Lewicka-Szczegóła Alicja − Martwa natura

19 czerwca – 12 lipca 2020

Biuro Wystaw Artystycznych w Zielonej Górze

Wystawa jest kontynuacją realizacji z ostatnich lat (np.: Sukulenty, Epifity, Pnącza). Próbuję w nich analizować znaczenia relacji międzyludzkich, kojarząc je i utożsamiając ze światem form roślinnych. Opowiadam o nich, przyjmując jako sposób i język narracji naturalne mechanizmy występujące w przyrodzie, a także procesy i sytuacje kontroli nad nią. Tytuł wystawy można też traktować jako współwystępowanie cech życia, działania, spontaniczności i zmiany oraz stanów im przeciwstawnych, bliskich stagnacji, wyłączenia czy zależności − A. Lewicka-Szczegóła.

Artystka ukończyła studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu (obecnie UAP) 1987-1992. Doktorat w zakresie rzeźby uzyskała w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (promotor prof. Jan Berdyszak), stopień doktora habilitowanego – na Wydziale Multimediów i Komunikacji Wizualnej w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Od 1992 roku związana jest z Wydziałem Artystycznym Uniwersytetu Zielonogórskiego. Prowadzi Pracownię Rysunku i Intermediów w Instytucie Sztuk Wizualnych. W latach 2011-2014 była dyrektorem ISW. Od 2016 jest prodziekanem Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego. Twórczość w zakresie instalacji, multimediów, obiektu. Mieszka w Zielonej Górze.

Podsiadły Leon – Rzeźby

Mała Galeria, Nowy Sącz, Jagiellońska 35

12 listopada – 10 grudnia 2015 

Wystawa otrzymała Nagrodę Roku 2015 

Leon Podsiadły – rzeźbiarz, malarz i rysownik. Studiował
w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (1952-1956). Profesor uczelni artystycznych w Conakry (Gwinea), Wrocławiu i Opolu. Kierownik Katedry Rzeźby (1980-1986), dziekan Wydziału Malarstwa, Grafiki i Rzeźby w PWSSP we Wrocławiu (1980-1986).

oprac.© kkuzborska

Wieczorek Robert − 25-lecie pracy twórczej

Artysta ukończył edukację plastyczną i pedagogikę ogólną,
zajmuje się tkaniną artystyczną.

Mandala

Nie widziałem zachodu słońca w Kowarach

wieczorekart.pl

oprac.© kkuzborska

Jolanta Markowicz − Stany świadomości

Artystka jest absolwentką wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych, członkiem ZPAP. Poszukując swojego stylu, idzie w kierunku abstrakcjonizmu ekspresjonistycznego, droppingu oraz resin artu.

Stankiewicz-Szczerbik Beata – Superpozycje

Muzeum Współczesne, Wrocław
8 lutego – 27 maja 2019

Wystawa Nominowana do Nagrody Roku ZPAP

 

Dokumentacja fotograficzna wystawy Superpozycje

fot. Justyna Fedec © Muzeum Współczesne Wrocław, 2019

katalog

oprac.© kkuzborska

Krzemieniewski Adam (1930-2020) − Wspomnienie

22 maja 2020 minął miesiąc, gdy Artysta odszedł od nas.

Akwarele z lat 80. XX w.

prof. Michał Kosma Jędrzejewski – Wspomnienie o artyście

Podczas II wojny światowej był uczestnikiem tajnego harcerstwa − Szarych Szeregów. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta. Dyplom uzyskał w pracowni malarstwa prof. Marii Dawskiej (1959). Uczestnik akcji prehappeningowych: Dysputa z drabin (1955), Teatr Sensibilistyczny (1957) i Teatr katastroficzny (1958). Członek zespołu Studenckiego Teatru Satyryków Ponuracy (1955) oraz uczestnik realizacji pierwszego spektaklu Teatru Kalambur (1958). Autor kilku wystaw malarstwa pejzażowego o tematyce wrocławskiej, prezentowanych w galerii ZPAP, przy ulicy Świdnickiej. Należał do Związku Polskich Artystów Plastyków od 1959 roku. Był organizatorem i przewodniczącym Sekcji Wzornictwa we Wrocławskim Okręgu ZPAP w latach 60-70. XX wieku.

