: 30 czerwca 2023, godz. 17. 

Pałac Hatzfeldów, Wrocław, Wita Stwosza 30

Kurator: dr Andrzej Saj, plakat: W. Kowalski

Kulpa Katarzyna – Anamnezje

7-20 lipca 2023. Wernisaż: 6 lipca 2023
Galeria Miejska we Wrocławiu, Kiełbaśnicza 28

Anamnezje X, technika mieszana na płótnie, 200×200, 2019-2022, fot. Czesław Chwiszczuk

Anamnezje VIII, technika mieszana na płótnie, 200×200, 2019-2022, fot. Czesław Chwiszczuk

Anamnezje XX, technika mieszana na płótnie, 200×200, 2019-2022, fot. Czesław Chwiszczuk

Anamnezje V, technika mieszana na płótnie, 200×200, 2019-2022, fot. Czesław Chwiszczuk

Katarzyna Kulpa odwołuje się do platońskiej koncepcji poznania, na autopoznawczym docieraniu do tego, co tkwi głęboko pamięci. Na wielkoformatowych, abstrakcyjnych płótnach tworzy bezpieczną przestrzeń, w której swobodnie oddaje głos własnym anamnezjom, również tym niechcianym i wypartym. Mówi też o szczególnej naturze istnienia artysty, który nigdy nie może funkcjonować tylko w jednym czasie i przestrzeni.

Artystka ukończyła malarstwo i malarstwo architektoniczne na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, doktorat 2023. Zajmuje się malarstwem sztalugowym, ściennym, grafiką artystyczną i sztuką akcji. Należy do ZPAP.

Wernisaż połączony jest z koncertem.

Kuratorka wystawy: Katarzyna Zahorska

oprac.©kkuzborska

Monika Aleksandrowicz i Beata Oberc | Interior, malarstwo

20 czerwca – 31 sierpnia 2023
Wernisaż: 7 lipca 2023, godz. 18.
Galeria plastyczna, Obornicki Ośrodek Kultury
Oborniki Śląskie, Dworcowa 26

Monika Aleksandrowicz – absolwentka Wydziału Malarstwa wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych (1999) oraz Filozofii na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego (2001). Obroniła doktorat z wyróżnieniem (2021). Obecnie pełni funkcję kierownika Katedry Mediacji Sztuki na Wydziale Rzeźby i Mediacji Sztuki Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu.

Beata Oberc – absolwentka Wydziału Malarstwa wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych (1999). Zajmuje się projektowaniem grafiki użytkowej, malarstwem, instalacją, fotografią, reklamą. Brała udział w wielu sympozjach poświęconych sztuce oraz wystawach prezentowanych w Polsce i za granicą.

oprac.©kkuzborska

Gostylla-Pachucka Maria – Lascaux w gobelinach

18 czerwca – 31 sierpnia 2023

Muzeum Regionalne im. Władysława Golusa, Ratusz

Ostrzeszów, Rynek 19

Artystka prezentuje naskalne rysunki | malowidła z Lascaux – krasowej jaskini w Akwitanii
w Południowo-Zachodniej Francji.

 

Poradowska-Werszler E. Maria – 55-lecie pracy twórczej

15 czerwca – 30 lipca 2023
Muzeum Ziemi Kaliskiej, Kalisz

Profesor Ewa Maria Poradowska-Werszler przyjmuje laudację
z okazji jubileuszu 55-lecia pracy twórczej

Artystka przez wiele lat związana była z kierunkiem EASP, prowadząc zajęcia z tkaniny artystycznej i struktur wizualnych. Małgorzata Wróblewska-Markiewicz: Interpretacje i nowe szlaki – Ewa ma zmysł badacza i eksperymentatora. Najpierw egzaminowała klasyczny gobelin. W jego tkankę stopniowo wprowadzała dodatkowe elementy multiplikowanych pasm przędzy, grubych oplotów osnowy, fryzowane wątki. Pociągały ją nowe rozwiązanie techniczne. Wymyślony „splot” tunelikowy dobrze sprawdziła w kompozycjach o zdecydowanej teksturze, porządkując je miarową kanelurą. Długo przywiązana do kowarskiej wełny, nie odżegnywała się od doświadczeń z połyskującym gorzowskim stilonowym kordem. W poprodukcyjnych odpadkach z fabryki lniarskiej dostrzegła ciekawy materiał do autorskiej obróbki. Powstały prace strukturalne, zarówno o swobodnej jak i zwięzłej kompozycji. Budowała z rozmachem przestrzenne instalacje z ulotnych naturalnych i syntetycznych tworzyw. Stosowała strategie kolażu i asamblażu. Dążąc do praźródła, do pojedynczego włókna, zajęła się papierem czerpanym. Wyraźny powrót do wełny nastąpił po spotkaniu z huculskimi liżnikami, grubymi tkaninami z długim wyczesywanym włosem. Aż wreszcie samo wełniane runo zyskało rangę głównego medium.

Zdjęcia powierzone przez artystkę.

oprac.©kkuzborska