7 kwietnia – 2 sierpnia 2020 Muzeum Śląskie w Görlitz
2 sierpnia: wstęp wolny
kadr z filmu Wystawa prezentuje prywatną kolekcję Eike Gelforta, obejmującą około 200 eksponatów szkła z Huty Heckerta, liczne arkusze z projektami, a także depozyty z Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze i wyroby Huty Julia w Piechowicach.
Firma Heckert do 1923 roku była jednym z wiodących niemieckich producentów szkła artystycznego i dekoracyjnego. Odnosiła międzynarodowe sukcesy.
Założył ją w 1866 kupiec Fritz Heckert (1837-1887) w Piechowicach. Kunstglas-Industrie początkowo zajmowała się uszlachetnianiem szkła kupowanego w pobliskiej hucie Józefina w Szklarskiej Porębie, zdobiąc je kunsztownymi dekoracjami. Heckert osiągnął wkrótce znaczne sukcesy, sprzedając szkła nawiązujące do stylów historycznych. Bardzo dużą popularnością cieszyły się również wyroby w stylu staroniemieckim. Produkowane od 1880 – inspirowane sztuką orientalną szkła z serii Jodpur, iryzujące szkła typu Cypern czy szkła powłokowe – zachwycają bogactwem kolorów.
W okresie secesji bogaty asortyment znacznie poszerzono, zatrudniając znanych projektantów, np. Maxa Rade czy Ludwiga Sütterlina.
16 czerwca – 6 września 2020 Muzeum Architektury
Bernardyńska 5, Wrocław
Swobodna interpretacja historycznego porządku elewacyjnego w tkance miejskiej wrocławskiego Starego Miasta, Renaissance Builiding Center, SRDK Archicom Studio Śródka
Absolwenci Wydziału Architektury Wrocławskiej Politechniki – Dorota Jarodzka-Śródka i Kazimierz Śródka – to założyciele pracowni SRDK Archicom Studio Śródka we Wrocławiu: Zawsze wierzyliśmy, że architektura ma sens wtedy, gdy projekt został zrealizowany, a przestrzeń tętni życiem, mimo że nas, architektów, już tam nie ma.
Nowe dzielnice uzdrowiskowe i wypoczynkowe, a także pojedyncze sanatoria czy domy wczasowe, projektowano zarówno w obrębie miejscowości o uznanej tradycji kurortowej, jak i w pobliżu ośrodków, które dotychczas posiadały inne funkcje wiodące. Dominowała nowoczesna modernistyczna estetyka oraz dążenie do optymalizacji układu funkcjonalnego.
Uznając szczególne walory naturalnego krajobrazu oraz ich wpływ na architekturę, moderniści tworzyli budynki opierając się na szczególnej relacji „kultury” i „natury”. Ich koegzystencja nie musiała wiązać się ze zjawiskiem naśladownictwa, lecz bazowała na zasadzie kontrastu – zarówno wobec przyrody, jak i kontekstu kulturowego. Wiele spośród wzniesionych w latach 60. i 70. XX wieku obiektów uzdrowiskowych i wypoczynkowych to prawdziwe perły powojennego modernizmu.
Sanatorium w Kołobrzegu Wśród nich wymienić należy sanatorium w Kołobrzegu H. Gurjanowej i E. Goldzamta, dom wczasowy „Harnaś” w Bukowinie Tatrzańskiej (L. Filar, J. Pilitowski, P. Gawor) czy ośrodek „Granit” w Szklarskiej Porębie (S. Muller). Ponadto. na uwagę zasługują dzielnice uzdrowiskowe: Ustroń Jaszowiec (Cz. Kotela, J. Winnicki) i Ustroń Zawodzie (H. Buszko, A. Franta).
Błażej Ciarkowski – dr inż. architekt. Absolwent architektury na Politechnice Łódzkiej i historii sztuki na Uniwersytecie Łódzkim. W 2012 r. obronił z wyróżnieniem dysertację doktorską i uzyskał tytuł doktora nauk technicznych w specjalności architektura i urbanistyka.
Arvo Pärt − Adam's Lament (2009)
1 października 2013, Koerner Hall, Toronto
Chór 21, Virtuoso String Orchestra
Tõnu Kaljuste (dyrygent)
W Lamencie Adama
Arvo Pärt nawiązuje do biblijnego Adama jako jednoczącego symbolu.
Adam przewidział ludzką tragedię, która miała nadejść,
i doświadczył jej jako własnej winy,
wynikającej z jego czynu.
Lament Adama
oparty jest na rosyjskim tekście ascetycznego mnicha i poety, św. Silouana z
Athos (1866-1938). Fascynacja Pärta Silouanem sprawia, że jego nawiązanie do
tekstu jest wierne każdemu niuansowi.
Muzyka odzwierciedla zakres przekazu,
który z kolei jest dramatyczny, namiętny, pokorny i uległy.
Najprostsze formy muzyczne i skromne
instrumentarium tworzą muzykę pełną pokory, a zarazem czystą i szlachetną. Dzieło Estończyka przeniknięte jest na wskroś subtelną metafizyką, stając się źródłem doznań mistycznych.
Twórczość Arvo Pärta nawiązuje do hezychii
(z gr. uciszenie), praktyk medytacyjno-ascetycznych mnichów ze Świętej Góry Atos. Twórczość ta
oparta jest na redukcjonizmie mającym na celu stworzenie atmosfery kontemplacji właściwej dla tekstów, którymi kompozytor się posługuje,
czyli najczęściej należącymi do religii i liturgii rzymskokatolickiej. Jak sam kompozytor mówi, muzyka ta ma więcej wspólnego z wielowiekową tradycją chorału gregoriańskiego i polifonii renesansowej, niż z twórczością minimalistów amerykańskich, takich jak Steve Reich. Jednocześnie w warstwie estetycznej bliska jest założeniom koncepcji minimalistycznych, obecnych w nurcie XX-wiecznego nurtu minimalizmu duchowego (Sofija Gubajdulina, John Tavener, Henryk Mikołaj Górecki), także pojawiających się u kompozytorów amerykańskich (Morton Feldman).
Galeria Tate Modern w Londynie prezentuje swoją pierwszą retrospekcję jednej z największych ikon sztuki nowoczesnej: Andy Warhola. Ta wystawa, znana ze swoich popowych kreacji Marilyn Monroe, Coca-Coli i puszek z zupą Campbell, przedstawia także dzieła artysty, które nigdy wcześniej nie były prezentowane w Wielkiej Brytanii. I po raz pierwszy od trzydziestu lat możemy podziwiać dwadzieścia pięć portretów z serii obrazów Ladies and Gentlemen. Na wystawie zobaczymy instalacje artysty o nazwie Silver Clouds.
Minister Obrony Narodowej ogłasza Otwarty Konkurs Ofert
na realizację zadań publicznych w formie wsparcia w zakresie podtrzymywania i upowszechniania tradycji narodowej, pielęgnowania polskości oraz rozwoju świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej
31 lipca – 30 sierpnia 2020
Galeria Bielska BWA, Klubokawiarnia Aquarium
3 Maja 11, Bielsko-Biała
Plaża w Ramberg, Norwegia, 2020, olej, płótno, 40×60
Artysta ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, Wydział Grafiki w Katowicach. Dyplom w pracowni projektowania graficznego pod kierunkiem prof. Adama Romaniuka i pracowni linorytu prof. Romana Staraka (1987). Malarstwo studiował u prof. Romana Nowotarskiego. Na wystawie prezentuje nastrojowe pejzaże – zapisy z podróży.