Adam Krzemieniewski, rysunek Michała K. Jędrzejewskiego

oprac.© kkuzborska

Wrocław – Szklarska Poręba

Wirtualna podróż pociągiem

 Koleje Dolnośląskie – Linia D6

Wrocław – Szklarska Poręba Górna

Gołkowska Wanda − Fi

22 maja – 21 czerwca 2020. Galeria Bielska BWA

Bielsko-Biała, 3 Maja 11

Jolanta Studzińska, kuratorka wystawy "Fi" pisze o sztuce prof. Wandy Gołkowskiej: „Fi” to tytuł wystawy prezentującej w Galerii Bielskiej BWA twórczość plastyczną wrocławskiej artystki Wandy Gołkowskiej (1925-2013), inspirowaną tzw. „złotą proporcją”, której podstawę stanowi wartość fi ϕ (gr. phi). Eksponowane na wystawie prace rysunkowe i malarskie zbudowane zostały w oparciu o „złotą liczbę” (wynoszącą 1,61803…), która wynika z harmonicznego podziału i stosunku długości odcinków, znanego i stosowanego w starożytności, a w matematyce opisanego tzw. ciągiem liczb Fibonacciego na przełomie XII i XIII w. „Złoty podział” (łac. sectio aurea) określony na podstawie „boskiej proporcji”, jest uważany również za symboliczny kod budowania natury. Jego wartości możemy odczytać np. w budowie roślin, spiralnej formie muszli czy też w proporcjach budowy ludzkiego ciała i zwierząt. Gwarantuje wyważoną harmonię, odbieraną przez człowieka w kategoriach równowagi, piękna czy wręcz doskonałości; jest stosowany w muzyce, architekturze, poezji i wielu innych sferach ludzkiej działalności. [...] artystka badała różne możliwości podziałów płaszczyzn, ich zestawiania i przenikania, o czym świadczą cykle prac zatytułowane „Fi”, „Figury niepoważne”, „Wieże Fi”, „Strzałki” czy „Latawce”.

Wystawa wybranych prac rysunkowych i malarskich wrocławskiej artystki, ważnej postaci polskiej sztuki awangardowej II połowy XX wieku, dla których inspiracją był geometryczny „złoty podział”, uważany również za symboliczny kod budowania natury. Pasją artystki była niezwykła, złożona geometria natury, mająca u swych podstaw matematyczną logikę.

oprac.© kkuzborska

Urszula Broll – Atman znaczy Oddech

Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego
w Królikarni, Warszawa, Puławska 113a
Oddział Muzeum Narodowego w Warszawie
wernisaż: 21 czerwca 2020, godz. 18.
wystawa: 23 czerwca – 27 września 2020

Retrospektywa malarstwa Urszuli Broll (1930-2020) w Muzeum Rzeźby w Królikarni to opowieść o trwającym wiele dekad życiu oraz twórczości niezwykłej i niesłusznie zapomnianej artystki.

Początki działalności artystycznej Urszuli Broll przypadły na trudne lata powojenne. Artystka nigdy jednak nie tworzyła na zamówienie komunistycznych władz. Jako jedna z nielicznych kobiet aktywnie kształtowała powojenną awangardę artystyczną i tzw. katowicki underground. Tytułowy atman (z sanskrytu duch, oddech) pojawił się w twórczości Broll w 1967 roku i wiąże się z działalnością katowickiej Grupy Oneiron. W pracowni, którą artystka prowadziła z mężem Andrzejem Urbanowiczem, powstało w latach 60. XX wieku laboratorium eksperymentów duchowych i artystycznych. Dyskutowano tam o filozofii, religii, magii, okultyzmie i gnozie.

Najważniejszym dziełem grupy katowickich artystów jest „Leksykon” („Encyklopedia symboli”). Składa się z 30 czarnych kartonów, z których każdy przypisany jest do jednej z liter polskiego alfabetu. Asumptem do powstania kolejnych kart było każdorazowo osobne hasło: atman, ból, cefalus, drzewo…, dopełniane przez artystów nowymi słowami i rysunkami według ściśle określonego harmonogramu. Sposób nanoszenia własnych pomysłów i oznaczeń przypominał gry surrealistów kolejność ustalano przez losowanie. Jedynym ograniczeniem twórców był dobór kolorów. Oprócz bieli dopuszczalna była barwa boskiej światłości – srebrna lub złota. Pierwszy kwadrat A, który przypadł Broll, miał się odnosić właśnie do pojęcia atman.

Podczas gdy Urbanowicz zgłębiał tajniki zachodniego okultyzmu, ezoteryki i alchemii, Broll odkrywała mistykę Indii, taoizm, filozofię zen i tantrę. Tłumaczyła też teksty Carla Gustava Junga. Pod wpływem lektur i dalekowschodnich praktyk medytacyjnych rozwijała się nowa twórczość artystki w Przesiece w Karkonoszach. Nazwała ją miejscem odnalezionym. W domu, na wzgórzu, w otoczeniu dzikiego ogrodu, tworzyła obrazy medytacyjne, barwne mandale i misterne czarno-białe rysunki tuszem. Malowała pejzaże gór, które nazywała stanami emocjonalnymi. W spokoju i ciszy artystka oddawała się medytacjom i tam odnalazła równowagę duchową.

Malarstwo Urszuli Broll, odległe od sztuki rozumianej jako wytwarzanie obiektów, ewoluowało w kierunku, który artystka nazwała: sztuka jako joga. Praktyka ta uwolniła ją od poddawania się wymaganiom i kryteriom świata sztuki, ale również usytuowała ją poza wielkimi narracjami głównego nurtu polskiej historii sztuki. Urszula Broll zmarła w lutym 2020 roku, gdy trwały przygotowania do tej wystawy. Ekspozycja jest dla odbiorców okazją do wyciszenia się. Mandale artystki budzą rodzaj pozbawionej niepokoju tęsknoty. Wywołują przemyślenia na temat relacji człowieka z naturą i metafizycznym wymiarem rzeczywistości. Partnerem wystawy jest Fundacja Katarzyny Kozyry.

Fundacja wspiera aktywność kobiet w obszarze kultury i sztuki. Jeden z jej nowych wieloletnich projektów dotyczy pracy na rzecz zwiększenia obecności i dostrzegania aktywności kobiet na scenie artystycznej. Pierwszym zadaniem w ramach projektu, realizowanego przez Fundację przy wsparciu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Sztuki Wizualne 2019, było przeprowadzenie prac związanych z całościowym opracowaniem i prezentacją publiczności dorobku artystycznego Urszuli Broll. Fundacja wydała pierwszy kompletny katalog dzieł artystki Urszula Broll: Atman znaczy Oddech.

Kuratorka wystawy: Katarzyna Kucharska / Fundacja Katarzyny Kozyry

Źródło: http://www.krolikarnia.mnw.art.pl/wystawy/urszula-broll-atman-znaczy-oddech,197.html
także
https://artwroc.blogspot.com/2020/02/broll-urszula-odesza-17-lutego-2020.html

oprac.© kkuzborska

Sala Neoplastyczna − Kompozycja otwarta

Muzeum Sztuki w Łodzi

ms1, Więckowskiego 36

Orfeusz i Eurydyka | Repozytorium Cyfrowe Filmoteki Narodowej

Orfeusz i Eurydyka 
Repozytorium Cyfrowe Filmoteki Narodowej 

film lalkowy, Polska, 1961 
Opowieść o miłości silniejszej od śmierci. Aby odzyskać swą zmarłą ukochaną, Orfeusz zstępuje do Hadesu.
Asystent reżysera: Teresa Puchowska-SturlisLektor: Zbigniew Niewczas
Muzyka: Stanisław Wisłocki Opracowanie muzyczne: Jan Radlicz Produkcja: Studio Filmów Lalkowych w Tuszynie, Prawa: Filmoteka Narodowa
Czas trwania: całość 0:12:38, fragment 0:04:53 
Reżyseria: Edward Sturlis Zdjęcia: Leszek Nartowski 
Opracowanie plastyczne: Zofia Stanisławska-Howurkowa, Adam Kilian 
Tagi: mit, mitologia, miłość, śmierć

Galileusz, Kartezjusz, Newton

XVII w. − Galileusz, Kartezjusz, Newton

 

Kapłański Jerzy − Malarstwo

Wystawa Malarz doceniony Jerzego Kapłańskiego
w Arsenale Muzeum Miejskiego Wrocławia
otrzymała Nominację do Nagrody Roku 2019 ZPAP

W wystawie były prezentowane niektóre z portretów artysty, zdjęć innych prac nie mamy.

Autoportret, 1991, 125×150

Babcia Bronia

prof. Zbigniew Horbowy

Matka Artysty

Ojciec Artysty

prof. Zbigniew Karpiński

Żona druga Artysty, już nieżyjąca

Maria Dobrowolska 

Stanisław Pasternak, pisarz

Wiejski filozof

Halina Mochniej 

Autoportret

Kloszard

Wieśniak

Pensjonariusz domu św. Alberta

oprac.© kkuzborska

Copernicus College – pierwszy polski e-uniwersytet

Copernicus College, założony w 2014 r., 

to pierwszy polski e-uniwersytet, 

czyli platforma MOOC (masowych otwartych kursów online). Każdy może tu studiować w pełni bezpłatnie, online, po polsku, u najlepszych polskich uczonych oraz młodych ambitnych naukowców. Znajdziecie tu kursy, wykłady gościnne oraz podręczniki.

Kursy 2020 

Copernicus College jest projektem finansowanym przez Fundację Centrum Kopernika

oraz Uniwersytet Jagielloński

i działa pod patronatem 

Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych.

Znaki Apokalipsy – 177 dzieł 93 twórców

Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu
Toruń, Wały Sikorskiego 13

177 dzieł 93 twórców z Polski, Danii, Słowacji, Ukrainy, Litwy, Francji i Brazylii

Artyści

Piotr Badziąg, Stanisław Baj, Michał Bajsarowicz, Andrzej Banachowicz, Anna Barbarowicz, Grzegorz Bednarski, Piotr Będkowski, Stanisław Białogłowicz, Maciej Bieniasz, Wiesława Błażejczyk /s. Natanaela, Beata Bober-Kocoł, Anna Bochenek, Andrzej Boj Wojtowicz, Andrzej Borcz, Tadeusz Boruta, Reynaldo Candia, Magdalena Chomiak, Małgorzata Dawidiuk, Zofia Dąbrowska, Marcin Fausek, Vando Figueirêdo, Fernando Franҫa, Krystyna Garstka-Saran, Jerzy Gąsiorek, Łukasz Gil, Marek Haładuda, Tine Hind, Kamil Jurašek, Andrzej Kałucki, Martin Kellenberger, Krzysztof Kiwerski, Piotr Klugowski, Mirosław Kocoł, Stanisław Kośmiński, Benedykt Kroplewski, Peter Krupa, Marian Waldemar Kuczma, Jolanta Kuszaj, Janusz Lewandowski, Paweł Lewandowski-Palle, Zdzisława Ludwiniak, Artur Majka, Marlena Makiel-Hędrzak, Władysław Maławski, Wiesława Markiewicz, Mariusz Mikołajek, Dariusz Mlącki, Piotr Młodożeniec, Jolanta Nitka-Nikt, Zdzisław Nitka, Józef Panfil, Leszek Pawlikowski, Felix Pedersen, Krzysztof Pituła, Peter Pollág, Bogdan Przybyliński, Steen Rasmussen, Birthe Reinau, Adriana Rocha, Mirosława Rochecka, Kazimierz Rochecki, Krystyna Rudzka-Przychoda, Michał Rygielski, Tomasz Sadlej, Wojciech Sadley, Aleksandra Simińska, Peter Smik, Krzysztof Sokolovsky, Monika Stefanowska, Rafał Strent, Krystyna Szalewska-Gałdyńska, Marek Szary, Henryk Szkutnik, Bożena Szmelter-Fausek, Iga Święcicka, Urszula Ślusarczyk, Jerzy Tomaszek, Andrzej Tomczak, Michał Trӓger, Aleksandras Vozbinas, Andriy Vynnychok, Oksana Vynnychok, Krzysztof Wachowiak, Jan Jubaal Wasiński, Elżbieta Wasyłyk, Zdzisław Wiatr, Marzena Wilk, Tomasz Wlaźlak, Andrzej Wojciechowski, Anna Wysocka, Adam Zapora, Piotr Zaporowicz, Grażyna Zielińska

Artyści zaproszeni przez kuratorów wystawy – Mirosławę Rochecką i Kazimierza Rocheckiego – w ciągu dwóch lat realizowali swoje wizje do otrzymanych fragmentów tekstu Apokalipsy św. Jana. 
Dzieła, które powstały, odnoszą się niemal do każdego wersetu "Księgi Objawień św. Jana". Plastyczne wizje do "Apokalipsy" przefiltrowane zostały przez wrażliwość artystyczną każdego z autorów, twórcze doświadczenia i preferencje uprawianej dyscypliny, a także poprzez różnice kulturowe i wpływy tradycji religijnych krajów, z których pochodzą. Koncepcja wystawy i publikacji: Mirosława Rochecka Kuratorzy: Mirosława Rochecka i Kazimierz Rochecki Koordynatorka: Paulina Kuhn Realizacja wystawy: Wojciech Ruminski Aranżacja wystawy: Kazimierz Rochecki Udźwiękowienie wystawy: Jędrzej Roch Rochecki Animacja logotypu : Piotr Młodożeniec